Forum Ogrodnicze Oaza

Kochane, dziękuję Wam bardzo za odzew
Najważniejsze w tym wszystkim jest to, że człowiekowi się chce, co nie zawsze jest takie oczywiste; sama miewam takie dni, które spędzam zwinięta w kłębek pod kocem, z książką w ręku ( ale to wcale nie oznacza, że czytam ) dla stworzenia pozorów, że robię cokolwiek. Totalny marazm, zero energii i pomysłów na jakiekolwiek zajęcie, wyłączając oczywiście codzienne domowe obowiązki.
Są takie dni i wiem, że będą, jednakże świadomość tego faktu pozwala mieć nadzieję, że za jakiś czas robota będzie palić się w rękach, że tak powiem.
Dzisiaj, zgodnie z obietnicą, pojechałam na działkę nakarmić kocie głodomory, zebrać ostatnie miętowe łodyżki, a przy okazji znalazłam kilka baldachów ususzonego kopru ( chyba sprzed dwóch lat ). Pachniał całkiem intensywnie, więc związałam je w pęczek i niech sobie wisi w domu.
Korzystając z bezdeszczowej pogody podreptałam w leśne ostępy i pomimo, że ściółka była bardzo mokra, w powietrzu unosiło się sporo wilgoci, a stopy plątały się w gęstwinie listopadowych bezlistnych pędów jeżyn, to z błyskiem w oku zbierałam "składniki" do twórczego procesu, jakim ma być adwentowy świecznik. To, że do koszyka wpadło kilka przypadkowych grzybów, pominę wymownym milczeniem, bo dopiero za chwilę będę je identyfikować

Szyszki sosnowe, modrzewiowe, orzechy włoskie ( od znajomego ) surowe i pobielone, kawałeczki brzozowej kory ( z kilku zrobiłam wcześniej gwiazdki i choinkę ), kawałki mchu, drewienka porośnięte mchem, gałązki mahonii, pędy modrzewia, a oprócz tego szklany słoik i ceramiczny garnek, no i oczywiście świece: zwykłe, białe.

Coś z tego zmajstrujemy

Aniu a jak wycinasz te gwiazdki??

Napisałaś, że byłaś w lesie...ja też. I w ilościach dużych przyniosłam zdobycze.

Ewuś, wycinam je najzwyklejszymi nożyczkami ( warunek: muszą być ostre ). Powodzenie operacji zależy od stopnia wilgotności kory i jej grubości. Im cieńszy płat i bardziej wilgotny, tym łatwiej będzie pozyskać rozmaite kształty. Na wierzchniej, białej stronie kory rysujesz ołówkiem ( za pomocą szablonu ) dowolny kształt i wycinasz go. Następnie takie ozdoby ostrożnie, bo są kruche, wkładasz pomiędzy kilka warstw ręcznika papierowego i obciążasz czymś ciężkim - codziennie zmieniasz papier na suchy. Po jakimś czasie ( zależnym od temperatury w domu ) są gotowe do dalszego wykorzystania.
Pozdrawiam cieplutko

Inspiracje i instrukcje są, wskazówki jak wykorzystać by nie zmarnować też, więc trzeba znaleźć odpowiedni moment i zapał do tworzenia takich cacuszek. Natura zamiast plastiku

I efekt końcowy już niebawem - jeden ze świeczników adwentowych gotowy i czekam tylko na dobre światło do sesji zdjęciowej
Zachciało mi się pieczenia - ciasto z gruszkami i imbirem chyba będzie pasowało do listopadowego nastroju - pachnące i rozgrzewające zarazem - ale to jutro, po powrocie od działkowych kocich głodomorów.
Pozdrawiam cieplutko ...

Już jest i czeka na zapalenie pierwszej świecy
W kolejce na wykończenie czeka następna dekoracja świąteczna, również nawiązująca do tradycji adwentowej - dotychczas w naszym oknie królował elektryczny świecznik, taki bardzo powszechny, w kształcie trójkąta z kilkoma lampkami. Jednak kiedy dwa lata temu uległ destrukcji z racji wieku , pomyślałam, że byłoby miło stworzyć coś samodzielnie, od podstaw.
Ze względu na wszędobylskie kocie mordki świece nie będą się paliły non stop, a jedynie na początku każdej kolejnej niedzieli.
A w międzyczasie ( tzn. w chwilach wolnych od codzienności ) produkują się sojowe świece, dojrzewa ciasto piernikowe, o każde ziarenko w karmniku trwają ptasie bitwy, a za oknem spadł pierwszy śnieg i na termometrze zagościł przymrozek.

Dobrego i spokojnego wieczoru

Przymroziło, przyprószyło, pokryło srebrnym szronem wszystko dookoła, zrobiło się pięknie, tajemniczo, cicho i cieplej - na sercu.
Zaledwie kilka kolorów, parę odcieni bieli, szarości, czerni, grafitu, gdzieniegdzie jeszcze zieleń świerków i stare złoto brzóz, przejrzyste światło i krystaliczne powietrze - naprawdę jest odrobina magii w tej listopadowej niedzieli ...
Krajobraz w mieście nie należy do moich ulubionych, nawet w tak efektownej odsłonie, natomiast kilkanaście kilometrów dalej świat zmienia swoja wizję. Pojechaliśmy z wałówką dla działkowych kotów i dziękowałam przytomności własnego umysłu, że założyłam grubą, zimową bobę. Przy okazji uszczknęłam to i owo z ogrodowych iglaków i miałam szczerą ochotę nazrywać owoców pigwowca na naleweczkę, ale to następnym razem.
Natomiast ze zgrozą zauważyłam, że stary karmnik dla skrzydlatych jest w tragicznym stanie, więc Adam nie będzie miał wymówki, żeby robić coś innego. Priorytet jest jeden

W ramach przygotowań do świąt z zakresu kulinariów nastawiłam zakwas z buraków. I tyle w temacie.
Pozdrawiam cieplutko
















Z tego coś będzie

U mnie 25 cm śniegu, gałęzie leżą na ziemi a niektóre drzewa mają pęknięte pnie. Ot inna odsłona zimy

Ewuś, śledzę komunikaty i relacje z Waszych stron w TVN24. Przyznaję, że pierwsze wrażenie jest niesamowite, bo dla mieszczucha z zachodniej Polski takie widoki praktycznie nie istnieją. Dopiero później przychodzi refleksja, że macie naprawdę ciężką przeprawę z pogodą. Ściskam Cię mocno

Drugi świecznik adwentowy ukończony - wykorzystałam do niego osłonki z sosnowych deszczułek, które dodatkowo zostały opalone.
Trochę szyszek, gałązki jałowca, rafia i drewniane guziczki "z odzysku"
Pozdrawiam bardzo, bardzo cieplutko








Działkowy kącik z jabłonią zainaugurował stołówkę dla skrzydlatych - póki co zawiesiłam na gałązkach kule tłuszczowe.

I nadeszła - zziębnięta, oszroniała, z zamarzniętymi kałużami, pobielonymi dachami, dymem z kominów, pachnąca sosną, świątecznym olejkiem, ale przede wszystkim pełna nadziei, którą niesie: pierwsza niedziela Adwentu.
Niech się Wam darzy jak najlepiej, jak najpiękniej, w spokoju, w domowym zaciszu.
Niech rozpocznie się magia.


A teraz wracamy na ziemię
Codziennie sprawdzam stan piernikowego surowego ciasta, czy aby na pewno nie zaczęło się pokrywać niepożądanym nalotem - póki co jest gładkie i błyszczące, więc za kilka dni zostanie spożytkowane na pierniczki.
Do zakwasu z buraków, nastawionego jakiś czas temu i czekającemu na piecu nie zaglądam; co ma być, to będzie, a w najgorszym wypadku zrobi się albo następny, albo zakupy w sklepie.
Pogoda absolutnie nie rozpieszcza, bo o ile przez dwa dni miałam za oknem bajkowy widok, to aktualnie ... szkoda słów. Ziarno słonecznika i tłuszczowe kulki znikają w oka mgnieniu, ptaszarnia garnie się do karmników niemal przez cały dzień - przynajmniej koty mają uciechę i zajęcie obserwacji życia ptaków naturze

Pozdrawiam cieplutko

Choć mikołajki już minęły, to tym małym poślizgiem czasowym zapraszam na przedświąteczną kawkę i ciasteczko .
Pozdrawiam cieplutko wszystkich gości

Aniu wszystkiego najlepszego z okazji urodzin. Zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia, spełnienia wszelkich marzeń i planów, także tych ogrodowych

Dołączam się do życzeń takim swojskim obrazkiem, wszystkiego co dobre tyle ile kwiatuchów na tym zdjęciu

Anulko, wszystkiego najlepszego w życiu, dużo zdrowia, chęci do czarowania naszej oazowej społeczności pięknym słowem

Ania, przyjmij i ode mnie najlepsze życzenia.

Dołączam się do życzeń. Dla Ciebie Aniu radości z każdego dnia, zdrowia na każdą chwilę i samych słonecznych dni.

Bardzo, bardzo serdecznie dziękuję Wam za dobre słowa, życzenia i przede wszystkim pamięć.
Pozdrawiam cieplutko