Forum Ogrodnicze Oaza

Mój sposób polega na tym, że tuż obok mam drugiego "potwora", Autumn Sunset, będącą sportem Westerland. Pędy się mieszają i choć ta druga nie kwitnie szaleńczo, jak Alchemik, to jednak do mrozów produkuje pąki.
Jestem zdziwiona wzmianką o CP, akurat te dwie róże nigdy nie łapią tego draństwa, w przeciwieństwie do większości innych.
Teraz o usuwaniu kwiatów. Fakt, nie wyglądają pięknie, gdy przekwitają - więc latam z sekatorem (a raczej wyłażę na drabinkę) i je obcinam. W szczycie jest tyle tego dobra, że rozwijające się pąki zastępują przekwitnięte.

To nie jest moja ulubiona róża (nie jest angielką ), posadziłam ją pod wpływem Oazy, co tu kryć. Ale nie żałuję, mimo iż nawet w tej chwili mam powbijane w dłonie końcówki jego okrutnych kolców. Kilka dni temu runęła po latach martwa jabłoń służąca za podporę i "na urwał" musiałam coś z tymi biczami z drutu kolczastego zrobić.

Alu - zawsze możesz posadzić w miejscu, które nie stoi Ci cały czas przed oczami; jak kwitnie, i tak oczy same do niego lecą, naprawdę.

Jolu, a masz jakieś zdjęcie tej okropnej Alchymist, pokaż to się ucieszymy.

Tamten rok był fatalny dla róż pod względem zdrowotności, na glinach róże mają tendencje do zapadania na choroby. Czy masz róże które Ci nie chorują ? Czym A. pryskałaś ?

Pytam bo właśnie siedzę nad wodami Babilonu czyli chorobami róż i układam strategie na ten rok, w tamtym używałam wszelakiej prewencji, intensywnie i to niestety nie wystarcza, w tym roku muszę opanować rdzę na historycznych.

MARRY wrote:
Nigdy nie kręcił mnie kierunek w sztuce, zwany turpizmem, to i jakoś nie wpadłam na pomysł robienia zdjęc ogrodowych podkreślających brzydotę. A w poprzednim poście napisałam: ...pokazujemy zdjęcia roślin tylko w momencie ich chwały (sama zresztą to robię )

Nie mam więc takiego zdjęcia. Jak mi to nie wyleci z pamięci, to w przyszłym sezonie spróbuję pokazać, o co mi chodzi.

Ja tam nikomu nie bronię kupować tej odmiany. Sama kiedyś poleciałam na jej zdjęcia w sieci. Przez jeden miesiąc odmiana jest wprost genialna, a potem to...

Róże pryskam na grzyba różnymi preparatami, najczęściej systemicznymi i długodziałającymi, bo mi się nie chce latać do nich z opryskiwaczem co chwila.
'Alchymist' jest jedną z moich najstarszych róż (będzie miał z dychę, a może więcej ) i właściwie co roku jest łysy. Chociaż, stop - w ub.roku zachował trochę liści na czubkach pędów (pierszy rok, kiedy używałam preparat Scorpion).
Nie mam wielu róż, raptem 24 odmiany, od początku ogrodu 8 odmian mi padło (pożarcie przez gryzonie), czyli na własnej skórze poznałam 32 odmiany. Nie jestem więc ekspertem. Z tej trzydziestki niektóre trochę łapią CP pod koniec sezonu, ale ponieważ pryskam, to naprawdę "trochę", z wyjątkiem 'Alchymista', który ogołaca się do zera. Co prawda co roku odbija, nie wymarza, wiosną się zieleni pięknie. Stanowisko ma południowo-wschodnie, osłonięte, przy domu. Nie wiem, może powinien rosnąć na przeciągu, a nie zajmować taką przytulną miejscówkę i to zajmować konkretnie (wielki jest).

Postaw go do kąta, może będzie się lepiej zachowywał.
Mój rośnie przy północnym płocie - czyli ma południowe światło, jak prawie wszystkie moje róże.

Jasne, każdy ma jakieś priorytety, mnie CP aż tak bardzo nie przeszkadza, póki róża otrząsa się z żółtych liści i wypuszcza nowe pędy.

Ja już się do niego przyzwyczaiłam. Mówię tylko, że gdybym wiedziała o nim wszystko, to kupiłabym inną różę.

Mimo narzekań, ja tam nie żałuję, że go mam. To najobficiej kwitnąca róża, uwzględniając oba ogrody.
Obok sadzę duże dalie i latem nie zwracam na Alchymista uwagi, dalie przysłaniają większość. A jak kwitnie, ciągnie oczy jak magnes. Mimo że to nie był jego najlepszy rok.

Zaczął pod moją nieobecność, tu w pełni kwitnienia.









Jak się ociepli, muszę uporządkować nowe pędy (raczej pędziska, około 2.5 m), bo poszły do sąsiadki. Lubię ją, ale nie na tyle, by oddawać, co najładniejsze w ogrodzie.

Kiedy kwitnie to jest królową ogrodu, rozrasta się powoli, w sierpniu dostała pergole a tu jeszcze wisi na płocie sąsiadki.




Gdy przekwita różowieje.

Katastrofa.
O ile inne róże miały przynajmniej drugą szansę, niepowtarzający Alchemik przegrał prawie do zera.

Kilka ocalałych, zdeformowanych...







Natomiast latem wyrosło kilka nowych, solidnych, grubych "drutów kolczastych", które w miarę możności nagięłam.
Oby historia się nie powtórzyła.

U mnie w tym roku cięty do zera. Ładnie się odbudował i... zachował liście do teraz , tyle że już żółkną, ale tak zdrowo-jesiennie i pomału opadają. Wzorowa róża, gdy zagroziłam, że porobię zdjęcia w fazie paskudy i opublikuję.
Zakwitł jednym kwiatem na jednorocznym pędzie, co się właściwie nie powinno wydarzyć

W tym roku był prawdziwym Alchemikiem.
22 maja, pierwsze otwarte pąki.





Tydzień później



Drugi, za kijkiem, zdjęcie z pierwszego piętra.



8 czerwca, po burzy.



Wycięłam dwa zdrewniałe "bicze", już są nowe i głowię się, jak je uformować, by po pierwsze można było coś przy różach zrobić, po drugie - by kwiaty były w ogóle w zasięgu wzroku.

Wspaniała gra barw

I u mnie trochę go było w tym roku

W tym roku rozpoczęła kwitnienie od żółtego, by skończyć po swojemu, w znanej nam sukience.
Pokrój ma fatalny i chyba to się nie zmieni bo rośnie na skraju pergoli i tych pędów idących do sąsiadki nie można przywiązać trzeba je odciąć.





Ma niezaprzeczalny urok.