Forum Ogrodnicze Oaza

Jolu, a dlaczego w doniczkach? To tak już finalnie ma być, żeby nosić się z nimi chroniąc kwiaty przed kwietniowym przymrozkiem?
U mnie szczęśliwie tylko przy samej ziemi robi się nieciekawie, na razie kwiaty nie ucierpiały.

Liliflora Heaven Scent na etapie nagich pąków



Galaxy, widać niewielkie uszkodzenia mrozowe



Ale nie ma dramatu





Wielka pośrednia



Ponieważ w tym roku wszystko dzieje się z opóźnieniem, ma szanse dołączyć do różowych Yellow River



Ale co tam moje, jeden ogród dalej...



Niestety, tamten dom z pięknym ogrodem został sprzedany, ogród dewastowany przez budowlaną ekipę (i koncepcję nowego właściciela), ocalała właściwie tylko ta cudna magnolia.

Najbardziej do tyłu u mnie Genie, nie może dojść do siebie po katastrofie sprzed dwóch lat.

W doniczkach, bo kupiłam z myślą o córce. Koncepcja była taka, że podchowam u siebie, wyprowadzę pień, bo wolimy drzewko jednopniowe i poczekam do kwitnienia, żeby przekonać się o zgodności. A córce spodobała się też moja Lennei, to postanowiłam na jednej z zadoniczkowanych zaszczepić moją. Zobaczymy, czy moje plany wyjdą. A jak nie, to się kupi porządny egzemplarz u Zymona.

Przyznam, że chociaż magnolie uważam za ładne drzewka, to nie przyspieszają mojego bicia serca w szczególny sposób. Pewnie dlatego mam tę jedną 'Lennei' i nie odczuwam parcia na więcej. Może dlatego, że magnolia bardziej pasuje mi do miejskich ogrodów, na wsi to trochę taki kwiatek do kożucha. Dzisiaj jednak doznałam olśnienia. Odwiedziłam ogród Szwagrostwa, oni bardzo lubią magnolie. Pokazali mi swój najnowszy nabytek Magnolię loebneri 'Mag's Pirouette'. Na widok tych słodkich "różyczek" serce jednak zadrżało. Tego malucha nie wyrzuciłabym za płot .


Szkoda, że się spieszyłam i ziąb odbierał chęć do życia, bo bym się bardziej przyłożyła do zdjęcia - to tło niefortunne, nie oddaje urody krzaczka.

Jolu, magnolią Loebnera jest moja Powder Puff, faktycznie ma bardzo sympatyczne kwiatki.



Co dziwniejsze, nie uszkodził ich dzisiejszy nocny spadek temperatury, więc nie są tak delikatne, na jakie wyglądają.
Drzewko rośnie bardzo, bardzo powoli, wystaje mi niewiele ponad głowę, a sadzone w 2006 lub 2007. Dobre dla osób z deficytem miejsca.

Moją Genie liznął jęzor mrozu już ze środy na czwartek, a nie spodziewałam się mrozu. Wczoraj ją opatuliłam zimową agrowłókniną, wygląda jak olbrzymi biały kokon, na dzień dzisiaj nie rozpakowałam, było zimno, a ona i tak nie ma liści, więc nie fotosyntetyzuje.

Wybrana przez Anię w szkółce w Karpaczu magnolia Jade Lamp pomimo solidnego opakowania dojechała bez kwiatka i bez pąka, tj. one były, ale już nie na drzewku.
Fafka wrote:
Też mam takie odczucia, ale gdy kwitną są cudne i pasą "sposzczone" po zimie oczy i zmysły. Rododendrony też są sztampowe i pasują albo w lesie jak u Ani, albo w ogrodzie zamkowym. Obie te rośliny kwitną krótko, potem są mało rzucającym się w oczy tłem.

No szkoda, Alu, zwłaszcza pąka. Z drugiej strony niech ona ze dwa lata solidnie się umocni, a kwitnie potem.
Rok temu w tym samym miejscu kupiłam podobnej wielkości Watermelon, z trzema kwiatami bodaj, więc wiem, jak wygląda. I temu te kwiaty ze szkółek głównie służyć powinny, a nie jak mój zakup sprzed lat , co miał być żółtą, a jest różową liliflorą.
Co do lubienia/nielubienia magnolii - z gustem trudno dyskutować. Urodziłam się i prawie całe życie z drobnym bliskowschodnim epizodem spędziłam w magnoliowym Wrocławiu, od najwcześniejszego dzieciństwa magnolie mnie zachwycały. Przed półwieczem oczywiście tylko pośrednie, wielkie poniemieckie różowe "bezy". Spacerowało się z rodzicami i oglądało w parkach, a także niezbyt liczne w prywatnych ogrodach. Dwa takie ogromne drzewa żyją (i kwitną) i teraz, na placu Powstańców Śląskich ("rondo") przed secesyjną kamienicą oraz na Podwalu, przed obecnym niemieckim konsulatem. Pewnie i inne, lecz te pamiętam z lat wczesnoszkolnych. Na pewno ze sto lat mają liczne magnolie na moim osiedlu czy na Oporowie, w Parku Południowym i Parku Szczytnickim. A teraz to mamy i centrum handlowe Magnolia - przytomnie ktoś w otoczeniu sporo magnolii różnego rodzaju ponasadzał.
Dlatego magnolie są moim "zawsze chciałam to mieć" . Jak zmienił się świat i dostępność roślin, a ja weszłam w posiadanie, a przynajmniej użytkowanie ogrodu miejskiego, patyś magnoliowy był pierwszym, co posadziłam. A potem to już szaleństwo mnie ogarnęło.
Ale obiecałam solennie poprawę i Watermelon jest ostatnią, słowo!

Krótka historia z wiosny tego roku magnolii Genie chyba w najzimniejszym miejscu w Polsce:
-tak to wyglądało, zdjęcie ze słupkiem od "płota" dla pokazania wysokości -po odpakowaniu, Niemiec obiecuje koniec mrozów, tu jeszcze nieźle, co wygryza dziury w pąkach - ptaki?

tu już gorzej, ale jeszcze rozwiną się chyba kwiaty

a tu już po "balu"

Okryłam brzoskwinie o magnolii zapomniałam - pocałował ją mróz chociaż kwiaty tylko częściowo zbrązowiały to pewnie już się nie rozwiną. Trudno, w okolicy duże drzewa całe w brązie.

Magnolię Gwiaździstą okryłam, bo mała i w pełni kwitnienia, natomiast ta o wiele większa ani myślała otworzyc swoich łusek, no i dobrze. U nas każdej nocy było mroźnie i nie dała się na szczęście zwieść świecącemu słońcu w dzień. Najbliższe dwa tygodnie już bez minusow, więc mam nadzieję, że nacieszę się jej widokiem, bo pąków sporo.

Kwitnie Satisfacion, pośrednia, dotknięta lekko przymrozkiem, otwiera kwiaty.



A Stelatta Rosea przesuszona latem, dwóm dużym pędom uschły liście, nie ma kwiatów, no może trzy.

Genie od Marysi , częściowo ochroniona przed mrozem






A u stóp żywo zielony podagrycznik