Forum Ogrodnicze Oaza

Wczoraj walczyłam z Miskantami. Wycięłam wszystkie i przerobiłam je na sieczkę. Wyszło tego 7 wielkich worów. Będę miała czym ściólkować dyniowate.

U mnie co roku dziki wyżerają miskanta olbrzymiego niemal do cna

Musi być bardzo smaczny...

Dostojny 'Memory' aż świeci na rabacie swoimi biało-srebrzystymi kwiatostanami.

Czyżby nikt tu nie uprawiał miskantów ? Teraz dają prawdziwy pokaz, a u nas cisza. To trochę ją przerwę.

'Memory'


'Ferner Osten' za nim wyższy 'Malepartus', po prawej w głębi 'Nippon'


'Gracillimus' i 'Strictus', w głębi 'Ferner Osten'


'Ballerina'

A ja znowu tu ze swoimi miskantami . Lubię je bardzo, tylko muszę się przyznać, że nie mają ze mną lekko. Przypominam sobie o nich najczęściej pod koniec lata, a wcześniej zwykle radzą sobie same. I w takie lato jak to: gorące i suche, powinny być trochę wspomagane wodą. Nie były, zabrakło we mnie mocy przerobowych. Te, które rosną przy rzece, w lekkim półcieniu, nie zauważyły suszy, ale inne na słonecznej patelni odczuły brak wody bardzo. Nie dały rady wypuścić kwiatostanów ponad kępę liści.
Tu taki zmaltretowany przez suszę miskant 'Ghana'. A i jeszcze za sąsiada ma pijaka milina. Kwiatostany uwięzły w kępie liści, ledwo zaczął się wybarwiać w piękne czerwienie, a już liście zaczęły przysychać.
Na zdjęciu jeszcze ma fajny kolor, dzisiaj jest już żółty.


A tu niewysoki 'Sioux'. Ten akurat z założenia ma być żółty jesienią, tylko te kwiatostany o różnych wysokościach, nie do końca rozwinięte.


W tle widać prześlicznego smukłego miskanta, który jest pomyłką zakupową. Miała być 'Dronning Ingrid', a nie jest. Jednak w miskantach nie powiedziałam ostatniego słowa i norweska królowa jedzie do mnie, bo uparłam się na tę odmianę i musi być.

A na koniec maluchy miskantowe.
'Gold Bar'



'Red Chief', młodziutki i na dodatek wysadzony w wiadrze, bo bałam się, że malucha gryzonie skonsumują


Trzeba go będzie wyciągnąć z tego wiadra, bo się dusi. Posadzę go chyba w siatce metalowej.

Miskant 'Lady in Red'. Mój egzemlarz ma jeden sezon, więc jeszcze nie osiągnął docelowej wielkości.
Jest to odmiana wyselekcjonowana przez Krzysztofa Słowińskiego. Zdobyła złoty medal w konkursie nowości na targach Zieleń to Życie w 2024 r.
Uchodzi za najczerwieńszy z miskantów. Faktycznie wybarwia się bardzo wcześnie, bo już latem na intensywne odcienie czerwieni.

Przyjechała cudna 'Dronning Ingrid' Tak się cieszę, że nie przycięli do wysyłki, bo w ofercie było, że powyżej ośmiu sztuk nie przycinają. Chyba chodzi o kwestie pakowania.
Te cztery ze zdjęcia to nie wszystkie dla mnie. Moja jest jedna i już posadzona na miejsce, które zajmowała pomylona Dronning.



A pomyłka dostała nowe miejsce i przy okazji właściwą nazwę, którą mi pomogli ustalić trawiaści grupowicze z FB. Nazywa się 'Kleine Silberspinne'


Może kogoś skuszę na miskanty tym filmem

Czyżby u nas nikt nie kochał miskantów
Wiem, wiem, że się rozrastają, ciężkie do dzielenia, ale czasy, gdy giganteus królował w nasadzeniach, albo nie daj Boże cukrowy (ten to chwast nad chwasty, choć urodziwy na początku wielce), te czasy się skończyły. Odmiany miskantów mnożą się jak króliki i do każdego ogrodu można coś dopasować. Znajdą się smukłe przyrastające powolutku, a nawet miniatury.

Oto prześliczny średniaczek rozmiarowy, bynajmniej nie średniaczek pod względem urody, 'Ferner Osten' w jesiennej szacie


Tu dwa prytulone do siebie zgrabne miskanciki: 'Kleine Silberspinne' i 'Ballerina' (ta druga ponad 10 lat, nie dzielona, a na żadnego potwora nie wyrosła)



Modny ostatnimi laty 'Memory' akurat do miniatur nie należy, a i tempo przyrastania ma energiczne (niestety geny cukrowego), ale jak go nie pokazywać. Teraz w jesiennych kolorkach przejął w ogrodzie całą uwagę


Wiosną ten ostatni pójdzie do dzielenia i już w kolejce ktoś na niego czeka. Akurat obecna jego wielkość mi pasuje i jakby nie planuję z niego ściany przesłaniającej cały ogród.

Ta gra kolorów, ruch spowodowany falowaniem na wietrze - nie wyobrażam sobie jesieni bez miskantów.

Ja swoje delikatnie podwiązuje zielonym sznurkiem, tak z pół metra nad ziemią, lubię mieć kontrolę . Przed zimą trochę jeszcze ścisnę bardziej kępę, żeby wiatr i ewentualny śnieg nie zrobił z trawiastych chochołków paskudek rozpaćkanych na ziemi. Z kolei brak podwiązania może sprawić, że silne wiatry zimą uszczęśliwią mój i okoliczne ogrody fruwającymi źdźbłami.
Dzięki miskantom mam przez większą część zimy ładne widoczki w postaci np. oszronionych, lśniących diamentowo wiech.
Wycinam na przedwiośniu, ale wtedy to już w ogrodzie cieszy co innego, choćby ciemierniki.

Ja bardzo lubię miskanty, ale one mnie średnio. Słabiutko przyrastają, a tak mini straszyli. W tym roku najbardziej mnie zachwycił Silver Charm.