Forum Ogrodnicze Oaza

Już w pełni otwarte i odrobinkę lepsze światło chociaż wciąż pochmurno:

Ślicznotki

Dziękuję

"..Szumiał las, śpiewał las,
gubił złote liście,
świeciło się jasne słonko,
chłodno a złociście.

Rano mgła w pole szła,
wiatr ją rwał i ziębił,
opadały ciężkie grona
kalin i jarzębin.

Każdy zmierzch moczył deszcz,
płakał, drżał na szybkach
i tak ładnie mówił tato:
jesień gra na skrzypkach.

Jest dokładnie tak, tylko nie mam wokół domu kalin i jarzębin ale prawie co wieczór popaduje a gdy rano świeci słońce las który widzę z okna "gubi złote liście".
Moja morela zgubiła tych liści całą tonę, dziesięć taczek wywiozłam nie czekając na finał a ona znowu dosypała ale zanim pierwszą partię wywiozłam pod drzewem naprawdę było złoto. Teraz jest niewiele i myślę że po niedzieli uda mi się resztę zebrać:



Jeszcze kwitną najostatniejsze kwiatki:













Poletko pod przyszłoroczne ziemniaki już przygotowane, warzywnik będzie dalej bo jak zawsze zamiennie:



W przyszłym roku postanowiłam zrezygnować z arbuzów, potrzebują dużo miejsca a z powodu nowo posadzonych truskawek nie ma go wystarczająco. Lubimy ale znowu nikt aż takim fanem nie jest, kupi się parę w sezonie i tyle. U mnie na pierwszym miejscu nektarynki, potem truskawki, mango, winogrona a potem długo nic Czasem mam fazę na słodkie zielone grejpfruty 'Sweetie' ale to zimą.
Aktualnie szarpię się z różami, w przenośni i dosłownie bo całe ręce mam pokaleczone ale jak zobaczyłam te kolonie jaj skoczka pod drugą stroną liści i te wszystkie plamy uznałam że warto. Na razie tyle:







Dziś obskubałam Lagunę, Madame i Mary; tu przed, Laguna już sama gubiła liście:





Mary tak się rozrosła że już nie można obok niej swobodnie przejść, jak ja mam ją ogarnąć skoro ona reaguje na sekator jak koń na ostrogę Trochę zmian wprowadziłam z tych wciąż obiecywanych, powojniki mają już nową miejscówkę, Crimson Siluetta i Sympathie cieszą się nowym pełnym słońca miejscem i powinnam jeszcze dokupić jeszcze jedną albo dwie Grafin Diany bo jest puste miejsce po Crimson Siluetcie, ona miała tam za ciemno ale Diana może się odnajdzie bo potrzebuje trochę cienia żeby ciemne kwiaty się nie przypalały.

jesień jest piękna u Ciebie w ogrodzie, u mnie pustki na rabatach. muszę pomyśleć o kwiatach, które będą długo kwitły tak jak u Ciebie

Mirko, została Ci choć jedna "kolonia jaj skoczka"? Taka do poglądowej fotki?

Ja dziś ścięłam w górach róże, które na sam koniec postanowiły poszaleć, ale tylko kwiaty do wazonu, liście zdają się być zdrowe. A generalnie do dziś róże wyglądają raczej letnio, niż zimowo, choć to zmieni się wg prognoz już zaraz. Tu wszystko 3 tygodnie do przodu w stosunku do miasta, zima też.

Aniu nie miałam możliwości szukać bardziej okazałych bo u mnie leje ale zapewniam że były Widziałam też dużo osobników dorosłych, wciąż latają zwłaszcza jak się poruszy liście. No nie jest to dobry prognostyk. Będę miała białe liście już w kwietniu Co rok to wcześniej.





Iwonko ja jak zaczynałam przygodę z moim ogrodem to najpierw ustaliłam co kiedy kwitnie i starałam się tak dobierać rośliny żeby w każdym miesiącu coś kwitło ale potem to już tylko patrzyłam co mi się podoba i to sadziłam Po jakimś czasie ogród w ogóle nie przypominał tego z założeń, do tego jeszcze gusta mi się zmieniały Ale ogród to jest przecież coś żywego, my się zmieniamy i ogród się zmienia. Jednego się trzymam, żadnych roślin które wymagają specjalnych warunków i chodzenia przy nich.

Ogród śpi ale na parapetach dzieje się Za chwilę zaczną się otwierać; od lewej Blossom Peacock, Bouquet, Blossom Peacock i Hot Lips:



I z tych bardziej zaawansowanych jeszcze krzyżówka Bolero x Flamenco Queen na krótkiej nóżce:



Bouquet ma duży pąk:



Marilyn która przekwitła w zeszłym tygodniu z drugim pąkiem:



A drugi jej egzemplarz który trafił na parapet bo nie miał jeszcze spać też się poczuł wywołany:



I jak widać znowu się mnożą jak najęte. Małe Luny przesadzane w sierpniu:



I jedna z tych co rosną oddzielnie:



Maleńka Tosca zasuszyła pąk i bardzo dobrze ale Sweet Star utrzymuje swój i nie wiem czy to jest dobrze bo to też mikrus:



Na strychu chrapanie, żadna nie wystawiła nosa, uff. Chłodno tam mają, może chociaż do stycznia będzie spokój.

Mireczko Ty to jesteś otoczona kolorami cały rok
Piękne te Twoje domówki .
Chyba pójdę wiosną w nie .
Mam na myśli hippeastrum na początek jedną ,tylko czy mogę jej w donicy
posadzić coś w "nóżki "? nie lubię jej łysych łodyg

Bogusiu raczej chyba nie Jeśli chcesz by kwitły to nie dosadzaj im konkurencji, chyba że w gruncie, są takie dedykowane właśnie do ogrodu z tym że oczywiście od maja do jesieni, zimy nie przetrwają.

Aha rozumiem .Dziękuję.I ta cebula na wierzchu
-

Bogusiu ja sadzę cebule do połowy. Dziś u mnie:



Ulubiony płaczący jałowiec całkiem zdemolowany ale najgorsze jest to:



Obskubane na czas róże mają się świetnie, to Alexandra i Mary:





Ale Luizy nie zdążyłam obskubać:





Czy coś jest połamane dopiero się dowiem jak śnieg zejdzie. Coś milszego; Bouquet rzeczywiście szykuje drugi pąk:

Blossom Peacock mama i córka w ten pochmurny ciemny dzień:





Obie kwitły w sierpniu tego roku ale Pikoki są bardzo chętne do kwitnienia, nie wiem czy inne ale Blossom z pewnością. Kolejna otworzy się Hot Lips:

Mimbla wrote:
Taaa... U Ciebie, Mirko.
Podejrzewam, że i miotła jest u ciebie chętna do tworzenia kwiatów.

Miałam kiedyś jakieś Pawie - żadnego nie skłoniłam do dłuższej kariery na moim parapecie.

Śnieg stopniał? Róże się prostują? U mnie raczej bez strat, mimo liści

U mnie też bez strat, ale ja śmiatokiem (miotłą) otrząsałam wszystko podczas śnieżycy. Na szczęście wystarczyło i nic nie połamane.

Luiza sobie poradziła, inne obskubane przeszły to bez szwanku ale jak patrzę na ten jałowiec to mnie to po prostu boli. Dziura aż do rdzenia, nie wiem czy obcięcie połamanych gałęzi i zamalowanie maścią ogrodniczą coś da.

Mirko, myślę, że da - może nie na wieki, lecz jakiś czas pomoże.
Dwa (?) lata temu -można sprawdzić w moim wątku - ułamał się cały boczny pień mojej wielkiej magnolii pośredniej, zostawiając straszną ranę na pozostałej części. Najpierw chciałam obciąć "do równego" i pewno bym to zrobiła, pozbawiając magnolię w sumie 80% "ciała", ale przerastało to moje siły. Po kilku dniach był u mnie (w innej sprawie) facet zajmujący się zawodowo cięciem drzew i odwiódł mnie od pomysłu. Zasmarowałam, ile się dało i tyle. Liczę się z dalszą destrukcją, gdyż część głównego pnia pod złamaniem została naddarta i tam żadne "sztuczne kory" nie wejdą. Ale dwa razy po tej katastrofie magnolia kwitła, i to wspaniale, a to wartość dodana. Bądź dobrej myśli.

Aniu pewnie tak zrobię, ile przeżyje wola boska.