Forum Ogrodnicze Oaza

Poprzynudzam w ten słotny dzień, do drugiej kawy wstawię zdjęcia tych samych piwonii, ale z drugiej połowy tygodnia. Zdjęcia robiłam , nazywałam, ale na forum jakoś już czasu nie miałam.
Siewka od Ani i Black Pirate (jeszcze ma tyle pączków) schowane pod niewielki daszek przy szopce. BP cały się nie mieści, coś tam na jego część pada, ale kwiaty przynajmniej nie mokną

tu widać ten tyci róż u nasady płatków




Ktoś/ptaki ?, coś/wiatr ? łamie mi pędy piwonii, Diana Gold już 3 pędy z pąkami, Taiyo jeden kwiat na młodym cienkim pędzie, stoją w pobliżu siebie, a za plecami mają krzaczory z forsycji i pigwowca, więc podejrzewam ptaki. Złamane kwiaty w wodzie, ta Diana Gold - o niej dalej - kwiat przywiązany do patyczka, bo skłania te kwiaty zupełnie na dół, to odmiana wyhodowana przez Australijczyka Bernarda Chow.




i ona sama w sztucznym i słonecznym świetle, przytrzymana do góry moją dłonią


Tu chcę pokazać jak jej te pąki wyrastają na pędzie

a kolor w naturze taki, inaczej się nie dało, ten liść przed kwiatem musiał być

Na jakimś filmie widziałam, Japończyk mieszkający w Australii podpierał te kwiaty do góry specjalnymi podpórkami wykonanymi z drutu. Ładna jest, ale ja taka wspaniałomyślna nie będę, odmiana chyba wyląduje w kompoście, jest tyle innych pięknych piwonii.

I takie tam
Yoyo No Homare

Polyhymnia (hodowca Bernard Chow)

i ostatni kwiat z pszczołą i pająkiem myśliwym

Shimane Chojuraku wydała dwa kwiaty, w którymś wpisie mylnie chyba wpisałam, że jeden kwiat, w tle Crinoline


Monsieur Antoine Riviere wydała jeden kwiat, kolory przekłamane, chyba dostanie parasolkę, pod szopką już miejsca nie ma


Maylis Hybride de Delavayii, świeży nabytek


Piekne są, tylko czy ja dam radę zamienić w miejscu dla nich przeznaczonym, tę okropną glinę na coś lepszego żeby je posadzić, to zajęcie dla młodego i silnego mężczyzny

Alu, uwierz mi, moje są wszystkie posadzone wprost w glinę. Jakoś żyją, niektórzy twierdzą, że ładne. Może to nie jest dla nich najlepsza opcja, to opcja realistyczna. Między innymi dlatego "nawróciłam się na piwonie" , że również bylinowe dają radę w warunkach, jakie mogę im zaoferować nie nadszarpując resztek zdrowia. Tyle, by wykopać dziurę mieszczącą zawartość donicy, dasz radę, zwłaszcza gdy glina rozmiękła.
Babcia Ala wrote:
NIE..... Tylko nie to, jest prześliczna, a jak podrośnie, nie będzie tak patrzeć w ziemię. Może postawisz na razie donicę na jakimś - bo ja wiem - pieńku? Jeśli naprawdę Cię denerwuje, ja ją od Ciebie odkupię, jakoś kolanem upchnę na karkonoskiej rabacie, wytnę świerk czy coś?


Siewka zdaje się z samozapylenia, bo toczka w toczkę mamusia. Będzie wysoka dziewczyna - i ta nie spuszcza oczu.

Ponieważ ogród w Karkonoszach ma około 3 tygodni poślizgu w stosunku do wrocławskiego, tutejsze piwonie drzewiaste dopiero rozważają rozwinięcie pąków.



Ta ma 5 (jej rekord), druga, chyba identyczna po raz pierwszy 3.
Mam jeszcze jedną, co nigdy dotąd nie kwitła, nie porzucam nadziei, że będzie trochę inna od pokazanej na zdjęciu, bo liście się różnią.
No i jest jeszcze taki kompletny ogryzek, co miał być żółty, a od kilku lat praktycznie stoi w miejscu. Rok temu przesadzony niby ruszył, a nuż dożyję, że zakwitnie?

I nie pisz, proszę, że przynudzasz, oglądam z wypiekami na twarzy.

Alu, podziwiam i ja, a Polyhymnia wow! Płaczka fajna, mnie tak wkurzały powojniki, ktore kupiłam podziwiając kwiatek a nie całą roślinę, ale w końcu myślę sobie niech będą i takie, co patrzą w górę i takie co patrzą w dół.
Moja marketowa drzewiasta "fioletowa" dzisiaj się lekko otworzyła i kolor wygląda jak dobrze nasycona purpura. Ma jeszcze drugi pąk, jest jednak bardzo mały i go oberwę, bo i tak nie da rady. Może i powinnam oberwac obydwa, ale ten kolor nie dawal mi spokoju. Ciekawe, co ona za jedna.

Alu a to rozświetliłaś nam dzień . Twoja kolekcja już zachwyca, a co dopiero będzie, gdy piwonie podrosną. Kokietka z Ciebie: "poprzynudzam"

Łatka wrote:
Może się mylę, bo oceniam swoją miarką (czytaj: gliną), ale my to mamy raczej ziemię gliniastą. Z tego co Ala opowiadała, jej glinę można wydobywać, wysuszyć i cegły gotowe. Jeśli dobrze kombinuję, to w takie coś nie da się posadzić niczego bez przynajmniej częściowej zmiany podłoża.
U mnie wymieniano słupy energetyczne, wydobyto z głębi ziemi taką okrutną glinę. Potem nowy słup zasypano ziemią uprawną, a ta martwica straszy na powierzchni. Życia w tym żadnego.
Ja tak sobie mniej więcej wyobrażam "ziemię" u Ali.

Nimfo z tym usuwaniem pąków kwiatowych nie ma co popadać w przesadę. Można sobie pozwolić na krótkie podziwianie kwitnienia i potem usunąć już rozwinięty kwiat. Tu bardziej chodzi o niedopuszczenie do wytwarzania nasion. I to absolutnie nie jest moja teoria, tylko zdanie doświadczonych kolekcjonerów i hodowców, jak np. pani Eweliny Wajgert.

U mnie też są żyły albo buły takiej dosłownie garncarskiej gliny w kolorze psiej kupy. Oczywiście na rabatach od ponad ćwierćwiecza uzbierała się cieniutka warstwa gleby uzdatnionej, już choćby dlatego, że róże, lilie, wiele innych roślin sadzę do obcej ziemi, w tym z drenażem. Jasne, że w pacynę gliny raczej piwonii nie sadzę, jednak i tak są one o niebo odporniejsze na moje specyficzne warunki od róż na przykład.

Ala tak poleciała po bandzie z drzewiastymi, że moje zdają się ubogimi krewnymi. Ale co tam, cieszę się ogromnie z wzrostu popularności tych wspaniałych krzewów. Przynajmniej na naszym Forum (bo kilka dni temu zasłyszałam taki dialog przechodzącej wzdłuż mojego płotu pary: "O, ale piękne kwiaty, co to?" "Róże" ).
No to dajemy "róże", niektóre już się żegnają.

Baby Face, ostatni kwiat



Taiyo, kwiaty dość uniesione, ale też w liściach.





Ona też miewa smugi



Jeszcze raz High Noon





I Truskaweczka, Strawberry Delight

OT
Od 55 lat mieszkam na bombie - rurociąg przesyłowy gazu wysokoprężnego przechodzi przez mój ogród mniej więcej po przekątnej. W tym roku robią wreszcie obejścia, tj. przesuwają ten gazociąg trochę dalej, niektórym ten gaz idzie wprost przez podwórko.
W nawiązaniu do gliny, poszłam zrobić zdjęcie. To jest lepsza wersja tej gliny, bo jest żółta, a to oznacza, że dochodzi do niej powietrze. W wersji gorszej kolor jest siny, czyli nic na niej nie urośnie, bo korzenie potrzebują powietrza. Tłusta, butów o mało tam nie zgubiłam, nic tylko garnki lepić lub cegłę wypalać, a nie piwonie sadzić




Aniu, proszę nie pisz tak: "Ala tak poleciała po bandzie z drzewiastymi, że moje zdają się ubogimi krewnymi." Jest mi przykro, gdy tak piszesz, nie chcę, by tak mnie odbierano. Zawstydzasz mnie, nie jestem wyniosła, nie robię tego, aby się przechwalać, realizuję marzenia mojego życia, tak późno, za późno!!! Tyrałam tyle lat, a teraz będę utracjuszką , bo po co mi pieniądze w trumnie/urnie. Inni kupują samochody i inne dobra, remontują kuchnie, łazienki, a ja nakupiłam sobie piwonii, ot co.
Jak tak będziesz pisać, przestanę prezentować swoje nabytki, bo nie chcę, aby to zostało odebrane źle albo żeby komuś było przykro. Nadwyżki, które miałam rozdałam między "forumowiczki". A pęd do piwonii drzewiastych, to kto mi nadał, kto pokazał, że takie rośliny istnieją, wcześniej nie miała o nich pojęcia zielonego, ano taka jedna Ania Łatka

Alu kochana, zupełnie odmienne miałam intencje, powinnam była przynajmniej dać w jakiś cudzysłów to "jechanie po bandzie" , uwierz mi, ja się naprawdę ogromnie cieszę, ba, jestem troszkę dumna, że udało mi się - być może - zaszczepić niektórym moje zauroczenie piwoniami drzewiastymi. Twoje po prostu podziwiam, życzę, by rosły jak najlepiej i kwitły jak najobficiej. Pozwoliłam sobie zażartować, ojej, a wyszło źle. Przepraszam, naprawdę, bez żadnej ironii. Przykro??? To najdalsze odczucie od tego co czuję patrząc na Twoje pięknotki.
Człowiek - większość osób - tak ma, że jak coś kocha i podziwia, to chciałby tymi uczuciami zarazić innych bliskich sobie ludzi. A ja moje krzaczory uważam za jeno z spełnionych marzeń mojego życia, jakkolwiek sentymentalnie to brzmi.

Ojej, ale się porobiło... Wszystko składam na karb tej paskudnej pogody
Alu, zabierałam się do sprostowań, ale na szczęście Ania już wyjaśniła. Ja tylko dodam od siebie, ze słowa Ani odebrałam jako pochwałę Twoich piwoniowych działań, a nie jakiś przytyk.
Kibicuję Twojej kolekcji, strasznie się cieszę, że to rozwijasz i przede wszystkim, że chce Ci się dzielić z nami cudnymi zdjęciami i wiedzą o piwoniach drzewiastych, którą pracowicie gromadzisz, przeczesując Internet i obserwując swoje podopieczne. Jakbyś się wycofała z tych działań, toby chyba mi serce pękło.
Zdjęcia Twojej ziemi - prawie czuję ból w mięśniach na wyobrażenie o kopaniu w tej glinie. Wiem, że dużo robisz, by uszlachetnić to podłoże, kwasy humusowe i inne ulepszacze. Pomyślałam teraz, może głupio , że pozwolenie na rośnięcie roślinom o długich korzeniach palowych, mogłoby trochę dopowietrzyć i rozerwać strukturę tego lepkiego tworzywa.

A tu ciekawostka, jakie to maluszki z tych naszych piwonii drzewiastych mogą być
www.youtube.com/shorts/R1BYU-2PXoU

Jak napisałam, tak zrobiłam, schowałam jedyny kwiat Monsieur Antoine Riviere pod niewielki daszek szopki, doniczka wystawała na deszcz, kwiat przeżył.

tu trochę jak ET

tu w złotej godzinie

a tu chciałam pokazać, że ma pasujące do swojej urody czerwonawe liście, kolor kwiatu z Marsa

Siewka od Ani podobna do mamusi, co mnie bardzo cieszy, bo mnie się ta piwonia bardzo podoba, a do tego podarowana z serca


Aniu, chcę się upewnić, pisałaś że wysoka do 180 cm, a czy to ją zidentyfikowałyśmy, czy inną, bo nie pamiętam. Masz chyba jeszcze drugą białą, czy tak?

Alu, te druga jest dość różna od siewki, nie sądzę, by miały wiele wspólnego.
Tak, to na pewno siewka mojej drugiej wiekiem, kupionej o ile dobrze liczę w 2005 na własnym korzeniu, ale na tamte czasy dość tanio, z czego teraz wnioskuję, że mogła być również siewką trudnej do zidentyfikowania odmiany (czy nawet gatunku). W tej chwili jest mniej więcej mojego wzrostu, z tym, że wielokrotnie przycinana, bo gałązki stają się z wiekiem łamliwe, gdy dźwigają dużo kwiatów. Twoja to niemowlak i dlatego kwiatek niezbyt okazały - na pewno w przyszłości będą większe.
Krzew ma smukły pokrój, nie potrzebuje dużego odstępu od sąsiadów. Ale raczej "do drugiego szeregu".
Jakoś mi szczególnie miło, że masz to dziecko.

W ubiegłym roku kupiłam w Lidlu w doniczce piwonię drzewiastą. W tym roku ma 1 pąk i coś wyrosło obok. Z początku myślałam, że wypuszcza kolejny pęd, ale teraz już wydaje mi się, że wyrósł pęd piwonia bylinowej. Potwierdźcie, że to niestety nie jest pęd drzewiastej. I co w tym przypadku zrobić, zostawić tak i niech rosną razem?






Widać, że pęd i liście mają inny kolor i pąki też są inny

Twoje podejrzenia są jak najbardziej słuszne. To bylinówka. Musisz delikatnie usunąć ten pęd, bo będzie "podbierać" wszystko młodej sadzonce. Najlepiej delikatnie odkopać kawałek i wyciąć w miejscu, gdzie pęd wyrasta z podkładki. A już przynajmniej możliwie nisko uciąć i kontrolować, czy nie odrasta.
Zdaje się, na sytuację ma wpływ głębokość sadzenia, ale teraz nie wykopywałabym całej rośliny.

Przy okazji: Strawberry Delight z dziś.

Przepiękne piwonie pokazujecie.

U mnie w tym roku zakwitły dwie.

Marzenko, Twoje też niczego sobie, zwłaszcza ta bladoróżowa do mnie przemawia. Pokaż, jak otworzy się do słońca, dobrze?

Marlenko, śliczne

Shimadaijin, zdjęcie manualne, bo automat przy tym kolorze szaleje

U mnie jak w starym kawale: "dlaczego biegasz z pustą taczką ? - taki zapiernicz, że nie ma czasu załadować"
I tak, że zdjęcia robię na bieżąco, nie ma kiedy obrobić i wrzucać na forum.

Tak na szybko, różowa dwulatka od jakiegoś czasu kwitnie. A jak ona pachnie... cudnie, prawdziwie piwoniowo i bardzo mocno.

Black Pirate ma najwięcej zdjęć, powoli kwitnienie dobiega końca

i Diana Gold - kwiat na młodym pędzie