Forum Ogrodnicze Oaza

Sprawdziłam w ofercie szkółki z Karpacza, gdzie jest duży wybór odmian, że wspomniana wyżej 'Nippon Blush' jest najniższa, ok.60 cm. Potem jest jeszcze 'Cranberry Crush'- 80 cm i trzy do 90 cm: 'Robert Fleming', 'Royal Gems' i 'Jazzberry Jam'.
Pozostałe przekraczają metr.

O, to bardzo ciekawe. Ten mój pierwszy, kupowany bez etykiety w 2017 roku, został przez kogoś rozpoznany jako Cranberry Crush, a w swoich najlepszych latach miał jakieś półtora metra wysokości. Nawet teraz ma ponad metr. Czyli spokojnie mogłabym dokupić Cranberry Crush, gdyż to jednak inna odmiana. Dzięki!

Jeśli pozwolicie, że się wtrącę - ta sama odmiana w różnych warunkach wykazuje spore odchylenia wysokości. Mnie nisko urosła Starry Starry Night na przykład.

To prawda, że wiele zależy od warunków, w jakich rosną. U mnie, na słabej glebie, nawet regularnie dokarmiane, nie osiągają maksymalnej wysokości, przewidzianej dla odmiany. Ale teraz mam już tylko miejsce na obrzeżach całej grupy, właśnie na takie niższego wzrostu. Gdyby trafił pomiędzy nie jakiś zdecydowanie wysoki, maluchy mogłyby poczuć się stłamszone i musiałabym je przesadzać. Hibiskusy bagienne chyba tego nie lubią...
A Starry Starry Night też u mnie zalicza się do niższych, chociaż zdecydowanie góruje wzrostem nad tym najniższym, czyli Nippon Blush.

Inna odmiana, która rośnie u mnie niezbyt wysoko, a dość szeroko, to Dark Mystery.
Robiąc porządki na rabacie zauważyłam dziś to:



Liście są prawie kompletnie żółte (w sezonie bordowe). No ale nadzieja umiera na końcu, może da radę.

No to zaczął się kolejny sezon.
My Valentine wczoraj wieczorem:



i dziś rano:



Mimo surowszej zimy raczej obyło się bez strat, tylko późno rozpoczęły wegetację. Perspektywy korzystne, aż się boję zapeszyć, jedna burza z gradem może wszystko odmienić.

Zaskoczyło mnie, że już.
U mnie jeden dopiero ma malutkie pączki kwiatowe, a drugi ledwo wyszedł z ziemi. Ten drugi chyba "się przeziębił" zimą, dobrze, że w ogóle przeżył.

Jolu, ja mam - czekaj - chyba 11 odmian, a tylko Walenty taki wyrywny, reszta w stadium od pokaźnych pąków do lebiody ledwo odbitej od ziemi.
Ponieważ końcem sierpnia od lat niesie mnie na Południe, cieszę się z tego raptusa Walusia, przynajmniej ten mnie nie ominie.

Drugi, z sporym poślizgiem, Vintage Wine.





Może jutro rozkwitnie kolejny.
Jeszcze mi przyszło do głowy spytać, czy na opóźniających wznowienie wegetacji lejesz tak od końca maja spolidne porcje wody? To przyspiesza sprawy, ale pewnie wiesz.

Leję i leję, od czasu do czasu nawozu dodam... Taki mamy klimat

Trzeci otworzył pąki Dark Mystery, bladoróżowe kwiaty pięknie odcinają się od brunatnych liści.

Prawie, prawie otworzył pąk Wiśniowy Serniczek, odrasta bo bardzo złym zeszłym roku.



No i najpilniejszy niezmiennie, Waluś . Wcześnie rano w cieniu



...i w słońcu, ale trzeba się spieszyć z zdjęciami.



W taką pogodę trwałość kwiatu to kilka godzin.

Wystartował w morderczy upał, więc zanim się kwiaty rozwinęły, to już przypalone. Upały na szczęście odchodzą, a pąków mnóstwo.
'Fireball'

Dziś Cherry Cheesecake w pełni otwarty:



Ma nieborak tylko jeden pęd, drugi może 20 cm wysoki już nie podrośnie. Muszę jesienią zasilić, bo wczesną wiosną po prostu o nich zapominam, nie bardzo widać, gdzie dokładnie są. I tak kilka (jeszcze w zielonych pąkach) dobrze sobie w tym sezonie radzi.

Tak jak Ania pisze: trzeba się spieszyć...
Poranne zdjęcie Fireball



U mnie tylko dwie odmiany. Drugi prawie poległy wiosną, teraz walczy. Różowy. Ma ze 20 cm i tyle...
Trzeci - jeszcze go nie ma, ale... jest. To niski 'Nippon Blush', podarowany kiedyś szwagrowi, czeka na rozmnożenie, a może już się mnoży. Mój egzemplarz mateczny poległ, gdy próbowałam przejść na uprawę sterowaną w donicy. Nie zgodził się na żadne eksperymenty.

No i nareszcie mój wystartował. Pąków ma baardzo dużo. Mam nadzieje, że wszystkie się rozwiną

Mój jedynak, w rzeczywistości kolor jest troszkę ciemniejszy

Piękne te Wasze.
A mnie nie lubią... Kolejny z zeszłego roku nawet listka nie wypuścił. Na razie odpuszczam gatunek.