Forum Ogrodnicze Oaza

Aniu Papa ma matowe liście, Twoja najbardziej przypomina mi Schwarze Madonna, może być też Baccara albo Barkarole. Wszystkie te róże były mega popularne we wczesnych latach dwutysięcznych.

Łatka wrote:
Ja tak twierdziłam? Bardziej się zastanawiałam, czy moja zgodna. Na tym tegorocznym zdjęciu wypisz wymaluj, jak moja. Też już kwitnie, ale jeszcze nie przedarłam się do niej przez szalotkę, żeby pstryknąć zdjęcie.

Tu moje dwa egzemplarze 'New Dawn', obżarte z dołu przez sarny, ale góra jeszcze, że ho, ho. Dobrze, że sarny to nie żyrafy.




I 'Hella' , która nie zasmakowała kopytniokom. Wyjątkowo kapie kwiatami, a pąków ma na wielki spektakl. Zapaszysta jak mało która.

Przepiękna Jolu Aniu, co do Twojej tajemniczej róży, sprawdź na Ranczo Elma, tam dobrze widać liście.

U mnie zaczyna powoli Alexandra, nie spieszy się:



Kwiaty Alexandry przypominają róże wielkokwiatowe, zwłaszcza w otwierającym się pąku i chwilę potem:











Później niestety stają się bardziej rozetowe i to już nie jest takie fajne:





Alexandra ma w tej chwili nieco mniej pąków niż zwykle ale widzę że są jeszcze maleńkie tu i tam:







Na samym czubku jest dużo. Laguna jeszcze nie powiedziała ostatniego słowa:











Z drugiej strony też więcej się pojawiło:



Alaska paskudnie pożarta, znowu się udało robalom













Teraz dość mocno się rozrasta:

Mirko, możliwe, że to Barkarole, poczytałam i pooglądałam trochę zdjęć.

Jolu, ND piękna, moja wiejska "w odbudowie", o ile wdzięczne zwierzątka na niej nie żerowały. Zakwitnie może za dwa lata?



Jeszcze kilka, nim osypią się w upale.
Tranquillity w słońcu lata.







Desdemona



Blada



i zarumieniona:



The Wedgwood Rose, przynudzam nią, lecz jest dla mnie "różą angielską jak malowanie", na porcelanie rzecz jasna.



Angielka, ale Harknessa, Easy to Do; konieczne przesadzenie, pewnie najprędzej w październiku?



Te jasne liście to Tranquillity, pozbawia biedną ETD wszystkiego, a światła najbardziej.



Kupiłam dziś w LM dwa obeliski do róż, metalowe, 160 cm (po wbiciu jakieś 10 cm mniej) i urządziłam małą masakrę wpychając Wildeve i Desdemonę do środka stożków; zwłaszcza ta pierwsza ucierpiała, kwiatki w wazoniku. Same sobie winne mając tak wiotkie pędy, które mus uczepiać i drapować.

Ostatnimi dniami dowiedziałam się ,że Pink Forest
długo stoi w wazonie nie więdnąc.
A ta z dzisiaj z wsi.
Na pewno 2 zostaną przesadzone jesienią na wsi ,dwie
przywedrują do miasta.




A ta cudna to :
Patrick Devedjian

Maluch 'Corazon', ubolewam, że fotografie nie oddają całego piękna tej różyczki.


Nówka 'Chandos Beauty', to ją najbardziej oblazł słodyszek rzepakowy, ale na szczęście wygląda, że ten nalot się skończył bez mojej interwencji. Czasem działanie polega na braku działania.


'Magic Moment' , pierwsze kwiaty nie są w tym roku z tych zapierających dech w piersi, jak było rok temu, jest dużo pąków, może będzie lepiej.

moja NN, drugi rok u mnie po wykopani7u jej z opuszczonej, zarośniętej działki. Jest niesamowicie żywotna.

Fafka wrote:
Chandos Beauty, moje ostatnio wielkie chciejstwo Będę się Twojej przyglądać o ile pozwolisz, jak przeczytałam że dorasta do ponad metra to pomyślałam, będzie idealna Do tego zapach który ma być piękny i silny no i te wielkie jasne kwiaty

jurmalasrozes.lv/en/products/chandos-beauty

Do zakochania

Fantastycznie nam róże kwitną.
I taka szeroka reprezentacja od angielek przez piękne pnące i urodziwe rabatowe
Alden Biesen
Od frontu.


I od tyłu gdzie nikt jej nie podziwia.




Sangerhausen.






Pomponella dopiero zaczyna.



Te trzy róże zachodzą na siebie ich rozrost jest nieprzewidywalny.

Marysiu te ściany kwiatów niesamowite.

U mnie słonecznie, to i słoneczny kącik na dzisiaj.
'Westerland'


'Lady of Shalot'


Bracia od horrorów dla dzieci , 'Gebruder Grimm'. Róża zaczyna kwiatami "ociekającymi krwią", a potem wszystko dobrze się kończy


'Flora Danica'


I z innej strony ogrodu, miniatura 'Corazon' z bliska


Pierwszy kwiatek 'Natalie' w porannej rosie

Jeśli ktoś się intensywnie zastanawia nad wyborem róży pnącej; plusy i minusy (chyba szczerze):

Moja Soraya kiedyś zaliczała się do pnących, u moich rodziców jej pra=prababka sięgała do okna wysokiego parteru. Teraz drżę o resztki, co mi zostały.



Kolor jest dokładnie taki, jak tych pełnych maków.



Mimo że dziś zapomniana, to róża "z dobrego domu", dzieło Meillanda.
Codziennie - albo i dwa razy na dzień - obcinam przekwitłe krótkopędy, a jednokrotnie kwitnące, znaczy głównie Constance Spry i Alchemik zamierzam radykalnie ciąć po weekendzie. Obie wypuszczają zresztą fajne pędy - "nadzieja na przyszły rok". To Konstancja:



Nie umiem sobie odmówić fotografowania Lady of Shalot, pewno po niedzieli nie będzie czego fotografować.







Jeszcze druga ruda, Pat Austin, grożę, że ją wyrzucę, jak się nie ogarnie.



Tak przy okazji: jeśli zauważycie jakąś różę nieuwzględnioną w spisie - potrząśnijcie mną, ok?

Moje róże kwitną bardzo nierówno, co mnie wogóle nie martwi, wręcz przeciwnie, ale utrudnia to skumulowane fotografowanie. Niemniej wczoraj udało mi się większość "zdjąć" do aparatu.
Posadzona przy tarasie, pachnąca cudnie Kiss me Kate - pnąca.



Obok niej, Schneewitchen, na razie jeszcze niska, bo ją przycięłam, żeby się rozkrzewiła, ale tak patrzę na nią i się zastanawiam, czy to nie przypadkiem rabatówka, bo też takie są. Niemniej, kupowana jako pnąca. Hmm, pędy ma zbyt wiotkie jak na pnącą, no nie wiem...



Dobrze sobie radzi Eden Rose



I przesadzona do lekkiego cienia Rein des Violettes



w ich sąsiedztwie rosną dwie n/n wielkokwiatowe, zakupione dawno temu





Artemis zbudowała ładny krzaczek



Pink Grootendorst



Bounduelle

I moje tegoroczne nowości w odcieniach żółto-pomarańczowych.

Ghislande de Feligonde



Roal Dahl



Lambada na razie bez kwiatów, ale z pączkami, zakupiona z gołym korzeniem



Sonnenwelt

Pięknie, pięknie - ja odkupiłam sobie utraconego Roalda, więc będziemy mogły wymieniać się spostrzeżeniami. Na razie siedzi w doniczce w cieniu i czeka na bardziej sprzyjające okoliczności.
Mimo gorących dni jest na co popatrzeć.

Elfe w szczycie pierwszego kwitnienia.







Jude zaczyna powtarzać.



A Teasing Georgia właściwie nie miała przerwy; jakaś taka nieporządna, młode kwiaty wymieszane z osypującymi się.





Pięknie zbudowane i ten kolor bladego złota!



Pochwalę jeszcze Rosomane Janon, pierwszy raz od kilku lat kwitnie zadowalająco.

Myślę, że 'Love Song' może stać się ulubioną różą osób szukających odcieni lila w różach. Popatrzcie jak ładnie starzeją się kwiaty.


O wyborze róż pnących mamy film p.Hyżego
A mnie taka refleksja naszła: jeśli ktoś szuka róży doskonałej, to ABSOLUTNIE nie powinien wybierać 'New Dawn', ale jeśli chce obcować z pięknem ABSOLUTNYM, to niech koniecznie zaprosi 'New Dawn'

Fafka wrote:
Jolu, z ust (spod palców? ) wyjęłaś mi te słowa!
ND ma dla mnie prócz wszystkiego dużą wartość sentymentalną. Otóż licealistką będąc miałam do przejścia spory kawałek i każdego czerwca zachwycała mnie wielka New Dawn wisząca na jednym z płotów przy mojej trasie do szkoły. Tak sobie marzyłam, ze gdybym kiedyś wychodziła za mąż, byłby z kwiatów cudny bukiet ślubny. Wyszło całkiem inaczej, jak to w życiu.
Ta, którą mam (miałam?) w górach odbija jakby od korzenia, lecz niewykluczone, że to róża bez podkładki, liście, choć delikatne i jasne, poza tym wyglądają typowo, Kolce też, chociaż na razie są delikatne, jak u oseska jeża .

Wygląda, że póki co sarny się wyniosły do innych ogrodów, róże, latami wegetujące w cieniu, porosły przy południowym płocie jak szalone.

The Pilgrim





Emily Brontë, nie sposób sfotografować całą, bo przelazła przez siatkę i kwitnie głównie sąsiadom.



Jeszcze gorzej z Tessą of the d'Aubervilles, ognista piękność zapadła na mączniaka, a 2/3 poza moim zasięgiem.



Moonlight to w ogóle zdjęcia tylko z drabiny, też siedzi u sąsiadów, lecz ona zdrowa jak koń.





Te odrobinę oddalone od płotu też mają świetny sezon (mimo sarny ). Claire Austin.





Natalie Renaissance, mocno pachnąca.



Palais Royal, kremowy sport Edenki, kwitnienie życia.



I Eden Rose we własnej osobie, wreszcie widać, że to róże pnące.





A te dwie nadal powiedzmy średniego wzrostu; Princess Anne, jeden jedyny kwiatek na razie.



I Schöne Maid, tu coś rokuje, tylko jedne kwiaty się osypały, inne w pąkach.



Lekko przynudzam, jestem w górskim ogrodzie ostatnio niezbyt często, więc wybaczcie taką drobiazgowość.

Miłe dla oka, w ten skwar, orzeźwiające odcienie pokazałaś Aniu, bo nawet czerwień Tess jest z tych "cienistych".

U mnie pada śnieg...

... a jakże z 'New Dawn', ale to pracowita róża, już tworzy nowe kwiaty, a jeszcze dużo na niej.

'Hella' też dla ochłody