Forum Ogrodnicze Oaza

Piękna i bez pasków. U szwagra jeszcze chwilka...

A mój niewydarzony kwiat od chwili otwarcia pąka był niewydarzony.

A wieczorem...



High Noon nie taka znowu ostatnia w tym roku.

Aniu piękne to słoneczko . U Ciebie sezon dobiega końca, u mnie się rozkręca.
Amarantowa zaczęła otwierać kolejne pąki. W tym roku powinnam ją chyba przemianować na amarantowo-fuksjową, bo jakiś żywszy ten odcień.


I różowa po deszczu wyraźnie poweselała

Nie, nie, Jolu, nie dobiega końca, co najwyżej osiągnął "górną strefę stanów średnich" .
High Noon dopiero wystartowała, a zajęła miejsce na pasie startowym - ona ma spokojnie z 40 pąków i generalnie nie jest to mała roślinka, najbujniejsza bylinówka nie dorasta jej do pięt, powiedziałabym.



I tak ucięłam jej na zdjęciu czubek czupryny.

Jest moc, jak mawia moja przyjaciółka.
Nawet w tym stadium nie jest Taiyo, również nie ułomek, a czekam jeszcze na dwa pąki Truskaweczki. Na razie to młódka, lecz nie maluch, bo sadzonka sprowadzona za pośrednictwem Ali wyglądała na ćwierć karpy dorosłej piwonii. Z trudem ją wepchnęłam w przygotowane miejsce.

Aniu cieszy mnie bardzo, że jeszcze sobie pooglądamy Twoje drzewiaste.

Moja amarantowa posadzona na granicy przedogródka, nad rowem, swoją moc kieruje właśnie do rowu, bo za nim ma słóńce. A mi pokazuje tył Następne zdjęcia musowo hyc do rowu, a tu jeszcze z suchego gruntu



I różowa coraz fajniejsza

No no, czekam na zdjęcia z rowu.

Mimo zimna lekki progres. Taiyo





Ten kijek, do którego jest podwiązana część dolnych gałązek, ma 180 cm wysokości, no dobra, ze 20 cm tkwi w ziemi.
Jeszcze kolejny kwiat HN, mojej faworytki.

U mnie biała dopiero się otwiera.

Mam pytanie, kolejne zdjęcia piwonii, które mają już swój wątek, wstawiać do ich wątku?

A na razie Nuage Rouge, trudny obiekt do fotografowania, drugi i ostatni kwiat





i taki Black Pirate pąk jak różyczka

Alu odpowiem wymijająco: jak chcesz . Na moje oko, wątki odmianowe są bazą, do której wracamy przy pomocy Ilustrowanego Spisu, gdy potrzebujemy informacji. Wątek, w którym teraz piszemy to takie newsy, dziś są, za czas jakiś mało kto do tego wróci.
'Black Pirate' obłędna .

Alu, same piękności.
Co do pisania o konkretnych piwoniach, jak Ci pasuje, będziemy bardzo zadowoleni z informacji albo tu, albo w wątkach poświęconych konkretnej odmianie, albo - tu i tu.
Ja robię tak, że po sezonie, albo w ogóle zimą, gdy mi tęskno do widoków, jak na Twoich zdjęciach, robię małą rekapitulację odnośnie moich ulubionych roślin, w tym konkretnych piwonii i wtedy daję zbiorczy komentarz, jaki był sezon. Ale po pierwsze to mój "wspornik pamięci", po drugie -jako emerytka przecież mam nieograniczony czas i brak zajęć.

Taiyo w słońcu



Obcięłam i tak osypujący się kwiat Shimanishiki (zasłaniał poza tym ostatni pąk), by porównać kolor. Nie bardzo to na zdjęciu wyszło, Shimanishiki w naturze jest wyraźnie ciemniejsza i "idzie w karmin", w przeciwieństwie do koralowej Taiyo.



Jeszcze raz cała High Noon, już więcej otwartych kwiatów (Alu, teraz patrzę im w gardziołka od dołu ).



Górna część dosłownie wisi na judaszowcu (! ) koło 2 m nad ziemią, gałązki by się mogły obłamać pod ciężarem pąków, gdybym ich nie mocowała.

Aniu imponujące drzewo piwoniowe

A u mnie różowa trochę pokazała wnętrze, a tam fioletowe plamki u nasady płatków. Cieszy taka niespodzianka. A płatki nie są jednolicie różowe, tylko cieniowane w paseczki, kreseczki w odcieniach różu.
Zimno, kwiatek nie otwiera się do końca.

Jolu, bo to jest piwonia drzewiasta .
Twoja różowa palce lizać, mam tyle buraczków ciemniejszych i jaśniejszych, bo przy kolejno kupowanych mikrych sadzonkach marketowe metki były takie, a ja jeszcze w nie wierzyłam.

Z dziś zdjęć nie ma, pogoda wczesny listopad, piwonie postulane, na podniesienie humoru z wczoraj i przedwczoraj, seniorka z częściowo już obciętymi okwiatami.



i "kropla wiśni w mleku" mocno związana - pędy się gięły.



Pod nią trzy rokujące siewki zaznaczyłam patyczkami, coby nie wyplewić. Alu, czy rozwinął się ten pąk na Twojej sieweczce? Bardzo jestem ciekawa, kto hm, współdziałał przy jej powstaniu.

Aniu wspominałaś o obcinaniu liści, by wyeksponować kwiaty. Moja amarantowa ma sporo pąków ukrytych w liściach. Wydaje mi się, że ona ostatnio dostała więcej masy zielonej, czy za dużo azotu, czy to może cecha niektórych odmian? Tak mi dziwnie pozbywać się zdrowych liści, a z drugiej strony to dla kwiatów ją uprawiam.

Wydaje mi się, generalnie mają dwa typy liści, przynajmniej moje. To by się zgadzało z podstawowymi botanicznymi gatunkami, a których powstały, niektóre wieki temu. Na przykład ta "kropla soku w mleku" ma liście bardzo duże, mocno strzępiaste, ale nie tak gęste. Nie ruszam ich. A na przykład HN ulistniona bardzo gęsto, sztywne, krótsze szypułki, kwiaty częściowo schowane. I tu pozwalam sobie uszczuplić odrobineńkę ten gąszcz, bo faktycznie, nie dla liści ją mam. Podobnie Taiyo. Nie sądzę, by wielki krzaczor (lub nawet średni) boleśnie odczuł taki zabieg. Nie ważę się na skubanie młódeczki Shimanishiki, co to, to nie.
To są, Jolu, moje laickie sposoby postępowania, może fachowiec się obruszy. No ale co po kwiatach tak schowanych, że czasem nawet nie przezierają przez zielony gąszcz?

Aniu, siewka cały czas stulona, zimno i brak słońca, a teraz deszcz monsunowy zakończy kwitnienie. Nasady płatków są tyci, tyci różowe, a środek jest różowy, jak u Twojej.

Alu może pod parasol z nią. Serio, nie żartuję. Widziałam zdjęcia piwonii drzewiastych na wschodzie z zamontowanymi nad nimi bardzo stylowymi parasolami.

Ale tu ruch i piękne kwiaty .

Pomysł z parasolami jest stary i sięga róż historycznych, we Francji rozciągano parasole na dużymi krzewami by kwiaty mogły się w pełni rozwinąć i kwitnąć nie tracąc formy.

Łatka wrote:
Właśnie, "odrobineńkę". Patrząc na moją, to dla części pąków powinnam zrobić bardzo duże przetrzebienie liści i tego się nie ważę...
I tak w deszcz bym nie cięła, żeby sobie infekcji grzybowej nie zaprosić. Z nadzieją też zaglądam, że może podlane rośliny podrosną, a pędy z pąkami wyciągną się ku powierzchni. Pomarzyć dobra rzecz.

A tymczasem reanimowana bordowa nie tylko żyje, ale trochę podrosła. Z pewnością jeszcze nie ma własnych korzeni, ale buduje masę, czyli ma chęć do życia. Mam zamiar fotografować ją co 2 tygodnie i porównywać stan.