Forum Ogrodnicze Oaza

Mój seler cierpi od suszy, odm. Wiener Riesen


i widok ogólny w kapuście

Z selerami idzie uprawa wyjątkowo dobrze. Rude ślimaki nie są nimi zainteresowane. Pracy przy nich także mało. Najbardziej lubię chyba odmianę Maxim, ale mam nie tylko taką.











Sadzonek własnej produkcji miałem sporo. Jedna eksperymentalnie celowo dałem do doniczki. Różnice w wielkości względem tych gruntowych przeogromne, nawet przy nawożeniu. Ale chcę zabrać jakąś żywą pamiątkę z tegorocznego sezonu do miasta. A kto wie, może będzie rósł sobie dalej w większego zanim trafi do rosołu? Może jeszcze któregoś z gruntowych braci pokona?

Wykopałam dzisiaj swoje selerki odmiany Maxim.Jestem bardzo zadowolona.Najwiekszy waży ponad 1 kg.



Pozostałe również niczego sobie.

Ja również jestem po wykopkach selera.Sadzonki kupowałem w Dino.Rosły dobrze i też jestem zadowolony.

Chiarodiluna wrote:
Paweł, ja te dolne liście, które są na bulwie zdefragmentowane obrywam. Tak robiła moja mama i tak piszą w mojej książeczce do warzywnictwa. Robię to w pogodny dzień i staram się dokładnie je usunąć z bulwy, tak żeby nie zostały żadne ogonki, bo mogą zacząć gnić, tak napisał kiedyś Mieciu/pomodoro. U mnie to się jeszcze nie zdarzyło, a klimat mam "zajefajny" . Ja obrywam te liście krótko po tym jak się rozłożą na podłożu i rozdzielą im ogonki.

U mnie zdarza się, że ślimak rudzielec nawierci w bulwie dziurę, ale zazwyczaj seler ją zaleczy i bulwa rośnie dalej taka "pofedrowana".
Moje selery jeszcze na grządce.

Dzisiaj wyrwałam swój pierwszy

Janino chylę czoła, wspaniały. Ja już od kilku lat próbuję - to dobre słowo, ale nie wychodzi mi. Wyczytałam wszystko co powinnam zrobić, a główki jak dojdą do 5zł, to jest wielkie osiągnięcie. Szkoda tego całego zachodu...

Ewo, a jaką odmianę sadzisz? Masz jakieś zdjęcie jak rośnie jeszcze w ziemi?

To już ze trzy lata...
Pytasz o odmianę, ściągnęłam nasiona opisywane pozytywnie na Forum. Dziś nie odpowiem co posiałam. Zdjęć nie mam, bo mnie coś zalewa jak widzę te mizeroty w ziemi.
Obrywanie liści nie pomaga, nic nie pomaga. W tamtym roku znajomej ze wsi kilkanaście kilometrów ode mnie zawiozłam kilka sadzonek, aby posadziła u siebie. Efekt był taki, że dostałam selery większe od dłoni, a moje były maleńkie.
Chyba dam sobie spokój z selerem...

Trzeba szukać odmiany, której będą odpowiadać warunki u Ciebie. To co rośnie u innych, wcale nie musi rosnąć dobrze u Ciebie. Był taki czas, że wszyscy zachwalali Albina, a u mnie wyszła z niego kiszka. Przetestowałam w swoim życiu ok. 10 odmian. Jak już wiedziałam jaki, to nasiona tego jedynego były nie do zdobycia i znowu poszukiwania. Potem seler zaczął zapadać na septoriozę, to znów testowałam odmiany odporne na tę chorobę. Twój seler czuje, że porzuciłaś go mentalnie, piszę całkiem poważnie, ja przynajmniej tak mam, że jak mi się coś przestaje podobać, to ta roślina za jakiś czas odchodzi.

Ja się Alicji posłuchałam i pierwszy raz mam seler, który można nazwać selerem Jesienią dałam świeży koński obornik, wiosną zrobiłam sadzonki i wreszcie jest - odmiana bardzo zdrowa, bez śladu chorób, kupiłam małe opakowanie odpornej odmiany Asterix F1 (na all Słowacja)
Alicja dziękuję za wszystkie porady

Milenko, powiedz sama, nie jest trudny w uprawie i w zasadzie bezobsługowy. Nie absorbuje wiele czasu w przeciwieństwie do takich np. pomidorów czy papryki. Najtrudniej, żeby pierwszy raz zechciał urosnąć, potem już z górki.
Ja mam w tym roku od rozmiaru XL do XS. W różnych okolicznościach różnej wielkości jest potrzebny albo można zużyć dwa.

Potwierdzam, prawie bezobsługowy, trochę - nieprzesadnie - pilnowałam tylko podlewania ale wiadomo jaki był sezon.
Jednak w rankingu bezobsługowych nic nie przebije pasternaka którego już nie uprawiam.

Na razie wyjęłam największe, rosły od północnej strony za rzędem kapusty, miały najwięcej wilgoci, kapusta liściorami zasłaniała ziemię, a nać selera miała widno.
Wiener Riese - słoik ma 0,9 l