Forum Ogrodnicze Oaza

Jolu, ja bym pąków przy miejscu szczepienia nie oberwała jeśli wyrastają z piwonii szlachetnej, one maja największą szansę przeżyć, tak się piwonie drzewiaste odnawia. Górę skróciłabym do połowy, ta góra nie ma za bardzo szans na przeżycie. Jestem adeptem, ale trochę tych piwonii kupiłam, dużo czytałam, a nie wszystkie chcą wspólpracować.

Aniu cieszę się, że już jesteś z powrotem , dbaj o siebie.

U mnie w piwoniach słaby postęp, wolno rozwija się Mme André Devillers, trochę ściga ją poniżej Leda.

Aniu świetnie, że jesteś już w domu. Regeneruj się szybciutko i bezboleśnie. I oczywiście nasładzaj wiosennym ogrodem.

Milenko, Alu dziękuję Wam za pochylenie się nad moimi dylematami ogrodniczymi.
Wrzucam tu dzisiejsze zdjęcie tej piwonii po wczorajszym posadzeniu głębiej.



Wsadzając do ziemi obejrzałam miejsce szczepienia (szkoda, że nie zrobiłam zdjęcia), niczego tam niepokojącego nie znalazłam, żadnej taśmy ściskającej nie było, miejsce wyglądało na dobrze zrośnięte i zabliźnione - ale ja w szczepieniach fachowcem nie jestem, dopiero od roku eksperymentuję. Mam stary, chyba już zabytkowy ukorzeniacz do półzdrewniałych. To co, odgrzebać lekko ziemię i tam sypnąć?
I nie wiem, co jej teraz przyciąć, jak niewiele jej teraz na powierzchnię wystaje .
Wczoraj usunęłam tylko dwa pąki kwiatowe na szczycie pędów, zostawiając okalające je listki. Miejsce uszczyknięcia jest żywe wiosenną zielenią. Dolnych pąków nie ruszałam, nie wiem, czy one liściowe, czy kwiatowe - lekko przybrązowiałe są i mocno zamknięte.
Zimą była okryta dość mocno stroiszem.
Te leżące iglaste gałęzie na zdjęciu to pozostałości okrycia, służące teraz za osłonę przed ciekawskimi kotami.

Aniu, Alu cudowne kwiaty pokazałyście. Więcej, więcej , proszę o więcej.

Z dobrych wieści u mnie to najstarsza moja drzewiasta jest w dobrej kondycji po przymrozkach. Po, bo u nas już po. A dodatkowo jedna młódka ma dwa nabrzmiałe pąki, jak najbardziej żywe.

Nic jej Jolu nie obcinaj, trzeba czekać cierpliwie. Wyściółkuj ziemię wokół, żeby korzenie nie były narażone na gwałtowne skoki temperatur, one tego nie lubią, bo nie potrafią się termoregulować w tak dużym obszarze temperatur jak część nadziemna. Ściółka ma nie dotykać pędów piwonii, ale to zapewne wiesz.

Z powodu zimnych nocy pąki stanęły, ale żadna twardzielka nie poniosła uszczerbku na zdrowiu, ba ocalały otwarte białe kwiaty przy -2 na wysokości tarasu. Krótkotrwałym oczywiście.
Zaraz będą nowe zdjęcia, zapowiadane ciepło migiem otworzy pąki a ja też będę w nieco lepszej formie raz dwa. Bo wczoraj to mimo szczerych chęci nic nie byłam w stanie zabezpieczać. niby ok, lecz jednak...

No i eccol'ha, oto biała sprzed chwili, w cieniu, gdyż to zachodnia strona.



Ani płateczek nie zbrązowiał. A taka azalia - .

Na otwarcie pąków następnej trzeba poczekać chyba do jutra, choć kto wie, może "lawendowa" wieczorem coś pokaże?



Niestety, dużo pąków schowanych wśród liści. Może jeszcze wychyną.



Buraczkowa chyba będzie jednak trzecia.

Aniu ta biała

Na te ostatnie mrozy nie budowałam wigwamu dla największej i... nic się nie stało. Malucha, co będzie miał pierwsze kwitnienie okryłam, bo stracić pierwsze kwiaty - byłby ból.
Duża


Mała

Leda, to jest odmiana, którą mam, bo chciałam zanim Ania kupiła kupić Strawberry, ale u Niemca ilość magazynowa się sknociła i mailem zaproponowali Ledę. Pan po drugiej stronie upierał się, że one są prawie identyczne, to zobaczymy, bo Ania ma tę drugą. Zewnętrzne płatki rzeczywiście są jaśniejsze, tak jak zdjęcie pokazuje, w kolejce do otwarcia trzeci pąk, trochę ukryty w liściach.

i następne zapowiedzi
Chojuraku

Renkaku


Aniu, siewka od Ciebie, co przyjechała z Taiyo, rośnie w doniczce i ma jeden pąk

Alu, nawet nie przypuszczasz, ile radości przysporzyła mi Twoja informacja.

Nawiasem, ostatnio znalazłam kilka kolejnych siewek, chyba zeszłorocznych. Gdyby się znalazł amator, oddam do adopcji.

Jolu, jak to różne oczy różnie widzą! Ta biała piwonia jest moim wielkim rozczarowaniem, bo miała być lawendowa z purpurowym "okiem", na co dowód w postaci sklepowej zawieszki mam do dziś. W dodatku mam dwie inne w podobnym typie. Ale ok, przynajmniej jest bardzo wczesna i to cieszy.
A oto pokazana wczoraj w pąkach:

Rano





Teraz



Zdjęcia w cieniu wiernie oddają kolor. Ma mocny, wyrazisty zapach - dla mnie trochę drażniący. Krzew "łatwiej przeskoczyć niż obiec", ma pewnie z 12 lat, a sięga mi do pół uda, roczne przyrosty bardzo oszczędne.

Kwiatów jest dużo, około 20, trochę niefortunnie rozwijają się przy tak słonecznej pogodzie i wysokiej temperaturze, delikatne płatki już się marszczą.

O ile pierwsze kwitnienie Strawberry Delight nie odbiega od typowego, to jednak kwiaty nieco się różnią od pokazanej przez Alę Ledy. Chyba że to sprawka elektroniki.

Mnie się ta Twoja biała Aniu też podoba, i jeszcze Baby Face. A oto i pąk rzeczonej siewki



Wczoraj w złotej godzinie porobiłam zdjęcia w nadziei, że kolor oddam jak najwierniej. Oto wyniki, nie wiem czy nie przynudzam, bo wciąż te same piwonie pokazuję
Leda - trzeci pąk

Leda - dwa pierwsze kwiaty

Mme André Devillers
kwiat wypełniony z taki pazurem w środku, czy ona tak ma, czy to jakieś zaburzenia nie wiem, a kwiat w tym roku tylko jeden, tu widać ten pazur, ale zdjęcie z dzisiaj

a tu ze złotej godziny


Chojuraku

z inną pszczołą, bo o innej godzinie

i z teraz

Renkaku
wczoraj w pąkach

a dziś otworzył się pierwszy kwiat

Alu - Cudne Twoje piwonie.

Siewka dzielna, muszę ją pochwalić, ciekawe, czy pszczółki coś domieszały, bo jej mama kwitnie raczej później, niż wcześniej. Oto i ona, Twoja będzie taka sama. Z trochę czasu.



Jak się przyjrzysz, pąki kwiatowe identycznego kształtu.

A oto moja kolejna, nazywam ją "botwinka", kolor może najwierniejszy na zdjęciu bocznym. Kwiaty niezbyt wielkie, nabite.





Mam dwie identyczne, druga bardziej w cieniu.



Jak ja się cieszę, że polubiliście drzewiaste!

Śliczne, te Wasze piwonie, u mnie wszystko w pąkach.
Kiedyś byłam tydzień za Anią w kwitnieniach, a teraz się porobiło (poranne przymrozki), że chyba jestem ponad 3 tygodnie...


Edit:
Siewki przytulę

Jedziemy dalej...
Polyhymnia, dwa kwiaty, jeden nisko, drugi wyżej, powinna zmieniać swoje kolorystyczne oblicze, zobaczymy





La Sereine otwierała się wczoraj, ona jest wrzosowa/liliowa

Alu, obie zachwycające, zawsze chciałam mieć taką z purpurowym dnem i "strzelając" dorobiłam się małej kolekcji (ale nie tego, czego pożądałam ).
Dopiero ostatnie, najmłodsze drzewiaste są kupione z całą świadomością - niestety, z świadomością wyzerowania miejsca.
A od tej wszystko się zaczęło, był zapewne rok 2005, sadzonka na własnym korzeniu, a jakże i na ówczesne pieniądze tak droga, że nigdy się nie przyznałam "domowemu księgowemu", ile wydałam.

Kolor o ton ciemniejszy niż pozostałe trzy "buraczki", kwiaty zawsze pełne lub prawie pełne.





Krzew po tylu latach ma ponad półtora metra wysokości i podobną szerokość, rozłożysty, dolne gałązki leżałyby na ziemi, gdyby nie wiązanie.

La Seraine, to pustaczek, ale mnie to nie przeszkadza, za to pszczółki sobie takie chwalą.

Alu, mnie też niekoniecznie zależy na pełnych, jak napisałam wyżej, te pierwsze zakupy to był totalny totolotek, zwłaszcza kupowane jako badylki wszczepione w ułomek bylinówki. Etykietki różne, "real" trzy razy taki sam. I tak się cieszę, że ta pięknie pachnąca wrzosowa jest inna.
Wyszłam do ogrodu w innym celu, ale z aparatem w kieszeni i oto efekt.
Wyłączyłam "automatycznego wariata" w kamerce i chyba udało mi się zbliżyć do koloru tej najstarszej:



Tutaj szerszy plan, po prawej seniorka, po lewej "botwinka", u mnie na ekranie laptopa ciut jaśniejsza.



Obie sięgają mi (165 cm) mniej więcej do nosa.

Otworzył się pierwszy pąk pustej właśnie, drugiej wiekiem, w kolorze płatka polnej róży:



A to Shimanishiki:



Oby zachowała się, jak trzeba i miała łatki.

Jak się rozwinie, będą kwitły wszystkie prócz HN.

Ta najciemniejsza jest podobna wzrostem i kolorem ze zdjęć z internetu do Shiunden, ale jaka Shiunden jest w realu nie wiem.
pivoinesriviere.com/produit/shiunden/

Zapowiedzi
Black Pirate

Dziewczyny
Oglądam, zachłystuję się pięknem Waszych kwiatów i co chwila latam do moich dwóch zapąkowanych.
W amarantowej coś ruszyło



A różowa ciemna niespiesznie, ale do przodu


Trzeba będzie zakasać rękawy i nowe opisy szykować. Przybywa nam odmian do Ilustrowanego Spisu.