Forum Ogrodnicze Oaza

Pierwsza zaczęła, podobnie jak w ubiegłym roku, rugosa Martin Frobisher to zapowiedz a nie kwitnienie.

Zaczynają.
Lady of Shalot, jak zawsze pilna.



The Generous Gardener



Alchymist, długi pęd wygięty i umocowany do podpory Teasing Georgii



Wczoraj zauważyłam zmasowany atak zielonych mszyc, wzięłam sprej taki typu "eko", a dziś musiałam poprawić kilka krzewów, tym razem "nie-eko", bo bestie w najlepsze oblepiały pąki.

Róże rozkręcają się na dobre

Wspaniała i niezawodna Stanwell Perpetual, ma metr sześćdziesiąt ale potrzebuje szerokości by się przewieszać. Zdążyłam z wrotyczem i kwieciak nie ściął pąków.





Małgorzata - Crown Margareta już kilka dni roztacza swe ekspansywne uroki. Ma silne pędy które co roku produkuje, całkowicie zdominowała Grahama (niestety wykopana) a teraz wchodzi na Sterntaler i Jude a ma już ponad trzy metry szerokości w dwóch równoległych rzędach. Pani w Rosarium mnie przekonywała że spokojnie półtora metra odległości między nimi wystarczy.





Nie usuwałam 5 listków i wiele pędów jest bezproduktywnych nie wiem czy teraz jeszcze można.

Marysiu czapki z głów, jak Ty dbasz o swoje historyczne damy.
Czy mogłabyś podać szczegółowy przepis na stosowanie wrotyczu w różach. Mam problem z kwieciakiem na rugosie. Inne róże pryskam chemią, do tej nie zbliżam się nawet z opryskiwaczem, jak kiedyś o mało jej nie zamordowałam opryskiem. Co prawda był grzybobójczy nie na owady. Potem wyczytałam, że rugos się nie pryska i już sama nie wiem co robić.

To właśnie atakowana przez kwieciaka 'Roseraire de L'Hay'


Zaczyna otwierać kwiaty 'Alchymist'

Oj Jolu, gdybyż to była prawda, że potrafię o nie dobrze zadbać, niestety historyczne u mnie chorują, teraz cała w mączniaku stoi Versicolor, pryskana i nic nie pomogło. Odczekam i zastosuje Polyversum.

A z kwieciakiem to raczej szczęście natrafienia na ten moment - podobnie jak z pryskaniem brzoskwini. Działam wedle ulotki, trzy razy w odstępach zaczęłam pod koniec marca, zamierzałam podlać jeszcze ale inne prace mnie pochłonęły. Ale trafiłam.

Rzeczywiście rugosy nie należy pryskac one same sobie radzą.
Martin Forbiszer ma już duże pachnące kwiaty.

Pomału zaczynają i u mnie kwitnąć.

Purple Splash


Laguna


Louis Odier


Naranga


Rhapsody in Blue


Minerva

Marlenko świetnie że wkleiłaś róże zmobilizowałaś mnie od tygodnia zamierzam to zrobić.

Kwitną na potęgę, mimo burz, ulew i deszczy, ale jak tylko słonko wyjdzie już się rozkręcają.
Angielki:
Crown Margareta szczyt kwitnienia.



The Pilgrim.



Charles Austin.


Piżmowe - dużo zapachu naraz.
Buff Beauty



Różowa Cornelia - w tym roku zaszalała i biała Penelopa.
Nie wyszedł róż u Cornelii.







CDN.

Marry, taki ogrom kwiatów, to musi pachnieć.

MARRY powaliłaś mnie na kolana, królowa róż

Pełną parą kwitnie 'Alchymist'

Warto zapomnieć podwiązać pędy


'Mary Rose' też nie próżnuje


Inne pomalutku, po kwiatuszku
Ilse Krohn Superior


'Rhapsody in Blue', jeszcze nie widać, a już czuć jej cudny zapach


'Westerland'

Podziwiam Wasze wielkie krzaczki; u mnie krzaczki małe i dopiero zaczynają. Niemniej i tak bardzo cieszą
Rabatowe:

Najobfitsza - Bordoux





Aspirin





Parkowe

Sonnenwelt



Eden Rose



Rein des Violettes

Nimfa wrote:
Wiesz, co? Do tych wielkich krzaków człowiek się przyzwyczaił i czasem ich nie zauważa . A najbardziej uwagę przyciągają maluchy.
Moja ubiegłoroczna nowinka, 'Love Song', pierwszy tegoroczny kwiatek.


A to, co prawda, nie nowość, ale maluch jak najbardziej, słodziutka 'Honeymilk'.

W moim miejskim ogrodzie też kwitną, a pod niektórymi to nawet wygląda niczym po procesji.
Wróciwszy z dziesięciodniowej wyprawy zastałam istny busz, sporo krótkopędów z zawiązującymi się już owockami, inne sypiące płatki po lekki trąceniu. Ale nie narzekam na róże akurat, mimo przeciwności dają w tym roku radę.
To alfabetycznie :

Alchymist, zawsze go naginam, inaczej potrzebowałabym drona do oglądania kwiatów.
Na pierwszym zdjęciu - z wczoraj - jeszcze przed hm, doprowadzeniem do porządku.



Tu już prawie "zdatny na salony".



Aloha, potwór na jednej nodze





Moja ulubienica Constance Spry, sypie się, za kilka dni będzie po spektaklu - jedyna znana mi angielka, co nie powtarza.







Kwiat koralowo- kremowy to Antike, od Kordesa.



Autumn Sunset, też z "stajni" Kordesa; ulewa go przygięła



W tle Alchemik



Benjamin Britten z powojnikiem Innocent Glance.



To "moja" czerwień.



Black Prince, też nie powtarza, bo historyczny



Bring Me Sunshine



Crown Princess Margaretha



Wspina się po niej Blue Cotillon.



Crocus Rose; rano zrobiłam oprysk, bo na niektórych różach znowu mszyce - ale nie wiem, czy deszcz nie zniweczył działania.



Co do maluchów -Christopher Marlow, wielki poeta, lecz różyczka pod kolana.



Chippendale, u mnie też nie olbrzym.



Podobnie Hot Chocolate.

Ciąg dalszy listy obecności - z wczoraj.
Elfe wysławiana jako "zielona róża"



Ja tam wolę w pełni rozwinięte kwiaty w kolorze tłustej bitej śmietany.



Mój Graham Thomas ma deficyt światła i dlatego wiotkie pędy, które muszę podwiązywać, za to pędzi w górę (kijki 180 cm); w tle Aloha



Jude, morelowe delicje





Lady of Shalot o zmierzchu; to pod nią najwięcej płatków, z pół wiaderka.





Kolejna Lady, z Jeziora - wyrosła na olbrzymkę.





Normalnie jest pastwiskiem pszczołowatych - nie w tę pogodę.

Lustige, ta ma moc.



Tu z Golden Showers po prawej i Chippendale u stóp.



Doniczkowy Mandarin, z dziś.



Munstead Wood, ona nie "idzie w fiolet", takie światło było.







Olivia Rose, delikatny róż.



Za to Othello zadowoli trochę i miłośnika "niebieskich" róż.



A to mój gust, Pat Austin, na razie pierwszy kwiat. Troszkę mocniejsza niż w ubiegłych latach.



To też moja kolorystyka, Summer Song.



Zostały od T do W

Na czasie.

Pięknie, tylko w warstwie dźwiękowej nieprzyjemnie mi zgrzytało.
Bardzo cenię pana Hyżego jako kompetentnego hodowcę i rzetelnego sprzedawcę, jednak upubliczniając swoje filmiki dobrze by zrobił zasięgając rady, jak wymawia się "imiona róż". Już na samym wstępie zęby zabolały, w Bajazzo (wł. pajac, błazen, ale i tytuł opery Rugiero Leoncavalla - chyba do tego nawiązuje nazwa) z podwójne "z" wymawia się z grubsza jako podwójne "c". Jasne, nie każdy musi znać języki, warto jednak spytać, niechby AI (bo ludzcy tłumacze to już chyba do lamusa odchodzą).
Wiem, czepiam się, mnóstwo polityków, a co bardziej boli - dziennikarzy popełnia gorszy grzech przekręcając choćby obce nazwiska (nagminnie "won der lejen ") . Różnica taka, że pana Hyżego szanuję i lubię słuchać.

Dobra, ad meritum .
Z pokazanych kwitnie mi w miejskim ogrodzie Aloha, a w górach Rosanna -może kiedyś tam zakwitnie. Oczywiście nie taką nawałnicą kwiecia.
Cóż, i tak "moje róże są najmojsze".

Teasing Georgia, cała w kwieciu, gałązki gną się po deszczach.





The Poet's Wife, w cieniu i wśród innych róz, ale w tym roku ma szanse się "wybić na niepodległość".



Dwie sadzone rok temu, Thomas a Beckett - nieco na razie wątłe pędy.



Kwiat też daleki od klasycznej budowy.




Za to klasyczne "filiżanki" ma Bring Me Sunshine (o tak, poproszę!).



Dame Judy Dench spóźnialska, to ta druga nowo sadzona.






Późno zaczyna również Tranquillity, za to w śnieżnej bieli.



Mango jakby sprana deszczem.



The Wedgwood Rose, zdjęcia sprzed ulew, teraz kwiaty całkiem wiszą.



Z Mrs. Cholmondeley



The Generous Gardener, pierwsze kwiaty się osypały, czekam na otwarcie pąków.



Wildeve - niewysoka, za to dobrze się zapowiada.





Na koniec dołożę weekendowe zdjęcie nowego zakupu, posadzonej w skrzyni w górach Queen of Sweden. Podobno też nie ma być bardzo wyniosła (jak na królową).

Cóż, Aloha też się chyba powinno wymawiać 'Aloa'; nie pierwsze to błędy pana H. ale w sumie chyba ważniejsze ze zna się na swojej robocie a do nas trafiają produkty wysokiej klasy.
Twoje róże prima sort

Madame Isaac Pereire:









Do tego wspaniały mocny zapach.

Rozkręca się Paul`s Scarlet Climber; będzie więcej kwiatów, za małą chwilkę:











Wkrótce będzie miała tu za mało miejsca.