Forum Ogrodnicze Oaza

Aniu Papa ma matowe liście, Twoja najbardziej przypomina mi Schwarze Madonna, może być też Baccara albo Barkarole. Wszystkie te róże były mega popularne we wczesnych latach dwutysięcznych.

Łatka wrote:
Ja tak twierdziłam? Bardziej się zastanawiałam, czy moja zgodna. Na tym tegorocznym zdjęciu wypisz wymaluj, jak moja. Też już kwitnie, ale jeszcze nie przedarłam się do niej przez szalotkę, żeby pstryknąć zdjęcie.

Tu moje dwa egzemplarze 'New Dawn', obżarte z dołu przez sarny, ale góra jeszcze, że ho, ho. Dobrze, że sarny to nie żyrafy.




I 'Hella' , która nie zasmakowała kopytniokom. Wyjątkowo kapie kwiatami, a pąków ma na wielki spektakl. Zapaszysta jak mało która.

Przepiękna Jolu Aniu, co do Twojej tajemniczej róży, sprawdź na Ranczo Elma, tam dobrze widać liście.

U mnie zaczyna powoli Alexandra, nie spieszy się:



Kwiaty Alexandry przypominają róże wielkokwiatowe, zwłaszcza w otwierającym się pąku i chwilę potem:











Później niestety stają się bardziej rozetowe i to już nie jest takie fajne:





Alexandra ma w tej chwili nieco mniej pąków niż zwykle ale widzę że są jeszcze maleńkie tu i tam:







Na samym czubku jest dużo. Laguna jeszcze nie powiedziała ostatniego słowa:











Z drugiej strony też więcej się pojawiło:



Alaska paskudnie pożarta, znowu się udało robalom













Teraz dość mocno się rozrasta:

Mirko, możliwe, że to Barkarole, poczytałam i pooglądałam trochę zdjęć.

Jolu, ND piękna, moja wiejska "w odbudowie", o ile wdzięczne zwierzątka na niej nie żerowały. Zakwitnie może za dwa lata?



Jeszcze kilka, nim osypią się w upale.
Tranquillity w słońcu lata.







Desdemona



Blada



i zarumieniona:



The Wedgwood Rose, przynudzam nią, lecz jest dla mnie "różą angielską jak malowanie", na porcelanie rzecz jasna.



Angielka, ale Harknessa, Easy to Do; konieczne przesadzenie, pewnie najprędzej w październiku?



Te jasne liście to Tranquillity, pozbawia biedną ETD wszystkiego, a światła najbardziej.



Kupiłam dziś w LM dwa obeliski do róż, metalowe, 160 cm (po wbiciu jakieś 10 cm mniej) i urządziłam małą masakrę wpychając Wildeve i Desdemonę do środka stożków; zwłaszcza ta pierwsza ucierpiała, kwiatki w wazoniku. Same sobie winne mając tak wiotkie pędy, które mus uczepiać i drapować.