Forum Ogrodnicze Oaza

Czyli do DMSO nie dodawać krochmalu - pyta się o to mój sąsiad z działki.

Reasumując to ja chyba tego nie kumam.
Moim zdaniem użycie dmso i krochmalu chyba nie będzie za dobre. Dmso wnika do rośliny a skrobia mu nie przeszkadza w tym? Krochmal zasycha to dmso nie wejdzie do środka rośliny

Oprysk preparatem IF na warzywa m.in. pomidory , paprykę, ogórki, fasola, selery, arbuzy, cukinie, marchew, pietruszkę, pory.

jagodka27 wrote:
Krochmal wraz z preparatem grzybobójczym wysychając tworzy niezmywalną powłokę , która uniemożliwia kiełkowanie zarodnikom lub/i rozwój zarodników, które już wykiełkowały przed opryskiem.
Krochmal jest zmywalny dopóki jest w nim DMSO, który jest cieczą wolno parującą. Nie wiadomo czy szybciej paruje z powierzchni, czy szybciej się wchłania w roslinę .

Można do tego podejść tak:
- szybkie wchłanianie => DMSO
- "skorupa" ochronna => krochmal

Oprysk DMSO - 5ml/1l + polopiryna warzyw m.in. pomidory, papryka, arbuzy, cukinie, selerów, porów, marchewki, pietruszki ,truskawek, fasoli, róż, powojników, winorośli.

We Francji wraca się do stosowania cieczy bordoskiej w walce z chorobami grzybowymi, przede wszystkim mączniaka, ale także innych, nie tylko na winorośli i jabłoni.
Za Wikipedią historia cieczy bordoskiej jest ciekawa:
"Ciecz bordoska (fr. bouillie bordelaise) – fungicyd nieorganiczny przyrządzany z siarczanu miedzi (CuSO4·5H2O) i wapna gaszonego (Ca(OH)2). Stosowany w rozcieńczeniu w wodzie około 0,5%[1] do zwalczania mączniaka rzekomego winorośli (Plasmopara viticola)[2], parcha jabłoni (Venturia inaequalis) i gąsienic owadów[1].
Skuteczność cieczy bordoskiej w zwalczaniu mączniaka rzekomego została odkryta przypadkiem, gdy jeden z winogrodników w regionie Bordeaux, regularnie okradany przez przechodniów, zdecydował się zamalować winorośl na skraju drogi niebieskozieloną farbą zrobioną z siarczanu miedzi i wapna, by zniechęcić do kradzieży. Okazało się, że farba skutecznie zwalczyła mączniaka, który wówczas zaatakował uprawy. Przypadkowy wynalazca zweryfikował swoje spostrzeżenia w kilku innych miejscach i opublikował w 1885 wyniki swoich badań[3].
Ciecz przyrządza się przez rozpuszczenie krystalicznego siarczanu miedzi w wodzie i wlanie z mieszaniem do mleka wapiennego[1]. Otrzymaną ciecz barwy jasnoniebieskiej należy wykorzystać w ciągu jednego dnia, gdyż traci ona swoje właściwości grzybobójcze przechodząc ze stanu koloidalnego w krystaliczny bezużyteczny osad. Po zastosowaniu zapewnia długotrwałą ochronę[2]. "

Znalazłam proporcje:
300 g gaszonego wapna rozpuścić w 6 l gorącej wody
200 g siarczanu miedzi rozpuścić w 4 l wody (może być ciepła - ułatwia rozpuszczenie)
Teraz należy to zmieszać i mam dylemat, jedne źródła podają, że roztwór siarczanu miedzi dodać do mleczka wapiennego (Wikipedia), inne, że ciepłe mleczko wapienne do roztworu siarczanu miedzi, między innymi tu:


Ciecz należy zużyć do 24 h, UWAGA jest fitotoksyczna, czyli jak oprysk roztworem sody oczyszczonej. Opryskiwać najlepiej pod wieczór, tak aby ciecz na roślinach wyschła, a potem nastąpiła rosa.

Liczę na pomoc w rozwianiu mojego dylematu przez Miecia, co do czego mam wlać, a może to nie ma znaczenia, wszak to nie kwas i woda, ale ja się nie znam, wolę zapytać biegłych w tym temacie. Mam nadzieję, że Mietek Pomodoro tu zajrzy.

Alu,
odpowiedź Gemini AI, po "obejrzeniu filmu"

1. Rozbieżność w źródłach

W filmie (Metoda "Wapno do Miedzi"): Instruktor zaleca powolne dodawanie mleka wapiennego do roztworu miedzi w celu neutralizacji roztworu. Jest to metoda spotykana w starszych poradnikach, ale technicznie trudniejsza do wykonania bez ryzyka wytrącenia osadu.

Wersja profesjonalna (Metoda "Miedź do Wapna"): W nowoczesnej literaturze ogrodniczej (i chemicznej) uważa się ją za poprawniejszą. Powolne wlewanie kwaśnego roztworu miedzi do zasadowego mleka wapiennego przy ciągłym mieszaniu pozwala na uzyskanie drobniejszych kryształków, które dłużej utrzymują się w zawiesinie i lepiej przylegają do liści.

2. Ciecz bordoska nie jest roztworem, lecz zawiesiną koloidalną.
Jeśli wlejesz wapno do miedzi (tak jak w filmie), pH zmienia się lokalnie bardzo gwałtownie, co może prowadzić do powstawania większych aglomeratów cząsteczek.
Jeśli wlejesz miedź do wapna, łatwiej jest kontrolować proces tworzenia się osadu, dzięki czemu ciecz rzadziej zapycha dysze opryskiwacza.


3. 24h godzinny spoczynek w filmie
W rzeczywistości zasada 24 godzin spoczynku jest błędem, jeśli zależy nam na skuteczności i bezpieczeństwie roślin.

Oto dlaczego spoczynek 24h nie jest poprawny:

1. Utrata właściwości koloidalnych
Ciecz bordoska to zawiesina. Zaraz po zmieszaniu cząsteczki są bardzo drobne i mają zdolność do trwałego przyklejania się do kutykuli liścia. Po 24 godzinach te cząsteczki zaczynają się krystalizować, łączyć w większe grupy i opadać na dno.

Efekt: Taki "odstany" preparat znacznie gorzej trzyma się rośliny i jest łatwo zmywany przez pierwszy deszcz.

Ryzyko: Większe kryształy mogą zapchać dyszę Twojego opryskiwacza.

2. Zmiana odczynu (pH)
Świeżo przygotowana ciecz ma stabilne pH dzięki procesowi neutralizacji. Podczas długiego stania mogą zachodzić wtórne reakcje chemiczne, które zmieniają kwasowość roztworu, co zwiększa ryzyko poparzenia delikatnych liści pomidora lub dyniowatych.

3. Złota zasada: "Fresh is Best"
Profesjonalny przepis mówi jasno: Ciecz bordoską należy zużyć natychmiast po przygotowaniu, najlepiej w ciągu kilku godzin.

www.e-sadownictwo.pl/artykuly/baza-wiedz...-dawnym-sadownictwie

Mietku, trafiłam też do źródła, które linkujesz i tam właśnie jest miedź do mleczka.

Tomasz, wydaje mi się, że w rzeczywistości na tym filmie jest, żeby zużyć do 24h, tylko automatyczny tłumacz jest tam beznadziejny, bo w kilku miejscach przeinacza informacje.

Tu masz taki sam sposób przyrządzania cieczy bordoskiej.

pl.wikipedia.org/wiki/Ciecz_bordoska

Masz i tutaj :


www.facebook.com/share/v/1E3j6KXdjY/

Babcia Ala wrote:
Niestety na filmie jest, aby poczekać, zostawić na 24 godziny przed opryskiem ("laisser reposer 24 heures avant la pulvérisation").

Nie znam się na środkach ochrony roślin. Dlatego też zastanawiam się na ile ciecz bordoska według tego przepisu będzie lepsza od dostępnych środków na bazie miedzi...

A ja zacząłem się zastanawiać, czy nie zrobić tej cieczy w wersji 1% (słabszej niż na filmie) i nie użyć jej wczesną wiosną zamiast oprysku miedzianem (drzewa i krzewy owocowe).
Duży plus, to dłuższa "niezmywalność" w stosunku do miedzianu, który spłynie z pierwszym deszczem. A na to Emulpar

Tomasz, a na filmie jest Twoim zdaniem jaki roztwór, ilu procentowy?

Alors, z pewnością będzie tańsza, przynajmniej dla mnie (siarczan miedzi mam, bo hodowałam z dziećmi kryształy), o skuteczności się nie wypowiem, bo nie używałam do tej pory nigdy, nawet nie wiedziałam o jej istnieniu.

Dzisiaj pryskałem drzewa i krzewy.
Na drzewa, porzeczki i agrest poszła ciecz bordoska 0,75%.
Na borówkę amerykańską i jagodę kamczacką poszedł miedzian - ciecz bordoska im nie pasuje. Także winorośle opryskałem miedzianem, ale tutaj był problem techniczny, bo ciecz "maluje" delikatnie na niebiesko, a winorośle porastają altany.

Tomku wrzuć przepis na roztwór ,porzeczki ,agrest ,maliny ?Nazwy i jak zastosować.
Doszły mi na ROD te krzewy
Dzięki

Moja 0,75% - przepis na 5 litrowy opryskiwcz
37,5g siarczanu miedzi
37,5g - wapno hydratyzowane (może być od bielenia drzewek) - jeżeli słabo się rozpuszcza, można sypnąć więcej.
Każdy ze składników rozpuszcza się osobno - ja wykorzystałem 5 litrowe butelki PET. W każdej po 2,5 litra wody.
Po rozpuszczeniu pierwsze do opryskiwacza idzie wapno, a następnie siarczan miedzi.
Warto wlewać przez sitko.
Nie pryskamy borówki amerykańskiej i jagody kamczackiej - nie lubią wapnowania.
Ja opryskałem jabłonie, czereśnie, grusze, wiśnie, brzoskwinie, porzeczki, agrest - można także winorośle. Ja musiałem prysnąć je miedzianem, bo u mnie porastają altanę, a ciecz bordoska "maluje" delikatnie na niebiesko i jest ciężko zmywalna.

Tomku Piękne dzięki .