Forum Ogrodnicze Oaza

Ewo, zdjęcia nieba fantastyczne, jak Ty to robisz?
Próbowałam sfotografować księżyc w nowiu, nisko zawieszony nas sycylijską zatoką rogalik - wyszła biała plama.

Przyznam z wstydem, że raczej robię uff, gdy wychodzą wnuczki ( 5 i 7), pewnie kwestia wieku, spokój to jest to, co cenię najbardziej.

Witaj Aniu.

Troszeczkę Ci zazdroszczę tych południowych wojaży. Mam nadzieję, że odpoczęłaś, nabrałaś sił i naładowałaś organizm promieniami gorącego, włoskiego słońca.

A zdjęcia tak sobie robimy...u nas jest jedno z wielu miejsc Ciemnego Nieba w kraju. Pamiętam lata, kiedy z przyjaciółkami siedziałyśmy w wygodnych fotelach i obserwowałyśmy spadające Perseidy...

Mój kawałek nieba, obok mojego domku jest niesamowity. Każdego roku dostarcza mi wspaniałych przeżyć, czy to w dzień, czy w nocy...

Cudowne fotki ;mały pokorny człowiek może sobie spokojnie popatrzeć na to co tam w przestrzeni wszechkosmosu. U nas niestety słychać czasami potężny huk latających samolotów ,bo jesteśmy bliżej granicy i od razu masz mieszane uczucia estetyczne. Piękny widok na niebie, maszyn nie widać i robi się jak w koszmarnym filmie.

Perełko jeśli chodzi o przeloty ciężkich samolotów nad domem, to coś o tym wiem...

W niedzielę 6.15 wyją syreny w Starej Hucie, zerwałam się z biciem serca, za chwilę straż ruszyła w stronę Malewszczyzny i zakręciła na drogę w stronę Józefowa. Wszystko ucichło, za kilkanaście minut w tamtej okolicy siadał helikopter...
Droga z Malewszczyzny do Józefowa prowadzi przez las i jest pełna ostrych zakrętów. Samochód uderzył w drzewo i odbił się na drogę...

Czasy są...dziwne...wiele się dzieje i niestety, najczęściej na naszą niekorzyść...

Ewuniu ,wlaśnie o Was myślę teraz ,jak obudziły mnie alerty .
Nawet napisać ,nie wiem co powinnam .
Dzisiaj musimy dopiąć sprawy na wypadek ewakuacji .
Na pewno na pierwszy rzut caly bak paliwa i kolejne działania.
Bo to nie są żarty.
W niedzielę ,mąż nie spal ,dziś on śpi ja nie, nie ściszam telefonu jednak po niedzieli.
A zawsze na noc sciszalam do 0 .

Trzymajcie się.

Bogusiu, podziwiam Was.

Ja mam wyciszony telefon na stałe. Nie czytam alertów.

Ostatni czas jest dla mnie i tak ciężki z różnych powodów, więc dodatkowy stres jest mi niepotrzebny.

Jeżeli coś się wydarzy będę pierwsza, która będzie musiała pogodzić się z odejściem. Od młodości jestem na lekach podtrzymujących moje życie: gdy ich zabraknie, nastąpi koniec. Mam pełną świadomość tego.
Nie mam wpływu na to co się dzieje na świecie i nic nie zmienię...

Fakt, przeloty ciężkich maszyn nad naszymi głowami wywołują strach.

Chwytam każdy dzień i nie dam się zastraszać każdego dnia wpisami w moim telefonie. Co ma być i tak będzie.

Raczej nie panikuję z tymi alertami. Mam znajomych asów w Dęblinie i raczej wszystko na bierząco. Jednak u nich w jednostce mają co robić od czasu wybuchu wojny. Szczegóły nie dla wszystkich, bo uszy są wszędzie ,ale latają nisko tymi bojówkami, albo reszta ćwiczy to co nazywa się manewrami i logistyką. Niedawno wezwali syna na wizytę i były tam ćwiczenia z wiązania węzłów linami i na płachtach foli jako płaszczy przeciwdeszczowych, absolwent WAT. Zdarzyłam się zdenerwować ,ale chyba niepotrzebnie ,bo on dużo mi nie mówi o logistyce. Był raz za granicą jako logistyk kierowca ,ale wrócił jak gdyby nic i dopiero potem dowiedzieliśmy się przypadkiem jak to wyglądało, ale i tak chyba nie wiem wszystkiego. Osobiście denerwuje mnie ten huk i wywołuje wspomnienia dziadka 16 letniego chłopaka gdy wybuchła 2 wojna światowa ,a zamęczałam go by mi opowiadał jak wtedy było, bo poszłam uczyć się w Dęblinie. Teraz można to sobie wyobrazić jak leci taki lotem nurkowym nad twoim dachem .Dziadek mówił mi o tym jak wracał z przymusowych robót w niemczech .O ironio jego jedna z córek tam zamieszkała, a mój dziadek, ojciec mojej mamy był światłym człowiekiem i potrafił to zrozumieć ,ale był u niej tylko raz . Jego młodsza siostra, która była dla mnie kimś bardzo ważnym z trudnych czasów nauczyła mnie być silną ,bo na rozpacz zawsze będzie czas. Nie nakręcam się ,ale szczerze nie mogę się pogodzić z tym ,że inni ludzie mordują innych ludzi i nic ,mnie humanistce to się w głowie nie mieści ;nikt i nic by mnie nie zmusiło by iść i mordować sąsiada. Dziadek był moją bratnią duszą do rozmów i czasami potrafił mnie postawić twardo na nogi mnie romantyczkę. Może dlatego ogarneła mnie trwoga na myśl o kobietach i dzieciach i jak można wtedy nie zareagować. Nie nawidzę gdy coś się niszczy ,a tu niszczy się dorobek ludzi ,dorobek pokoleń ,albo nie daje szans na lepsze życie ludziom i musza uciekać w poszukiwaniu nie wiadomo czego .Nie na widzę upodlenia i nie dbania o bezpieczeństwo ,ignorowania jednostek. Syn zapamiętał jedno zdanie ze studiów ,że wojna to stan haosu nieporównywalny do niczego, a haos stanem gdy rozum śpi, a budzą się demony. Żeby nie było tak nieoptymistycznie ,to musimy uczyć przyszłe pokolenia wrażliwości i poczucia odpowiedzialności by budować ,a nie ruinować. Więc życzę wszystkim stabilizacji ,by oddychać równo i cieszyć się z piękna natury.Dokładnie

Ewa piękne zdjęcia

Jest taka nauka psychoneuroimmunologia. To nauka, która zajmuje się wpływem stresu na nasze organizmy. Jeżeli kogoś zainteresują szczegóły, to może wniknąć w temat.
W każdym razie stres ma bardzo destrukcyjny wpływ na nasze zdrowie i niby wszyscy to wiedzą ale...jednak w nim tkwią.
Ja sama zadaje sobie zawsze pytanie PO CO, bo ten mechanizm jest mi znany doskonale.
Ponad 90% naszych czarnych scenariuszy nie wydarza się NIGDY. A jednak człowiek z łatwością kreuje czarnowidztwo, ale za to z wielką trudnością jest mu widzieć tą jasną stronę mocy.
Ja wiem, że trudno jest patrzeć na zło, ale próby brania go na własne barki, to przecież też ZŁO, i to zło, który wyrządzamy SAMI SOBIE. Dlaczego krzywdzimy SAMI SIEBIE???
Bo to, co się wyprawia w naszych organizmach pod wpływem długotrwałego stresu, to jedna wielka DESTRUKCJA a jednak zamiast żyć tu i teraz (bo tylko to jest prawdziwe) my zamykamy własne umysły w zamku zbudowanym z nierealnych wizji wykreowanych tragedii.
I nie, nie chcę nikomu nic narzucać, ani nikogo krytykować, bo ja sama doskonale znam ten mechanizm, ale czym częściej o nim myślę, tym bardzie abstrakcyjny się on dla mnie staje.
Wiem też, że ćwiczenie czyni mistrza i staram się bardzo przeprogramować swój umysł, bo w końcu myśl to myśl, NIC WIĘCEJ i tylko ode mnie zależy, czy będzie oba negatywna czy pozytywna.
A teraz już możecie nazwać mnie wariatką

E tam ,moja miła jak przyjeżdża z drugiego kontynentu ,to się drze ;no choć tu wariatko ,czarownico ty moja i obie wiemy o co chodzi ,w sensie pozytywnym. Wiem ,że przyjechała ,jest i rozumiemy się i możemy wymienić doświadczeniami,a czasu nie mamy za dużo ,więc trzeba ogarniać. Cyfrowo ,to nie to samo. To ==trudna== słówko jest mi znane z racji zawodowych ,ale w realu i idealnym świecie ,to nie łatwe ,jak ma się destrukcyjne skłonności ,ale trzeba pracować nad sobą i jakoś to łączyć. Ktoś musi trzymać rytm nad tym wszystkim, a psycholog ,psychiatra to panowanie nad umysłem i czasem nad ciałem, szeroko pojęte zdrowie psychiczne i fizyczne, a wiadomo sytuacje stresowe są i będą zawsze ,grunt by nie przysłoniły zdrowego rozsądku i nie doprowadzały do tragedii i dramat dla jednostki i ogółu. Czasami stres mobilizuje i ja tak mam .Im mniej czasu ,większa presja ,to organizm się mobilizuje ,tylko aby nie przegrzać ,nie przesadzić, jak wszędzie ,bo to dokładnie ; krok do stanów przeciążeniowych typu dołek i oby nie depresja i kłopotów zdrowotnych. Optymiści żyją dłużej .... Sorry ,że u Ewy zamiast o widokach i umiejętnościach fotograf taki temat ,to zaraz dziewczyna mnie wywali ,bo to taka łyżka dziekcju w beczce miodu i tak mi się to skojarzyło ,a mogłaś zatrzymać to dla siebie w swojej głowie i nie sugerować.Inna sprawa to wrażliwość estetyczna ,a tu to już całkowita obsesja no ,nie zaczynaj ,marsz do swojego wątku Ironia to potężna broń

Też uciekam, bo temat głęboki jak Rów Mariański i zaraz dostanę od Ewy kopniaka w cztry litery

Cieszą mnie wizyty Wszystkich Forumowiczów w moim wątku. Nikogo nie będę "wywalać".

Tematy jakie są podejmowane u mnie, w jakiś sposób kreśli życie, które jest krnąbrną panienką...

Dobrze czasami jest napisać o ogórkach, które właśnie upycham do słoików; o deszczu który pada; o pszczołach, które latają w ogrodzie; o problemach z którymi się borykamy na co dzień; jak również o sensie naszego istnienia.

Trochę stara już jestem i Perełko mam prośbę: wyjaśnij mi proszę do czego odnosisz ten fragment swojego wpisu cyt. "bo to taka łyżka dziegciu w beczce miodu i tak mi się to skojarzyło"

Tak Ewo ,trochę trzeba mieć odwagi by kogoś wywalić ,ale może aż tak nie narozrabiałyśmy mimo wszystko Ogólnie; przecudowne widoki ,super zfocone = to taka beczka miodu ,a ta łyżeczka to ten huk.

Perełko dziękuję za wyjaśnienia...Oczywiście wiem co chciałaś napisać i co napisałaś...

Zamieszkałam w miejscu, które sobie wymarzyłam. Mam ten "fart" wyboru gdzie jestem w chwili obecnej.

Mówisz, że przecudowne widoki, super sfocone, akurat fotografia jest moją pasją, a region w którym mieszkam pozwala mi ją w pełni realizować.
Wszyscy mamy świadomość co dzieje się za wschodnią granicą, ale ja w swoim wątku nie chcę tego omawiać.

Nie wiem gdzie widzisz ironię. O odwadze, lub raczej jej braku się nie wypowiem.

Milenko jest!!!

Na razie w paczce, ale mężuś już myje i zaraz gar pomidorów będzie przecierany.

Super maszyna, Ewo! Włoska? Czy tylko w pudełku z włoskimi napisami?
Bo Włosi to mają takie wynalazki, jako to drylownice do oliwek - te mnie wprawiły w osłupienie.

Aniu, no włoska!!!

Zaraz będziemy testować.

A nie widać shakera i 2 szklaneczek...