Forum Ogrodnicze Oaza

Witajcie,

zaczynam przygodę z ogrodowym wątkiem na forum. Na początek próbne letnie fotografie, zobaczymy czy będą widoczne?



Bacia

Widać, widać, piękny irys. "Ale to już było" chyba?
Piszesz, że do Twoich ulubieńców należą liliowce, "wkręciłam się" w nie stosunkowo niedawno, za to skutecznie, a że na pewno jeszcze u Ciebie kwitną, pokazuj, pokazuj aktualne zdjęcia piękności.
Popatrzyłam, że jesteś z okolic Łomży. Tam urodziła się w 1906 roku moja ukochana babcia (była również jakiś czas nauczycielką w tym mieście) , a w 1928 ojciec. Tak więc czuję się emocjonalnie związana, choć jestem wrocławianką, podobnie jak moje córki i wnuczki.

Południowy zachód pozdrawia serdecznie północny wschód.

Witaj Irys którego pokazujesz to chyba Loyalist?

Witam znawczynię irysów bródkowych , a ja niedawno lekko 'wkręciłam' się w nie, ale nazwy irysków w notesiku.

Mirko, one młode sadzonki i kwitną dopiero drugi albo pierwszy sezon. Będę wdzięczna za podpowiedzi nazw niektórych tu zamieszczonych.

to z tego sezonu- pierwsze kwiaty

Północny wschód pozdrawia południowy ciepły zachód i zaprasza do odwiedzenia 'dzikiego' Podlasia.
No proszę, korzenie rodzinne z miasta Łomży! tu urodziła się słynna aktorka pani Hanka Bielicka, którą spotkałam osobiście latem w kawiarence w Ciechocinku
Łatka wrote:
Zaczynam od słonecznych na teraz- To prezent od kolekcjonera i hodowcy liliowców, pana Romualda Ś.

Czy ja dobrze widzę, że hodujesz liliowce (i lilie) w balkonowych pojemnikach?
Lilie to tak, prócz "gruntowych" mam trochę w skrzyniach i donicach na tarasie, by mi pachniały , gdy na przykład jem letnią kolację (w sensie pory roku, nie temperatury potraw ).
Ale liliowce?
Też kocham słoneczne barwy, piękne te przedstawione okazy.

Te łomżyńskie korzenie dość krótkie i poplątane, jak to w historiach rodzin z ubiegłego wieku, ojciec z moim kochanym dziadkiem (a właściwie swoim ojczymem, ale nigdy tak się nie traktowali, tylko jak krew z krwi) , z kolei Wielkopolaninem, wylądowali we Wrocławiu w sierpniu 1944, w obozie rzecz jasna.

Wszędzie gdzie się da (duży balkon z mieszkania, na tarasie domku na Mazurach, itd) sadzę ulubione jednoroczne begonie, i oczywiście lilie i liliowce w donicach, skrzynkach, misach jak to widać na ujęciach.
Łatka wrote:
Zapytam bo nie łapię!, jak rozumieć to pytanie, czy że już kwitły w czerwcu irysy a Ty prosisz o fotki aktualnie kwitnących bylin, tak?

Nie no, jeśli masz - z przyjemnością pooglądam zdjęcia irysów, nie tylko ja zapewne. Pytanie dotyczyło mojej wątpliwości, czy aby w pobliżu bieguna zimna nie kwitnie nadal jaki irys.
U mnie dawno odeszły do wspomnień, i to w obu ogrodach, oddalonych o 120 km w przestrzeni i o co najmniej o 3 tygodnie w wegetacji.
Ale wygląda na to, że i Ty masz rośliny w dwóch miejscach? to ma "plusy dodatnie i plusy ujemne", za klasykiem.

Łatka wrote:
No niestety, polski biegun zimna to nie jest Norwegia czy północna Finlandia ale nawet tam różnica w kwitnieniu wynosi około jednego miesiąca.
Wstawiam bródkowe ale bez nazwy odmianowej! To młode sadzonki , takie zbieranie od dwu lat.

Dobry wieczór witam nową koleżankę
Ciekawa jestem Twojego ogrodu.
Poproszę o kadry
Zaznaczam wątek.

Upał nie sprzyja działaniom, popijam trzecią kawę Inkę z mlekiem i może wstawię kilka zdjęć z ogrodu







liliowce nowe poszły do gruntu w zeszłym sezonie.

Witam!
Trwają teraz od miesiąca co najpilniejsze zabiegi zmniejszające liczebność bylin i krzewów. Karłowe formy świerka pospolitego przekazane znajomych na patio ogrodowe.
Niektóre wyrosły tak ogromne, że są skracane do minimum, tu trzmielina wielkolistna ,holenderska 'poszła' pod piłę i odbija teraz pomału młodymi przyrostami. Niskim krzewem stała się już kalina koralowa w odmianie o płaskich kwiatostanach oraz drugi gatunek- kalina hordowina.

Oddać powinnam też jesienią sporo kar piwonii odmianowych. Nie dajemy już rady, niestety.

Ech... ten brak sił. Wielu z nas to przechodzi. Ale pomimo smutku że ubywa nam roślin w ogrodzie, serce się raduje, że znajdują one nowy dom, cieszą oko i są ozdobą u innych.

Adasiu tak właśnie myśleliśmy kiedy pytaliśmy znajomych - kto chce zabrać ciekawe rośliny z naszego siedziska. Asia i Sławek dziękują nam za takie dary a my dwa razy tam po nasadzeniach się spotkaliśmy.
Piszę na chybcika bo zapał od rana mam na porządki w domu. Pozdrawiam, do jutra.

Od kilku dni jesteśmy w domku na Mazurach na pograniczu z Warmią. Robimy dogłębne poznawanie tych terenów.

Odwiedziliśmy parafię Orzechowo gdzie w okresie II wojny światowej ukrywał się Stefan Wyszyński, kapłan i póżniejszy Prymas Polski.
Przed wybuchem II wojny światowej w warmińskiej wsi Orzechowo (gmina Olsztynek) mieszkało zaledwie 14 rodzin (ok. 99 osób).
Społeczność ta była mocno przywiązana do polskiej mowy i tradycji, a codzienne życie skupiało się wokół pracy na roli, korzystania z darów lasów oraz działalności tętniącej przy miejscowym kościele św. Jana Chrzciciela.
Mieszkańcy radzili sobie pomimo piaszczystej, mało urodzajnej ziemi, czerpiąc żywność z okolicznych jezior i lasów. We wsi funkcjonowała szkoła, kuźnia oraz dom parafialny.
Pomimo trudnych wojennych lat, społeczność zachowywała swój lokalny charakter. Jako, że wieś leżała w Prusach Wschodnich w Rzeszy Niemieckiej, ludność polskojęzyczna i autochtoniczna doświadczała presji germanizacyjnej oraz ciężarów związanych z gospodarką w wojennym trybie.

Losy po 1945 roku:
Po zakończeniu działań wojennych część dawnych mieszkańców pozostała we wsi, jednak w czasach PRL (lata 50. i 70. XX wieku) Orzechowo spotkała tragiczna przyszłość.
Władze komunistyczne, tworząc rządowy ośrodek wypoczynkowy w niedalekim Łańsku, przymusowo wyludniły i zlikwidowały wieś, przeznaczając jej tereny na cele łowieckie.

Obecny stan: Z dawnego Orzechowa przetrwał jedynie zabytkowy kościół, cmentarz oraz budynek dawnej szkoły zamieniony w leśniczówkę. Kościół jest licznie odwiedzany przez turystów i w każdą niedzielę
jest odprawiane nabożeństwo kościelne prze ksiedza z pobliskiej czynnej parafii.












Symbol polskiej przyrody.

Bobka wrote:
Witam póżno ale lepiej póżno niż wcale, nie musiałam komentować mego zachowania wobec twej osoby po przeczytaniu napisanej przez Ciebie treści do mnie, ale chyba ktoś tu poczuł się urażony, tyle, że w wyniku własnego postępowania.
Treść szczerze jak na początki bytności na forum - nie do przyjęcia- jest on napisany w trybie rozkazującym prośba a równocześnie nakaz.
Ja sobie nie pozwoliłabym na taką postawę wobec nieznanych osób, Ty nie zastanowiłaś się - jak mogą zostać odebrane przez 'świeżaka' na forum.
Napiszę wprost- za twymi słowami skrywa się osobowość, która odnosi się do innych, w sposób instrumentalny. Rozumiem - chciałaś być miła dla nowicjusza a wyszło jak rutynowe potraktowanie. Sorry, to asertywna postawa z mej strony.
Jako u nowej- mój umysł w pierwszym momencie poczuł się zaszokowany twym obcesowym podejściem tu w wątku.

Może dla Ciebie to oczywista sprawa - twój sposób odnoszenia się wobec nieznajomych, ja nie wyrażam zgody na takie podejście do ludzi .


Pozdrawiam, życzę Tobie i sobie wszystkiego co dobre.
(Lepsze jest zawsze gorsze od dobrego - kiedyś, gdzieś tam ktoś mądry napisał).
P.S.
Odpowiadam Ci, że posiadam jedynie zdjęcia, fotki.

W piątek rankiem, 14 sierpnia, cała rodziną działamy- lekkie koszenie trawników i podlewanie rabat. A floksy wiechowate szaleją, szaleją....

Ponieważ nie wiem kim jesteś(z jakiego też powodu tu jesteś),oraz dlaczego mnie obrażasz ,nie będę komentować
dalszych Twoich wypowiedzi.
Jeśli potrafisz to uszanować,poproszę o niepisanie do mnie .
Dziękuję.