Forum Ogrodnicze Oaza

Wczorajsza koperta.


Part of the message is hidden for the guests. Please log in or register to see it.

Na pierwszej stronie wątku jest formularz zamówień. Poproszę kogoś o zamówienie próbne. Chcę zobaczyć czy wszystko działa.

Dziękuję Beatko, działa.

To kiedy już będzie można?

Nawet od teraz.

Dziękuję za mozliwość złożenia zamówienia, tym samym spróbowania kolejnych odmian i powiększania listy smacznych pomidorów. Bez Was ta lista z pewnością byłaby bardziej uboga. Dziękuję

Babcia. Tak nazwałam te odmiane bo to miała być Grandma Viney's Yellow and Pink. Pomidor jest trochę Babciny, dawny, klasyczny.
Smak bardzo pomidorowy, typowy, bez fajerwerkow ale smaczny. Nadrabia wigorem, prowadzony na 2 pędy dorastał do 2 metrów i na każdym zawiązywał okolo 10 gron. Owoce okolo 100-120 g. Ciasno ułożone. Doskonale wiązał mimo słabego sezonu i wykazywał na tle innych super odporność.

Żółty Grosse od Pauli to też pomyłka sprzedawcy. Nie udało sie ustalić z jaką odmianą mógł sie pomylić. Krzak rośnie do okolo 170 cm, bardzo ladnie zawiązał owoce o wadze 250-400 g, które równomiernie dojrzewały. Jak na żółtego pomidora był wyraźny w smaku. Z owocowymi nutami i polotem klasyki.

#jakaodmianapomidora

???????? Grosse du Gers????????

Seria Grosse to bardzo udana linia pomidorów. Miałam kilka odmian z tej serii w sezonie 2025, jednak część z nich poległa na drugiej działce. Spośród tych, które się udały, wszystkie były doskonałe i z pewnością je powtórzę, a także poszukam innych odmian z serii Grosse.
Grosse du Gers to niezbyt wysoki krzak, osiągający około 160–170 cm wysokości. Rósł w dość niekorzystnym miejscu, więc przy zapewnieniu lepszych warunków mógłby osiągnąć większe rozmiary. Liść regularny, dość gruby, ciemnozielony. Roślina wymaga regularnego obrywania liści. Krzak jest dość sztywny w łodydze, ale wymaga palikowania i systematycznego podwiązywania.
Zaczął dojrzewać dość wcześnie — po około 78 dniach. Biorąc pod uwagę, że sezon 2025 był naprawdę trudny dla pomidorów, odmiana zachowywała dobrą odporność na choroby. Długo opierała się zarazie, a jedyną zauważalną wadą było słabsze wiązanie owoców w okresach bardziej deszczowych.
W gronie zawiązuje średnio po cztery owoce, każdy o przeciętnej wadze około 350 g, choć trafiają się również większe. Owoce są okrągłe, lekko spłaszczone, o ciemnoczerwonej, błyszczącej skórce i równie intensywnym kolorze miąższu. Ilość miąższu jest bardzo dobrze zbalansowana w stosunku do ilości galaretki.
Smak pomidorów Grosse du Gers jest klasyczny, ponadczasowy, przypominający dawne odmiany pomidorów. To prawdziwa perła wśród pomidorów, która zachwyci zarówno osoby rozpoczynające swoją przygodę z uprawą, jak i doświadczonych ogrodników poszukujących odmian o tradycyjnym smaku.
Nuty kwasku i słodyczy są doskonale wyważone, co sprawia, że jest to pomidor idealny do bieżącego spożycia — zwłaszcza na kanapki, którym nadaje wyjątkowego charakteru, oraz do sałatek. Owoce są bardzo jędrne, nie miękną, nie stają się „ciapowate” i nie rozpadają się w sałatkach.
Długo można by pisać o tej odmianie, ale najlepiej będzie, jeśli sami ją wypróbujecie. W moim ogrodzie ta odmiana otrzymuje tak zwane „dożywocie”. W następnym sezonie planuję poświęcić jedną skrzynię wyłącznie na uprawę odmian z serii Grosse.
Pochodzenie: Francja, region południowo-zachodni. Dokładniej: Gers, okolice Eauze. Odmiana lokalna (heirloom) — „variété locale très rare” — uprawiana przez kilka pokoleń w rodzinie ogrodników w tym regionie.

Sonyachni Zaychyky
Сонячні зайчики
Słoneczne Zajciki
Nie jestem wielką fanką odmian w typie multiflora, ale Słoneczne Zajciki skradły moje serce. Krzak ciągłego wzrostu będzie rósł i zawiązywał kolejne grona, dopóki go nie ogłowisz. Liście regularne, niezbyt gęsto rozmieszczone, ale i tak wymagają regularnego obrywania.
Uprawiałam go pozostawiając na krzaku 3 lub 4 grona i w obu przypadkach bardzo dobrze zawiązywał owoce i ładnie dojrzewał. Plusem tej odmiany jest to, że grona nie są bardzo rozłożyste i nie zabierają dużo miejsca, jak na przykład odmiana Megagroniasty. Grono jest mocne, dobrze zbudowane i wytrzymałe na załamania. W każdym z nich zawiązuje się około 70 owoców, a może i więcej, i wcale nie są to owoce drobne. Każdy waży około 20–23 g, lekko wydłużony, przypomina malutkie jajeczka. Skórka jest błyszcząca, niezbyt wyraźna, nie pozostaje na języku. W środku jest sporo galaretki o intensywnym, owocowym, orzeźwiającym, a zarazem słodkim aromacie.
To doskonała odmiana do podjadania prosto z krzaka i, moim zdaniem, do tego najlepiej się nadaje. Do bieżącego spożycia dzieciaki ją pokochają. Jak większość odmian w typie multiflora, trzeba zadbać o to, by miała odpowiednie składniki pokarmowe i odpowiednią ilość liści pozostawionych na krzaku, które będą doprowadzać pokarm do dorodnych gron.
Krzak ładnie rósł, był odporny i nie wymagał szczególnej troski. Z pewnością jest to odmiana, którą w przyszłości powtórzę. Bardzo dekoracyjnie prezentowałaby się w okazałych donicach na tarasie lub balkonie.
Pochodzenie odmiany:
Odmiana Słoneczne Zajciki (w języku rosyjskim: «Солнечные зайчики») została stworzona przez białoruskich hodowców i jest popularna w krajach byłego ZSRR. Jej nazwa nawiązuje do słonecznych króliczków z popularnego białoruskiego serialu animowanego dla dzieci. Odmiana ta jest ceniona za swoje walory smakowe i dekoracyjne, a także za łatwość uprawy, co czyni ją idealnym wyborem zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych ogrodników.

PaulaPola wrote:

Polosatoye serdtse

Polosatoye serdtse (Полосатое сердце) to niepozorny pomidor, który zachwyca swoją plennością. Krzak jest niski, samokończący, dorastający do około 80 cm, ale dość rozłożysty, dlatego potrzebuje sporo miejsca. U mnie rósł puszczony na cztery pędy i uważam, że to było rozwiązanie optymalne.
Liście ma regularne, dosyć gęste – trzeba je regularnie przerywać, żeby dopuścić światło do owoców. Wykazywał bardzo dobrą odporność na choroby. Długo opierał się zarazie, a po oprysku Revusem szybko sobie z nią poradził.
Fenomenalnie wręcz zawiązywał owoce – z każdego jednego kwiatu! Miałam dwa krzaki: na jednym było 13 gron, na drugim 15, średnio po sześć owoców w każdym.
Skórka owoców jest dwukolorowa – czerwono-pomarańczowa, w delikatne paseczki. Owoce okrągłe, lekko wydłużone ku dołowi, każdy o wadze około 100 g, choć zdarzały się nieco mniejsze i większe. W środku – głęboko czerwony miąższ o intensywnym kolorze i bardzo dobrym smaku.
Zawierają dość sporo galaretki, co sprawia, że odmiana ta niekoniecznie nadaje się do gotowania. Owoce po zbiorze dość dobrze się przechowują – mogą leżeć kilka dni poza lodówką, nie miękną, nie robią się ciapowate i bardzo ładnie trzymają formę w sałatkach. Świetnie podkreślają smak kanapek czy zapiekanek.
Walory smakowe nie są może powalające, ale z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że to dobry pomidor. Jeśli zależy Wam na odmianie klasycznej w smaku, odpornej na choroby i bardzo plennej – koniecznie zaopatrzcie się w jego nasiona. Smak jest słodko-kwaśny, z wyczuwalną nutą kwasku i dobrą równowagą.
Odmiana ta wykazuje zwiększone zapotrzebowanie na potas, co prawdopodobnie wynika z jej wysokiej plenności i tego, że większość owoców dojrzewa w podobnym czasie.
Ze względu na niewielkie rozmiary Polosatoye Serdtse nadaje się na małe rabaty, do większych donic, skrzyń, a także pod skosy w szklarni czy tunelu foliowym.
Prawdopodobnie nie powtórzę tej odmiany w następnym sezonie, ale z pewnością zasługuje na to, by kiedyś jeszcze do niej wrócić.

Berwick German Weis

Berwick German Weis – odmiana stosunkowo nowa na rynku i bardzo mało znana w polskich ogrodach. U mnie rósł kapryśnie, ale pamiętajmy, że rok 2025 był rokiem trudnym. Długo się zbierał, aby wyrosnąć, i już na etapie rozsady wyglądał… no cóż, niezbyt obiecująco. Może to kwestia nasion – warto wypróbować go jeszcze raz z innego źródła.
Krzak dorósł do 140 cm, był wątły, z drobnymi, regularnymi liśćmi. Po wyrwaniu go we wrześniu okazało się, że bardzo słabo rozbudował system korzeniowy. Wykazywał jednak dobrą odporność na choroby i nie przypominam sobie, żebym musiała obrywać porażone liście.
Potencjał owoców jest bardzo duży – na tym niewielkim, wątłym krzaku zawiązał około 8 owoców o wadze nie mniejszej niż 400 g. Myślę, że przy dobrych warunkach mogą osiągnąć nawet około 800 g.
Owoce przypominają kształtem sakiewkę, mają jasnożółtą skórkę i należą do grupy odmian białych. Miąższ jest bardzo jasny i przeważa w stosunku do galaretki. Komory nasienne nie są duże i zawierają mało nasion. Smak jest dość cytrusowy, ananasowy i mało pomidorowy. Jeśli jesteś zwolennikiem klasycznego, pomidorowego smaku, ta odmiana może nie spełnić Twoich oczekiwań.
Piękne, masywne owoce zupełnie nie pasowały do tego wątłego krzaka, ale intrygowały mnie na tyle, by dać odmianie jeszcze jedną szansę. Wpisuję ją więc na listę odmian z potencjałem, do sprawdzenia w kolejnych sezonach.

Italian Stallion

Te odmianę miałam już w tamtym roku, w tym wysiałam ją ponownie, ale użyłam nasion z innego źródła i zapewniłam lepsze stanowisko i to był strzał w 10!

Krzak bardzo wysoki i o silnym wyrośnie, masywne, sztywne łodygi z łatwością dźwigają mnóstwo owoców. Lisc regularny, dość sztywny. Rósł na 2 pędy osiągając wysokość blisko 2 metrów i to nie byl szczyt jego możliwości.
Wykazał się świetną odpornością, nie złapał chorób grzybowych a zarazie opierał sie do końca. Mimo wystąpienia objawów na liściach, owoce nie były zarażone.
Plenność to jego kolejna zaleta. Na 2 pędach wytworzył 13 gron, średnio po 6 owoców w gronie. Owoce drobnialy na wyższych piętrach ale nadal byly normalnych rozmiarów. Nie dokarmiałam krzaków od polowy sierpnia, więc to też pewnie miało na to wpływ. Rósł na brzegu skrzyni w miejscu gdzie miał caly dzień słoneczko.Kształt owoców jest raczej regularny, przypomina wydłużonego sopelka. Owoce w kolorze czerwieni, pozbawione głąba z raczej miesiste z małą ilością nasion I galaretki, soczyste. Smak owoców na świeżo jest dobry, ale na kanapeczkę znajdą sie smaczniejsze odmiany. Był słodki, pomidorowy ale jakiejś wyrazistości mi w nim brakowało. Są jednak miłośnicy pomidorów pozbawionych kwasku i dla nich ta odmiana bedzie ok. Italian Stallion zyskuje jednak po obróbce termicznej i myślę że to jest główny cel uprawy. Podczas gotowania smak robi sie głęboki, zdecydowany miąższ sie idealnie rozpada i wychodzi z niego bajeczny gęsty sos. Zeszłorocznym faworytem na sosy był u mnie Cuore Antico di Pianfei, Italian Stallion plasuje sie na drugim miejscu.
Więc jesli szukacie czegoś bardzo wydajnego na sosy to wystarczą 6 krzaków Italian Stallion by słoiczków starczyło na całą zime. Zrobiłam z niego sos, którego użyłam pozniej do zupy pomidorowej na bulionie drobiowym, moja nastolatka powiedziała, że to najlepsza pomidorowa tego roku
Zostawiam go na dożywocie.

Zolotoy Khakassia

Najbardziej mięsisty pomidor 2025????

Odmiana wysoka, dorastał do okolo 175cm prowadzony na 2 pędy. Krzak dość wątły, delikatny, gęsto ulistniony ale liście są raczej drobne, typu regularnego. Myślę, że warto go właśnie na 2 pędy uprawiać. Rósł w gruncie, mimo ciężkiego sezonu doskonale sobie poradził z chorobami, oberwalam mu może 2 liście. Nie wykazywał niedoborów ani na owocach ani na liściach, bardzo równomiernie dojrzewał.
Owoce osiągały troche ponad 200g, dobrze dojrzały przybierał ciepły, słoneczny kolor żółci z ciemniejszym rumieńcem. Odmiana bardzo mięsista, miał bardzo mało nasion. Miąższ gęsty, delikatny, aksamitny jakby maślany. Skórka łatwo odchodzi od owocu, w konsumpcji nie jest wyczuwalna. Smak bardzo dobry, bogaty, złożony z przewagą słodyczy.
Plenność bardzo zadowalająca. Równo wiązał po kilka owoców w gronie.
W przyszłym roku posadzę co najmniej 3 krzaki i wpisuje te odmianę na listę moich ulubionych, dożywotnich

Beauty Princess – krzak dość wysoki, smukły, dorastający do 180 cm, o liściu ziemniaczanym. Nie jest bardzo gęsto ulistniony i jest wrażliwy na nadmiar azotu – przy nadmiernym nawożeniu tym składnikiem znacząco opóźnia się kwitnienie, owocowanie i dojrzewanie.
Rósł w miejscu dość zacienionym, gdzie słońca było niewiele, mimo to świetnie sobie radził. Krzak był zdrowy i na koniec sezonu nie miał nawet plamki zarazy.
Owoce są okrągłe, ważą od 180 do 220 g, zebrane w grona średnio po sześć sztuk, a niekiedy nawet do ośmiu owoców. Kształt owoców – okrągłe, lekko wydłużone ku dołowi. Dojrzałe nabierają pięknego odcienia żółci z pomarańczowymi paseczkami. Skórka jest delikatna i niewyczuwalna podczas spożycia.
Jest to odmiana typowo konsumpcyjna – ze względu na dość dużą ilość galaretki nie nadaje się do gotowania, ale za to jest bardzo dobra na świeżo. Smak słodki, owocowy, z nutą kwasku. Wyglądem nie wyróżnia się szczególnie, ale z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że to dobry pomidor.
Na krzaku owoce mogą wisieć dość długo, ale po zerwaniu nie przechowują się długo – poza lodówką dość szybko miękną, więc lepiej nie zrywać ich na zapas.
Odhaczam Beauty Princess na liście uprawianych odmian, ale nie planuję jej powtarzać w przyszłych sezonach. Mimo że miała atuty działające na jej korzyść, w smaku zabrakło mi „tego czegoś”.

Grosse du Perthuis – kolejna wyśmienita odmiana z serii Grosse, mająca wiele cech wspólnych z opisywaną już odmianą Grosse du Gers.
Krzak jest wysoki, liść regularny, a łodyga sztywna. Owoce są piękne, czerwone, osiągają wagę między 350 a 500 g, a podobno mogą być nawet większe. Balans między miąższem a galaretką jest bardzo dobrze zachowany. Owoce są jędrne, dobrze się przechowują, nie rozpadają się w sałatkach i doskonale podkreślają smak kanapek.
Ta odmiana różni się od swojego poprzednika tym, że jest bardziej wyrazista w smaku – ma nieco ostrzejszy posmak pomidora, z większą nutą kwasku, ale nadal przypomina tradycyjne odmiany.
Charakteryzuje się dobrą odpornością na choroby i wysoką plennością. Wyborny smak sprawia, że stawiam ją w czołówce i wpisuję na moją listę „dożywotnią”.
Jeśli lubisz pomidorową klasykę, powinieneś mieć Grosse du Perthuis w swoim ogrodzie.Grosse du Perthuis'. To odmiana o ciekawej, choć nie do końca jasnej historii, typowej dla wielu starych odmian.

Pomidor 'Grosse du Perthuis' - Historia Pochodzenia

Grosse du Perthuis (często zapisywany również jako Grosse de Perthuis) to francuska, tradycyjna odmiana pomidora, zaliczana do grona "starych odmian" lub "odmian rodzinnych" (heirloom).

Oto kluczowe informacje na temat jej pochodzenia:

1. Pochodzenie geograficzne: Jej nazwa wskazuje bezpośrednio na region pochodzenia. Perthuis to małe miasteczko (obecnie część gminy Le Perthuis) w departamencie Vienne, w regionie Nowa Akwitania (dawniej Poitou-Charentes) w zachodniej Francji. Odmiana ta jest więc głęboko zakorzeniona w lokalnym dziedzictwie ogrodniczym tego obszaru.

W czwartek wysłałam poleconym następujące nasiona:
- do odnowienia
Romowaja Baba
Costoluto Genovese
- zobowiązałam się do przesłania odmian:
Ałtajeczka - niestety to co urosło było niezgodne z odmianą więc nie wysłałam,
- Catwell
udało się skiełkować stare nasionko, pomidor wysoki,bardzo smaczna odmiana, rósł w gruncie. Owoc prawidłowy był tylko jeden i z niego pobrałam nasiona

- Granny Centrell’s German - pomidor z nasion z TP, czerwony, może poleżeć. Niestety nie mam zdjęcia
- Sanburg ( nasiona kupione pod nazwą Piasecznyj Zamok ) - owoce zdeformowane, same gargamele, dopiero na koniec sezonu pobrałam nasiona z malutkiego pomidorka. Zdjęcia nie mam.
- Miedowyj Saljut ( też kupiony ) i to samo z kształtem owoców. Mam tylko jedno zdjęcie pomidora zerwanego do jedzenia, z niego nie pobierałam nasion tylko z prawidłowego




Przesłałam tylko te odmiany ponieważ inne jakie uprawiałam ( ponad 100 odmian ) są na TP w wystarczającej lub dużej ilości.