Forum Ogrodnicze Oaza

Do poduszki

1.11 Wszystkich Świętych
Dzień ciszy i zadumy, refleksji, wewnętrznego wyciszenia i
pięknych wspomnień o tych, którzy odeszli.

Długo zastanawiałam się, co tu wstawić, chodziły mi po głowie i "Wszyscy święci" Budki Suflera i "Zegarmistrz światła" Woźniaka, "Tears in Heaven" Erica Claptona, Fare, Preisner?
W końcu jednak "Płaczliwa" Mozarta wydała mi się najwłasciwsza.

Dla mnie, to jest odpowiednie na dziś.



Wyciszenie, wolność, spokój… ale i czujność…
W przyszłym roku Rieu koncertuje w Polsce. Już poluję na bilety. Tak jak pisałem wcześniej, możliwości akustyczne u nas są tragiczne. Pomimo to i tak jest super, w końcu w innych państwach, jak i u nas, wszystkie jego koncerty są "pod chmurką" lub w nietypowych pomieszczeniach, typu hala sportowa.
Niestety, mało jest miast w Polsce, w których jesteśmy w stanie pomieścić wewnątrz akustycznie sprzyjającym pomieszczeniom jego "ekipę" z Polkami włącznie w składzie:
Maja Jasińska (flecistka), Gosia Łoboda (skrzypaczka), Majchrzak (sopranistka), Agnieszka (Agnes), Fizzano-Walter (skrzypaczka).

Dzisiaj jest jeden z tych szczególnych dni – 1 listopada. Zastanawiałem się, jak postąpić: poczekać, aż
pojawią się Kasia lub Beatka, by dopiero wtedy odnieść się do sytuacji i podążyć ich tropem, czy może zagrać
od razu? Ostatecznie zagrałem...
Wtedy pojawiła się Beatka i zagrała Requiem Mozarta.

To idealnie oddaje dzisiejszą powagę i nastrój, choć muzyki poważnej słucham zawsze z pewną celebrą – muszę mieć
do niej „czysty umysł” i słuchać w pełnym skupieniu. Na pewno wrócę do tego głębokiego odsłuchu wieczorem, a na razie
pozostanę przy lżejszym, ale wciąż stonowanym stylu

Teraz Jacek ,też myślałem o fletni Pana...

Muzyka napisana w hołdzie, a zainspirowana poezją:


„Les Larmes // Łzy” Op. 5 Nr 3:


„Łzy ludzkie, o łzy człowiecze,
Płyniecie rankiem, w dzień i w nocy porę...
Płyniecie niewidoczne, skryte i nieznane,
Niewyczerpane, niezmierzone...
Płyniecie, niczym potoki deszczu,
W posępną, głuchą jesienną porę.”


(tekst: 1849, muzyka: 1893)

Świat Joaquína Rodrigo – który w wieku trzech lat stracił wzrok po dyfterycie – składał się z dźwięków, zapachów, faktur i pamięci. Ogród w Aranjuez poznał sercem i wyobraźnią, wspierany przez ukochaną żonę, która opisywała mu to, czego sam nie mógł zobaczyć.
​Gdy w 1939 roku nad Europą gęstniał mrok totalitaryzmów, a małżonkowie przeżyli osobistą tragedię po utracie dziecka, kompozytor postanowił przeciwstawić rozpaczy piękno. W swojej pamięci przywołał podróż poślubną i popołudnie w królewskich ogrodach Aranjuez. Rytm fontann i strumieni nad rzeką Tajo stał się dla niego naturalną symfonią, którą przelał na papier nutowy.
​Nie potrzebował wzroku, by poczuć ducha tego miejsca. Przekształcił szum wody, ciepło słońca i powiew wiatru w uniwersalny język dźwięków. Słynne Adagio z Concierto de Aranjuez – gdzie płaczliwy głos gitary splata się z melancholijnym solo angielskiego rogu – to nie tylko muzyka. To intymny dialog z przeszłością, w którym czas na chwilę się zatrzymuje, wspomnienie szczęśliwych chwil w chwilach bólu i zwątpienia.

Sarah Brightman to moja ulubiona diva i uznałem, że w dzisiejszym dniu jak najbardziej
mogę przedstawić Wam jej utwór.

Melodia tego utworu to słynne, niezwykle nastrojowe Allegretto z VII Symfonii Ludwiga van Beethovena.
Sarah dodała do niego współczesną aranżację oraz dramatyczny, włoski tekst. Tytuł oznacza „Zagubiony syn”,
a same słowa były inspirowane mrocznym wierszem „Król Olch” Goethego. Idealny, klimatyczny utwór na wieczór

Zostawiam Was z Sarah, a sam będę „smakował” dzisiejsze perełki

Jak Helloween to obowiązkowo wspomnienia z dawnych lat. Pamiętacie te horrory z kasety?


W moim rankingu horrorów bezapelacyjny nr! www.cda.pl/video/24882287d3

Na dobranoc dziś proponuję...

Na dobranoc

2.11 Dzień Zaduszny
Chciałbym rozpocząć dzień utworem "mori" Dawida Podsiadło.To poruszająca i melancholijna
opowieść o przemijaniu, nieuchronności śmierci oraz cichym buncie wobec konieczności pożegnania z bliskimi

Janusz ? Czy to Ciebie próbowała wywołać Beatka ?
Mocne wejście
Co prawda potwory powinny już spać od doby, ale Twoje nagranie skutecznie je dobiło.”

Pozostając w temacie przemijania ...

Dziś taki wyjątkowy, refleksyjny dzień... Pozwoliłam sobie połączyć ten piękny utwór muzyczny z wierszem księdza Jana Twardowskiego " Żal"


Żal że się za mało kochało
że się myślało o sobie
że się już nie zdążyło
że było za późno

choćby się teraz biegało
w przedpokoju szurało
niosło serce osobne
w telefonie szukało
słuchałem szerszym od słowa

choćby się spokorniało
głupią minę stroiło
jak lew na muszce

choćby się chciało ostrzec
że pogoda niestała
bo tęcza zbyt czerwona
a sól zwilgotniała

choćby się chciało pomóc
własną gęba podmuchać
na rosół za słony

wszystko już potem za mało
choćby się łzy wypłakało
nagie niepewne

I coś dla Janusza, choć Krampus, czy Szczedryk to Mikołajki i Nowy rok ale to wykonanie przypadnie Ci do gustu nawet teraz:

No nie mogę czekać do południowej kawki Mam chwilkę to z doskoku...
Dziewczyny gracie cudnie !Napisałbym bez "teraz" ale rozumiem to zastrzeżanie i nie mogę doczekać się Mikołajek.
Lindsey Stirling poznałem dość pózno w tym nagraniu i już jest w "obserwowanych"

Urzekła mnie muzyka,taniec i szybko nadrobiłem zaległości w nagraniach

Popołudniowa ,pozostając w nastroju

Dwie wersje tego samego utworu, najpierw ta druga. Gra kompozytorka.

Metal + piano, skrzypce czy wiolonczela to idealne połączenie.