Forum Ogrodnicze Oaza

Herbatnik wrote:
Nie "tylko ja", bo ja też.

Robercie, trudne dzieci kocha się podobno najbardziej.
Ja bardzo szanuję język polski (inne języki też), dlatego może nie bluzgam, ale jak przypadkiem nastąpię na wychylający się pęd, mam ochotę nogę sobie uciąć. Dlatego wbijam patyczki, jak się "nosy" pokazują - przeciw nieuwadze swojej i suk.
Ostatniej wiosny kwietniowe nocne zimno załatwiło mi mnóstwo lilii, a Anastasie rosną na linii wiatrów rozpędzających się na odcinku około kilometra i walących w zachodnią część mojego ogrodu.

Alu, to, co piszesz, to prawda w odniesieniu do innego mojego klombu z liliami - cedr zmusił mnie do przeróbki. Łatwiej wsadzić nowe cebule lilii, niż przesadzić piętnastoletni cedr.

Babcia Ala wrote:
Tak i ja jestem zwolennikiem takiego sadzenia. Oczywiście wszystko jest zależne jaki mamy teren, ja akurat mam taki, że poziom wód gruntowych jest wysoki.

W towarzystwie doborowym

Dosadzam trochę cebul co wiosna, więc nawet nie wiem, czy wszystkie starsze kwitły - grunt, że mogę sobie na nie popatrzeć i je czuć. Ale te przed glicynią są od kilku lat.



A te sadzone wiosną.





Wiejskie szczęśliwie uniknęły ataku ostępki, one tam dorastają do prawie dwóch metrów (lilie, nie szkodniki )

Takie rozwichrzone panienki super się patrzy w realu .
I jakie mają cudne te pierwsze rozkwitajace z pąków kwiatuchy

Kilka ślicznotek przeżyło, one są bardzo późne i na tym wygrały. Ale kilka dosadziłam.

W mieście jak zwykle jako jedne z ostatnich, połowa lipca.


Za to przerosły mnie, te kwity miałam nad głową.



W górach w połowie sierpnia otworzyły się jedynie pąki egzemplarzy rosnących przy południowym płocie, z resztą minęłam się, niestety.