Forum Ogrodnicze Oaza

Dobry wieczór ...

Niesamowicie ucieka czas ... byłam przekonana, że dni na zwolnieniu lekarskim będą płynęły leniwie ( zbyt leniwie, jak dla mnie ) i niemiłosiernie się dłużyć, a tymczasem z zaskoczeniem stwierdziłam, że nic podobnego się nie wydarzyło. Może dlatego, że organizm sam decyduje, kiedy może przyspieszyć, a powiem Wam, że każde odstępstwo od wolniejszego niż dotychczas rytmu i tempa potrafi się niemile zemścić. Cały czas uczę się nowego, z wieloma sprawami jakoś się uporałam, ale ciągle napotykam kondycyjne ograniczenia.
Bardzo się cieszę ze skradającego się cichutko wiosennego sezonu, bo rozszerzy się wachlarz możliwości organizacji i planowania nadchodzących dni, a tym bardziej, że owe dni budzą się ze słońcem, tak jak dzisiaj.

Ewo - teraz wysiewy i uprawę warzyw traktuję raczej symbolicznie i ze względu na sentyment, jakim je darzę, bo pomimo, że nie będę już wykorzystywać działki, to widok nawet tych małych, doniczkowych pomidorków i papryk daje ogromną satysfakcję i taką zwykłą radość, którą doskonale znasz.
Przestałam martwić się wyglądem i kondycją siewek czy rozsad, bo pewnych warunków nie przeskoczę; mam dobrane podłoże i nawóz, a resztę zostawiam w rękach Natury Ostatecznie nie robię tego na wystawę czy konkurs.

Werbeny ogrodowe wzeszły, natomiast zwisające bardzo marudzą.




Sałaty po przepikowaniu żyją nadal, a nawet (!!! ) mają kolejny liść.






Milenko - wydaje mi się, że sama jestem winna tej niezgodności odmiany - jeszcze raz na spokojnie sprawdziłam, jak powinny wyglądać pozostałe zamówione przeze mnie cebule i okazało się, że najbardziej zbliżona do tej ze zdjęcia jest Naomi. Zobaczymy, czy i jak zakwitnie reszta.

Aluś - czy owa dziura mi nie przeszkadza ... hmmmm. Z pewnością nie przeszkadza moim kotom, które mają tam stołówkę, a zatem nie mam nic do gadania Specjalnie sprawdziłam też markę maszyny - to Lohmeyer; do dziś pamiętam, jak znaleźliśmy ją na gymyli ( śmietniku ) i taszczyliśmy to bardzo ciężkie ustrojstwo do auta ( dodam jedynie, że wówczas mieliśmy Fiata 126p ).

Natomiast jeśli chodzi o konewkę - ona nawet nie jest ładna. Osobiście wolę ceramiczne, ale te plastikowe są lżejsze i nie tłuką się przy byle okazji. To już staruszka, więc niech służy dalej.

Może ktoś ma pomysł na lekkie ciacho ( mało tłuszczu i cukru ) ? Będę bardzo wdzięczna za przepis.

Pozdrawiam cieplutko ...




Może jednak to Naomi ?

Aniu, raczej nie Naomi i na pewno nie Dancing Queen, co sugerowała Milena.
Ale wiesz co, ten "farfądzel" w centrum kielicha i morelowa tonacja znaczeń nasunęły mi na myśl Balance, którą wbrew mocnym postanowieniom poprawy kupiłam sobie dopiero co. Pąk dopiero się wysuwa, więc trzeba poczekać dość długo, nim można będzie zweryfikować tę myśl. Bo na obrazkach sprzedawców zwykle wszystko o wiele bardziej wybarwione i w ogóle hm, cudniejsze, niż "w realu".

W każdym razie tu jest link do sklepowego portretu mojego zakupu.

Aniu - z Holandii zamówiłam: Strong King, Naomi, Orange Queen - absolutnie nie podejrzewam firmy o "machlojkę", a zresztą ... nawet gdyby zaszła pomyłka, to i tak niesamowicie się cieszę, że cebula rozkwitła. Ten farfocel w centrum kielicha był jeszcze większy i bardziej farfoclowaty, jednak dzisiaj "otworzył" się mocniej i widzę kawałek słupka.
Twój Balance ma zdecydowanie więcej łososiowego/morelowego koloru, podczas gdy moja zagadka ma tylko jego muśnięcia.
Na rozwinięcie czekają jeszcze dwa pąki - wiem z doświadczenia ( tzn. z obserwacji poprzednich kwitnień u innych cebul ), że mogą się nieznacznie różnić, ale te rozbieżności mogą wynikać też ( tak sobie myślę ) ze stopnia uszkodzenia pąków podczas transportu lub jakiegoś genetycznego psikusa.
Będę zdawać relację na bieżąco.

Niestety, takie niezgodności są częste, jeśli chodzi o cebule hippeastrum. Podejrzewam, że w dużej części biorą się z bałaganu w magazynie lub/oraz z niefrasobliwości pracowników, pakujących na zasadzie "sztuka jest sztuka". Naprawdę tylko nieliczni sprzedawcy są pod tym względem niezawodni.
Poza tym pewnie tylko mała garstka klientów jest tak nakręcona, że oczekuje dokładnie tej odmiany (no bo kto przy zdrowych zmysłach hoduje kilkadziesiąt hippeastrów i jeszcze dokupuje )
Reklamacje są pewnie rzadkie, przecież zasuszona cebula się nie przedstawi, a jak już zakwitnie... przeważająca większość macha ręką lub po prostu nie jest w stanie rozpoznać, czy dostała, co chciała.
Tym bardziej, że sprzedawcy (a zwłaszcza markety) bywa, że nie używają nazw odmianowych, tylko jakieś "arctic white"

Tak czy owak, Twoja cebula kwitnie całkiem ładnie, bardzo lubię takie falbaniaste.

Intensywność wybarwienia może się dość mocno wahać, zobaczymy, jak będzie z moim egzemplarzem.

Ależ u Ciebie już prawdziwa wiosna na parapecie :

Areał może być malutki, ale i tak na koniec liczy się tylko radość z tej naszej zieleni.

Dziękuję
To jeszcze odrobina zaklinania wiosny ...
Z dzisiejszej wyprawy nad jezioro Rusałka ( było pięknie, ale przyznaję ... przesadziłam z dystansem i tempem ) przytaszczyłam bukiecik gałązek czarnej olchy z szyszkami i kotkami; mam nadzieję, że koty zostawią je w spokoju.

Aniu u mnie nie jest zgodny Red Rival z tego zakupu. Nawet najlepsi się mylą. Jak wszystkie rozkwitną, to będziemy reklamować.

Orange Queen tez zamówiłam, ale dopiero ma nosek. Zobaczymy co wyjdzie.

To jest ten, co miał być Red Rival:


Podziwiam Cię, Aniu, że Ci się chce.
Ja mam jakiś dół, nie chce mi się pisać, obrabiać zdjęć. Ech

Małgosiu, kochana ... skoro mnie nie martwi niezgodność z odmianą u mnie, to Ciebie tym bardziej niech to nie przejmuje - niczego nie będę reklamować, bo jestem bardzo zadowolona z tej cebuli: kwitnie tak pięknym kwiatem ( a trzy pąki czekają w kolejce ), że mogę podziwiać go cały dzień, bez przerwy - delikatny, pastelowy, z karbowaną krawędzią płatków .
Jeszcze raz Ci dziękuję za tamtą propozycję
A brakiem weny też się nie stresuj - i na Ciebie przyjdzie czas U mnie energia i łazęgowanie są wpisane w genotyp ...
Pozdrawiam cieplutko, czekam cierpliwie na kolejne Twoje zdjęcia z Karkonoszy, które uwielbiam.

Ostatni dzień lutego ... skąpana w porannym słońcu część budynków "mojego" szpitala ( Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Poznaniu ) pamięta rok swoich narodzin - 1911. Pomimo sędziwego wieku nadal prezentuje się szlachetnie i godnie, a wyjątkowego uroku dodaje mu równie stary i piękny park - o tej porze roku jeszcze uśpiony i szary, ale gdy kwitną kasztanowce, nie można przejść obok całego kompleksu obojętnie.










Drugi kwiat na "Naomi".

Aniu
Wpadam ,czytam ,zachwycam się Twoją kreatywnością i pięknymi fotkami .
A czasu nie wystarcza mi na komentarze w innych tematach też.
Co się dzieje ?
A co będzie jak zaraz 2 działka u mnie do zaopiekowania
będzie ?
Jak ja tej na wsi nie ogarniam coraz bardziej hm
Jakby mi teraz córka powiedziała, że wsi nie sprzedaje jeszcze to
......
Aniu mam liść laurowy i u mnie jest suchy,listki ma suche .
To sadzonka z ub roku ,po kupieniu przesadzona ,był zielony super .
Co mu jest ?w ziemi są te latajacę hm ...nazwy zapomniałam
żyjątka, roztwór z wody utlenionej nie pomógł.
Ściąć ten liść i przesadzić może ?jak myślisz?

Bogusiu, dziękuję, że mimo wszystko znalazłaś czas na odwiedziny - bardzo mi miło
Jeśli tymi latającymi stworkami są ziemiórki, to pomogą albo żółte tabliczki lepowe ( wybiją tylko postaci uskrzydlone , dorosłe ), albo podlanie Mospilanem w dawce 0,4 g na 1 l wody.
Mam za mało danych, aby stwierdzić, co dolega Twojemu listkowi laurowemu ... to zioło śródziemnomorskie, a więc zimą woli chłodne ale jasne pomieszczenie i bardzo skąpe podlewanie ( lubią go choroby grzybowe ), a przede wszystkim musi mieć przepuszczalne podłoże, z dodatkiem wapnia.

White Amadeus - już za momencik...

Amadeusz piękny.
Aniu, jako że od kilku (4?) lat mam krzaczek laurowy w ogrodzie (teraz sięga mi sporo nad kolana) , pozwolę sobie na coś "w temacie" .
To jest roślina trudna do zabicia, przynajmniej tam, gdzie zimy są stosunkowo mało srogie. A na pewno lepiej się czuje na zewnątrz, niż po wewnętrznej stronie okna.
Swój oderwałam brutalnie od matecznego wielkiego krzewu w Abruzji, w szczycie covidu, więc musiał to być rok 21. Nie ma u mnie za fajnie, bo ciężka glina o lekko kwaśnym odczynie, ale się nie skarży. Fakt, wybrałam możliwie najzaciszniejsze miejsce, a na zimę dostaje jeszcze kaptur z agrowłókniny, takiej grubej - ale tylko przy zapowiadanych większych mrozach. Teraz już jest "na golasa" i zmarniały tylko czubeczki pędów bezpośrednio stykające się z kapturem. W razie co można go ciachnąć do ziemi - na pewno odbije.

Rozumiem, że te rady przydatne raczej dla Bogusi, mającej do obsadzenia nową działkę. Ale wystawienie doniczki między bratki będzie teraz lepsze od trzymania w domu.

(Ja się tu przyznam cichutko, że całkiem nielegalnie wysadzam wiele roślin na kawałku trawnika za moim płotem; nie jest to moja własność, ale nawet panowie z pielęgnacji zieleni już nie wykaszają tego kawałka ).

Aniu, nikomu nie pisnę ani słowa o "nielegalnych" nasadzeniach
Za informację o warunkach dla lauru i ja bardzo Ci dziękuję, bo w takim razie stopniowo będę przyzwyczajać mojego do wystawienia na parapet, podobnie zresztą jak rozmaryn.
Muszę pomyśleć o wysiewie bazylii - wg zaleceń powinno się to zrobić w kwietniu, ale jako że u mnie wszystko trwa "wiecznie", to zaryzykuję i wrzucę nasiona niebawem - razem z tymiankowymi.

Na razie na zewnątrz przebywają tylko najwytrwalsi, w mało gustownych opakowaniach :

Aniu dziekuję
Tak przelewałam wodą za dużo i rozhodowałam zimórki.
Zapisuję przepis na ich zwalczanie .
Ostała mi się tylko jedna zielona gałązka. Reszta chora .
Tę zieloną z korzonkami włożyłam do ziemi .
Moze się przyjmie?
Aniu pozdrawiam Mieczysława serdecznie

Aniu Latka zmarnowałam lisc laurowy po prostu
A tak pachnialÿ w potrawach eh

Bogusiu, nie zliczę, ile roślin zmarnowałam, zanim nauczyłam się z nimi "rozmawiać".... Notorycznie - w dalszym ciągu - marnieją na moich parapetach na zewnątrz rozmaryn, szałwie, tymianek ... Kupuję piękne, "wypasione" rozsady, które jeszcze chwilę po przesadzeniu rosną całkiem dobrze, niekiedy nawet kwitną, ale koniec końców zamierają.
Inna sprawa, że rośliny ( zioła ) wyhodowane od nasionka sprawują się całkiem inaczej - dlatego postanowiłam w tym roku wrócić do własnej uprawy. Mam też nasiona czosnku niedźwiedziego, ale zbyt późno doczytałam o terminie wysiewu. Ot, durna baba....

Dzisiaj, czyli jeszcze przed pełnią księżyca, wysiałam pomidorka karłowego Vilma i przy okazji sprawdziłam, jak się mają niedawno wysiane na nowo papryki ostre i jedna słodka ( z nasion z kupionej Palermo ). Są już siewki u Palermo i Habanero Orange, a Habanero Limon już wschodzi.

Niedługo czeka mnie zbieranie cebul przekwitających hiacyntów, narcyzów i szafirków - chciałabym je wysuszyć i przechować do następnego sezonu. Nigdy tego nie robiłam, ponieważ zazwyczaj wysadzałam takie cebule na działce, więc nie jestem pewna, czy się uda.
Póki co, kilka cebulek niebieskich szafirków czeka na kwitnienie:

Adasiowa wrote:
Co ma się nie udać?
Widziałam, że są "na wybiegu", i słusznie, bo temperatury odpowiednie. Lekki mrozek nocą nic nie szkodzi. Tylko teraz należałoby ostro je karmić, by odnowiły się cebule. Aż do momentu, gdy samoistnie zżółkną liście, wtedy zaprzestać karmienia i pojenia i przetrzymać w szufladzie.

Opcjonalnie - wsadzić w pobliski trawnik.

Aniu, czyli schemat postępowania z wiosennymi cebulkami jest zbieżny z tym "hippeastrowym" ... genialne
To zabieram się za tuczenie