Forum Ogrodnicze Oaza

Kwitną obficie mimo deszczu, lepiej go znoszą niż piwonie.

Alchymist.
Z jednej strony pergoli.

Z drugiej dla sąsiada.


Broszki.



Obok NN, nie szczędzi kwiatów morela i róż.

Na mojej cienistej rabacie róże są jeszcze w fazie paków. Jako pierwsza wystartowała róża "Lavender Ice".

O ile w mieście większość róż jest w pełni kwitnienia, to w górach skromniutkie początki. Jak już gdzieś pisałam, prócz specyficznych warunków pogodowych tej wiosny coś się uwzięło na pąki karkonoskich róż i duża część wygląda nawet w tej chwili tak:





Dotyczy to w szczególności mniejszych krzaczków, albo takich, co się odbudowują, jak Casanova, na zdjęciu powyżej. Tak więc, Mirko, jeśli tu zajrzysz - nie uszczykiwałam, a mam jakby dokumentnie pouszczykiwane. Czy to mogły zrobić ślimaki? Dziś przyłapałam dużego winniczka, rączo wspinającego się ku wierzchołkowi pędu różanego. Duże krzaczory bronią się, lecz kwitnie właściwie tylko Claire Austin:



Jest dość wysoka i nawet "sztywna w pędach".
Poza tym obie czerwone pnące się na taras, choć to tylko rozgrzewka.
Flammentanz





i
Amadeus, bardzo podobny, lecz o większych kwiatkach i żywszej czerwieni.



Przepraszam za widok na śmietnik, nie sposób inaczej zrobić zdjęcia.

Już pisałam, to sarny albo jeleń, u mnie sarny jak przyjdą też tak robią. Nawet kiedyś pytałam Mirkę czy jej zwierzyna róż przed płotem nie "przycina". Biedny winniczek bogu ducha winny , a podobno zjada jaja inwazyjnych obcych

Aniu, takie precyzyjne cięcie to tylko sarna, miałam to dwa lata temu obcięte młode przyrosty na jednym poziomie.
Jest środek w areazolu odstraszający sarny, nie używałam, warto sprawdzić czy bezpieczny dla róż i sarny.

Rokoko Rosen Tantau 1987, nie należy do linii Rokoko róż rabatowych - niska pnąca o dużych, karbowanych kwiatach w luźnych wiechach. Nieodporne na deszcz.





Morgengruss rozczochrana panna o pochylonych główkach.

Marysiu, piękny odcień tych róż.

Środka na sarny nie sprawdzę, następny raz będę w górach za dwa tygodnie, jak dobrze pójdzie. Ogród przy domu a 120 km dalej to spora różnica.
Nadal o tyle mam wątpliwości, że ani śladu raciczek, ani tego, co sarny zwykle zostawiają po jedzeniu.

W miejskim ogrodzie deszcze spowodowały z jednej strony uszkodzenia rozwiniętych kwiatów, z drugiej spowolniły otwieranie nowych pąków, bo i temperatury niezbyt czerwcowe.
Pierwszy kwiat Batsheby



i Heathcliffa



A to płowiejący już Charles Darwin.



Jego sąsiadka Charlotte, w tle powojnik Stefan Franczak.



Jeszcze raz Lustige, tej nie straszne deszcze.

Hej, nie skąpcie widoku swoich róż, zaraz będzie po szczycie kwitnienia!

Graham Thomas





Teasing Georgia, po prawej i w tle ostatnie kwiaty Alchemika.



Crown Princess Margarethe, muszę ją uwiązywać, nie jest tak harda, jak u Marysi,



Nawet zwieszone kwiaty poruszają serce.



Chippendale, prawie-jak-angielka



Dame Judy Dench, wreszcie doczekałam wspaniałego kwitnienia.



Jude, pierwsza kiść "drugiego rzutu".



Olivia Rose



Wedgwood Rose z Panią Cholmondeley



Wildeve, jak ktoś chce niewysoką angielkę o delkatnej urodzie...



The Generous Gardener za to mimo cięcia wielki.



Autumn Sunset



...i inna odnoga Alchemista.




Kiść Elfe, jeszcze seledynowa.

Łatka wrote:
Jaki szczyt kwitnienia
Oprócz kończącego 'Alchymista' i faktycznie szczytującej 'Mary Rose', u mnie towarzystwo dopiero się rozkręca.

Najbardziej rozkręcona 'Rhapsody in Blue'


Ładnie zapąkowana 'Heidi Klum'


'Goldelse'


'Memoire'


'Love Song' pierwszy kwiat już w pełnej okazałości

Jolu, obawiam się, że zapowiadany naprawdę gorący weekend różom, a w zasadzie kwiatom nie wyjdzie na dobre, dlatego ponawiam apel o zdjęcia. Jest połowa czerwca, nie wierzę, że nie kwitną. No, może u Ciebie u stóp gór trochę spóźnione...

Madame Isaac Pereire; już pokazywałam ale teraz kwitnie lepiej:





Jeszcze jest trochę małych pąków tu i tam ale główny szczyt kwitnienia ma za sobą. Paul`s Scarlet Climber (przepraszam za brzydkie tło a i trawie też by się kosiarka przydała, nikt nie ma czasu )









Wciąż jeszcze ma do rozwinięcia dużo. Louise Odier, ona ma dziwnie, kwitnienie chyba będzie w dwóch rzutach jeden zaraz za drugim. Nie wiem czy się do tego nie przyczyniła zimna wiosna. Trochę stłamszona przez deszcz:









Najciekawiej będzie na górze:





Natalia, wciąż jeszcze mała, ma drugi rok. Docelowo ma osiągnąć nie więcej niż dwa metry ( a ja bym sobie życzyła żeby to było najwyżej 1,70 bo tu nie ma gdzie):







Laguna jeszcze ma chwilkę:

Mirko coś chciałam napisać..., ale tylko

Fajnie mi pooglądać 'Natalie', bo kupiłam tej wiosny i jestem jej ciekawa. Pączki ma, to i kwiaty zobaczę. Też chciałam niską pnącą, żeby mi się we włosy nie wplątywała.

Myślę że będziesz z niej zadowolona, jest bardzo ładna i ma dużo wdzięku:

Louise Odier

Alberich

Gizelka

Novalis w słońcu

Zapomniałam nazwę.

Hot Chocolate w słońcu mocnym

Wyobraźcie sobie ,że tylko raz opielone od marca ,raz tylko dostały obornik ,na potwierdzenie zdjęcie.

Od niepamiętnych sezonów setki szt skrzypu właśnie w różach.
W tle za tym zielskiem żółto kwitnącym i skrzypem alberich

Ja kiedyś z zapuszczonego i opuszczonego ogrodu wykopałam różyczkę, która była kompletnie zarośnięta, ale moje oko ogrodnicze wyłowiło z zielska mignięcie różanego kwiatka. Za pozwoleniem "opiekunów" terenu, przebrnęłam przez haszcze i spomiędzy splątanych korzeni wydobyłam słabiutką bidulkę. W ogrodzie odżyła i nawet okazała się znana z odmiany. To 'Elmshorn', jeszcze nie kwitnie, ale jak co rok obsypana pąkami.

Róża 'Bukavu' rośnie u mnie obok 'New Dawn'. Obie słodko pachną i przechodząc obok jestem rozpieszczana ich wonią.


Zaczyna 'Grossherzogin Luise'. Też kupiłam dla zapachu. Pachnieć, pachnie, ale jeszcze jakoś nie osnuła ogrodu tym zapachem, trzeba wkładać nos w kwiatki. Nie taki był plan.


Od jakiegoś czasu gwiazdorzy 'Amadeus', nie pokazywałam, bo nie udawało się zrobić mu zdjęć. Aparaty ostrzą na liście, kompletnie ignorując kwiaty. A ja nie umiem tego przeskoczyć.

Róże są silne, o ile raz się zabiorą do rośnięcia.
Dwie - wróć, nawet trzy z moich właściwie "zmartwychwstały", odbijając od zera.
Inne szaleją i sypią płatkami, a jeszcze inne, głównie małe krzaczki, dopiero zaczynają.

Christopher Marlowe





The Poet's Wife





English Garden, kwiat trochę zniszczony deszczem, ale to intrygujące "coś" tym bardziej widoczne.



Chippendale, prawie jak angielka, rozeta perfekcyjna.



Thomas a Beckett, ma być wysoki, na razie krótkopędy wiotkie, krótkie, ale zakończone pąkami.



Tranquillity, śnieżnobiała, lecz tylko przy sprzyjającej pogodzie.



Black Prince, szczęśliwie zdrowy.






Aloha, ona jest duża (w mojej skali, nie Mirkowej ), ale będzie chyba jeszcze większa, bo uwolniłam jej część od cienia z jeżyny bezkolcowej.



Pożegnalne zdjęcie Constance Spry, już poprzycinana z grubsza, od dołu rosną młode pędy, oboetnica na przyszły rok.



I największy potwór, Antike 89, kwiaty osiągalne z drabiny,