Forum Ogrodnicze Oaza

Ewo, w cieniu drzew też się da. Nie wszystko co prawda.
Nie wiem, czy zauważyłaś, jak wygląda moje "rododendronoweo". To ostro nachylony fragment stoku (niestety, nachylony ku zachodowi, a nawet północnemu zachodowi). Kiedyś podobno uprawny w części jako pastwisko - pewno 60-70 lat temu. Potem porzucony, bo "kamień na kamieniu", a zresztą na wsi przestało się opłacać rolnictwo. Zarośnięty samosiejkami, niektóre drzewa półwieczne chyba. Chwast drzewiasty w większości. Wierzby, klony, ptasie czereśnie, leszczyny, ale i trochę brzóz i jaworków. Dopiero za moim płotem zaczyna się starodrzew bukowy, wymieszany z modrzewiami i sięgający szczytu góry Grabowiec, u której podnóża moja chatka. Buki i modrzewie to moje z kolei ulubione drzewa, modrzewie w szczególności - ale zwłaszcza w okolicach równonocy rzucają dodatkowy cień na moje zbocze.
Tak więc 75% kompletnie odpuściłam, wycinając tylko drzewa połamane, chore i raz w roku podkaszając młode samosiejki (klonów miliard ).

Kolejne 20% stopniowo anektowały różaneczniki, posuwając się od chatki ku górze.
Nie kwitną tak szaleńczo, jak gdyby rosły w słońcu, lecz żyją. Są minimalnie obsługowe, znoszą wielotygodniowe porzucenie, dwa razy w roku zajmuje się nimi poważniej.
Jaką masz glebę? Sądząc po hortensjach, chyba kwaśną. I leśna próchnica z liści? Nie śmiem nic sugerować...
Mój kolejny pomysł był taki, by mieć rośliny i tak bytujące w okolicy. Między różanecznikami rosną sobie, jak chcą, naparstnice, dzwonki, niezapominajki, orliki, trochę lilii złotogłów nawet.
A maleńki kawałek przy ścianie domu, relatywnie płaski, oddałam różom i liliom.

Wybacz, że w Twoim wątku rozpisuję się o swoim kawałku świata, to dlatego, by wykazać, że nawet w bardzo trudnych warunkach i tylko z dorywczą opieką coś tam da się zrobić w kwiatowej sprawie.

Madziu, a u Ciebie też takie zaspy?? Bo tutaj, to się okazuje, że to norma, co roku jest tyle śniegu.

Dwa lata temu, jak pierwszy raz tu zimowaliśmy, to pojechałam i kupiłam takie kalosze za kolana, oj przydają się.

Każda pora roku na mojej górce, zachwyca kolejnymi odsłonami. W kościach już czuję wiosnę, mam tysiace pomysłów, ale nie wiem czy podołam z ich realizacją.

Aniu, a po co ja stworzyłam ten wątek???

Też po to, aby osoby kompetentne, takie jak Ty, pomogły mi tam, gdzie mam problemy.

Dziękuję, że się rozpisujesz, daje mi to obraz tego, co jeszcze mogę.
Sugeruj, pisz, będę bardzo wdzięczna. Kwiaty jak już napisałam kocham, ale wiedza moja jest w tym temacie niewielka...

Dziewczyny, każda Wasza sugestia, wskazówka, rada, na wagę złota!

lusinda wrote: A to nie reumatyzm przypadkiem?

Moje kolano jeszcze wiosny nie czuje niestety, niby dobrze bo nie boli, ale żal że wiosny nie widać.

Oj Adaś, może to i reumatyzm...ale wiosenny...

A wiosna przyjdzie szybciej, niż Ci się wydaje.

Ewuniu eh ta Twoja zima ,jak Ty wychodzisz z domu ?
Mniemam ,że mąż idzie pierwszy ze sprzętem
Wieszczys szybką wiosnę ,a ja bym wolała później i rok dłuższy
A z drugiej strony ,wiedząc, ze urządzam od nowa inny kawałek pola ha
to tak ,wyglądam wiosny
Zdrówka i cieplutko pozdrawiam ,a masz cieplutko przy kominku ach .
Ps
Chyba coś w końcu ze sprzętu kupię do nowego domku
by sie ogrzać, drewienkiem palącym się .
A widziałam w Obi świetne ķózki

Bogusiu, bardzo się cieszę, że w końcu będziesz miała swój kawałek "ogródka". Jednak co swoje, to swoje.

Zapewne część pięknych kwiatów, które miałaś przerzucisz do siebie, a resztę dosadzisz. Dziś aby pieniądze były, to z niczym nie ma problemu. A piecyk musisz mieć, bo od września do maja na pewno się przyda.

Na narty sama nie chcę jeździć, bo M w pracy i będzie mu przykro, może w nocy się wybierzemy.

A dzień dziś tak piękny, że musiałam wyjść. Wybrałam się na spacer do lasu...no jeśli brodzenie w 0,5 metrowym śniegu mogę tak nazwać...

Skrzypiący śnieg pod stopami, sterty białego puchu, grzejące słońce na twarzy: zima jest piękna!














Las zachwyca zimowym pięknem.















Ogród otulony białą kołderką...śpi...








Komposty gotowe do wiosennych wysadzeń, jeszcze leżakują i dojrzewają...




Stasio nadal świętuje, więc chyba sama wezmę się za budowę karmników.
Na razie i te mniejsze i te większe skrzydlate, muszą zadowolić się kulami.







A Rysek już dokładnie wie, co trzeba zrobić, jak chce się wejść do jadłodajni i noclegowni...




Prognozy zapowiadają dalsze opady, niech pada: ziemia wchłonie każdą ilość tego dobrodziejstwa, a ja najwyżej pojadę po kolejne kalosze - takie powyżej kolan.




Jest 16,03, z mojego okienka jeszcze całkiem dobra widoczność, dzień już tyle dłuższy.

Niestety, zdjęć już nie wstawię, bo jeden post pozwala wstawić tylko 15 zdjęć.

Psze kolezanki jakie piękne zdjęcia, fotografuj
,bo nie wiadomo czy taka zima się powtórzy jeszcze .
U nas też po kolana snieg ,a mnie się wybitnie nie chce na wieś
wyjeżdzać i tylko się gapię na nią w mieście.
A moja mamusia zawsze powtarzała, że z czyjegoś konia
trzeba złazić w połowie drogi
Nie jest tak, że bardzo nas ta zmiana martwi.
Sami naciskamy na zmiany ,córka nie chce nam zabierać
wsi ,tylko chyba nam coraz ciężej o nią dbać.
Za dużo tam wszystkiego do "obrobienia "
Więc tworzenie od nowa, na mniejszym areale i
blisko nas to będzie ok .
A i może nowy wątek powstanien tutaj hm .
Tak, będę kopać od wiosny i się przenosić.
Domek zamówiony już ,w kwietniu wjadą, zmontują i
zaczynamy.... Ileż to Ewo frajdy coś tworzyć
W combi autko zmieści się co wyjazd × krzewów, ozdoby i inne .
Oby do wiosny ,dziwne ,ale w podświadomości cieszę się na tę zmianę.
Ja chyba lubię co jakiś czas zmiany

Tak, zima piękna - na Twoich zdjęciach.
Mnie starczyło nie spać w nocy z soboty na niedzielę, ze stresu, gdy moja druga połowa,lat 69, z poważną kartoteką okulistyczną, lecz nadal mi potrzebna po 45 latach udała się na Okęcie i z powrotem w śnieżycy. Po wnuczki, które dwa razy w roku odwiedzają włoskiego ojca.

U nas zresztą śniegu tylko ciut, a zaraz będzie potężna gołoledź.

No dobra, przepraszam - zostańmy przy urokach zimowych. Jeździcie na biegówkach czy macie tam jakiś stok z wyciągiem?

Aniu, dobrze wiesz, że kocham lato, słońce i upały...

W moim życiu różnie bywało i nauczyłam się we wszystkim widzieć piękno...

To, że zima ma różne oblicza, wszyscy dokładnie wiemy...ja chciałam dziś pokazać mój kawałek zimy...

Przygotowałam nasiona papryki do siewu. W tym sezonie bez kiełkowania. Przez noc pomoczą się w wodzie z polopiryną i rano pójdą do ziemi.
W niedzielę wyjeżdżam na miesiąc, papryki pojadą ze mną...tak, że przed nami kilkaset kilometrów...







Ziemia dochodzi na zapiecku.

Ja po przemyśleniach i konsultacji dalej kiełkuję
Dla rozrywki zrobiłem próbę kiełkowania papryki Lesya z 2020 roku. Kielkowane w dilerce przez tydzień. Nie jest źle.

Adam, myślę, że jest bardzo dobrze, do ziemi ją i będą wczesne zbiory.

Ja nie mogę sobie w tym roku pozwolić na kiełkowanie, wiele bedzie się działo i musi być jak jest.

Adam znalazłam nasionka Twojej pomidorowej pomarańczowej, napisz proszę coś o niej.

Tu jest jej zdjęcie, jutro poszukam notaek czy coś zanotowałem.
forumogrodniczeoaza.pl/index.php/forum/5...ia?start=1674#812667

Ewuś, zabierasz w podróż nasionka? Ja wywiozłam papryczkę do sanatorium i tam rozpoczynały kiełkowanie. Do Radomia przywiozłam zieleninkę.

Tak myślałam, wygląda rewelacyjnie. Odnowię nasionka, bo papryka bedzie z tych pysznych.

Twoje żółte serce też jest pierwsza klasa: gruba ścianka, słodka, soczysta.
Mam nadzieję, że sezon bedzie bez niespodzianek. Myślę o tym zadaszeniu...

Wandziu pamiętam, ale ja już pojadę z posianymi w pojemniki.
Wzejdą za dwa, trzy tygodnie i jak będę wracać już będą miały liścienie właściwe.

Ewo,

mam nadzieję, że nadal będziesz nas uraczać swoimi wpisami
o ile oczywiście czas Ci na to pozwoli

masz jakąś konkretną firmę z której kupujesz nasionka, czy to z twojego własnego ogródka ?