Forum Ogrodnicze Oaza

Szczaw lancetowaty Rumex hydrolapathum też tradycyjnie bywa określany jako "kobylak", "szczaw kobyli", "szczaw koński"
ros. nazwa Szczawie pribrieżnyj określa najczętsze miejsca, gdzie go spotykamy, brzegi rowów, strumieni, stawów.





Liście dolne ma lancetowate, na szczycie są one łagodnie zwężone. U nasady liści znajduje się błoniasta pochewka, która powstała przez zrośnięcie się przylistków. Kwiaty są drobne zielonkawe, a później czerwieniejące, tworząc charakterystyczne rozłożyste rdzawoczerwone wiechy.

Korzeń i dojrzałe owoce kobylaka stosuje się w leczeniu biegunek. Duża zawartość żelaza przyspiesza regenerację hemoglobiny, działa także odkażająco na florę jelitową.
Korzenie kobylaka posiadają właściwości przeciwbakteryjne, żółciopędne, ściągające, przeciwbiegunkowe, pobudzają też procesy wydalania i trawienia. Uważany jest też za środek „czyszczący krew”. Odwar z kobylaka stosuje się do okładów na trudno gojące się rany oraz w trądziku, owrzodzeniach, do pielęgnacji skóry.
Na Jamajce prowadzi się badania dotyczące stosowania ziela, korzenia i owoców do leczenia chorób nowotworowych, stwierdzono, że flawonoidy występujące w szczawiu niszczą komórki nowotworowe i przyczyniają się do wzmocnienia systemu odpornościowego w organizmie