Forum Ogrodnicze Oaza

Zarejestrowana we Francji w 1872 roku przez Calota, należy do grupy lactiflora. Krzew jest dość wysoki ale raczej nie wylega, dopiero obciążony wieloma kwiatami a zwłaszcza po deszczu może wymagać podpór. Ta piwonia ma bogatą historię u mnie, 'przyszła' w latach dziewięćdziesiątych i kilkakrotnie zmieniała miejsce. Główny krzew został jednak wydany a po kilku latach w jego miejscu pojawiło się kilka pędów i to one teraz są okazałymi krzewami. Ale ciekawa rzecz, odtąd nie kwitnie ona w sposób dla siebie typowy czyli na dole różowe płatki jak podstawek, nad tym brzoskwiniowo różowe postrzępione płatki w formie okółka i na wierzchu czuprynka z różowych płatków, niektóre z ciemnoróżowymi znaczeniami. Cały kwiat jest jednolicie jasnoróżowy i jak dotąd zdarzył się tylko jeden kwiat trochę przypominający prawdziwą Alicję:



Ale skoro już się zdarzył to może teraz zaczną się pojawiać?

















Zastanawiam się czy przyczyną tej zmiany w kolorystyce nie jest większa ilość cienia, wcześniej rosła w pełnym słońcu a teraz jałowiec do spółki z Luizą osłaniają ją przez połowę dnia?

(Calot, 1872). Kwiat płaski, w typie róży; płatki zewnętrzne jasnoróżowe; środek złożony z drobnych, wymieszanych płatków kremowobiałych, czerwone znamiona. W okresie przekwitania bieleje całkowicie. Pachnąca. Odmiana wczesna. Wysokość zależy od jakości gleby, w której rośnie karpa - od 70 do 80 cm.
















( żródła: wyd. fińskie i rosyjskie- 'Piwonie')

Jest urocza i w typie starych piwonii, akurat tych które cenię najbardziej.
Taka jasna jest u Riviere.

Podmieniłam zdjęcie w Ilustrowanym Spisie na tę prawidłowo wybarwioną wersję.

A swoją drogą, to piwonia Mirki zrobiła niezłego psikusa. Ciekawe, czy odsadzenie kawałka na słoneczne miejsce dałoby znowu jasne kwiaty. Jeśli nie, to może jakaś mutacja się zadziała .

Wklejam tu zdjęcia zamieszczane kiedyś w innych wątkach, a przedstawiające odmianę 'Alice Crousse'

Kornik wrote: