Forum Ogrodnicze Oaza

Ogórki gruntowe w tym roku bardzo dopisały, choć nie ustrzegły się chorób. Chłodne noce przy wysokiej wilgotności bardziej sprzyjały rozwojowi mączniaka rzekomego i tak zaplanowałem postepowanie zaradcze. Walka z kanciastą plamistością pozostaje zawsze trochę kuriozalna. Miedzian działa jako środek profilaktyczny tylko przez ok. 10 dnia, a jego okres karencji to aż 7 dni. Ogóreczki zaś rosną do kolejnego zbioru zaledwie przez 2-3 dni. W tym roku był jedynie Revus w sporym rozcieńczeniu. Trudno powiedzieć, czy w czymś pomógł. Ale mam tylko kilka podstawowych środków – Revus, Karate, Miedzian, Curzate.

Na końcówce choroby wyniszczają więc sukcesywnie liście ogórka. Małe ogóreczki się zawiązały, ale nie na roślinie dobrych zasobów, aby pchnąć je do szybkiego wzrostu. Owoce są ciągle ładne, ale nieco odwodnione i mniej kruche.

Jeden krzew ogórka „Monisia” konsekwentnie produkuje całkowicie inne ogórki od reszty plantacji, takie z kaszkowatym ubrodawkowaniem. Zastanawiam się, czy to wariant w ramach tej samej odmiany, czy też pomylone nasionko z innej odmiany:






Krokodylki (Crocodiles): przepis na ogórki na schyłku sezonu, kiedy wszystko inne już zrobione.

SKŁADNIKI:




3 kg malutkich ogóreczków
do 1 kg cukru
1i1/2 szklanki octu 10%
4 łyżki soli
2 główki czosnku
do 1 łyżeczki chili

ZALEWA:

Rozpuścić cukier w 1i1/2 szklanki octu. Zagotować i ostudzić.

PRZEBIEG PRAC:




Ogórki pokroić w ćwiartki lub ósemki po długości uzyskując wąskie paseczki. Zasypać przygotowana solą, wymieszać i pozostawić na 6-12 godzin.
Odlać płyn z ogórków po ich odleżakowaniu.
Dodać chili i drobno pokrojony czosnek oraz wymieszać tę masę.
Zalać zalewą cukrowo-octową.
Pozostawić na dalsze 12 godzin.
Wkładać giętkie crocodiles do słoiczków razem z powstałym sokiem.
Pasteryzować 10 minut.





Rozwiązanie oparte o ocet jabłkowy zapewne także jest możliwe – to dla osób o silnie ekologicznym usposobieniu.



Bardzo dobry rok dla borówki amerykańskiej, a wcześniej odnotowałem także rekordowe zbiory jagody kamczackiej. Niestety obecnie pewni skrzydlaci czarnopiórkowi złodzieje od samego rana kradną mi najlepsze dojrzałe borówki, a wchodzą nawet pod zarzucone firanki. Średnice jagód pozostają imponujące, bo nawet 17-18 mm:





Na dnie doliny, na jej rozległych błoniach, przegapione uprzednio pieczarki rozrosły się w pieczary giganty:






Na dnie doliny rozkwitły już także pięknie Krwawnice:






Pozostaję na północnej stronie doliny i rzeki. Północna wysoczyzna brzeżna właściwej doliny rzecznej pozostaje wciąż jeszcze zielona, trawiasta, dość kwietna i miła. Rozpościera się z niej szeroki widok na całą dolinę:






Północna wysoczyzna okalająca to drugi rząd wzgórz. Jego linia jest równoległa względem linii obramowania głównej doliny. Góruje nad wąska dolinką suchej wody. Jest naga, sucha, pusta i uboga, ale w obiektywie jednak wydaje się bardziej malarsko impresjonistyczna:



A Barren Hill


Zbocza pośrednie ozdabia już zaawansowane lato:





Błotniaki chętnie nawiedzają te właśnie rejony:






Żurawie zdecydowanie wolą dno doliny zasadniczej, choć czasem żniwa zmieniają ich upodobania i zaczynają pojawiać się w suchych rejonach wzgórz. To jeszcze nie nastąpiło, gdyż wiele zbóż wciąż stoi na polach:






Upał niezmiennie męczy silnie, nawet słoneczniki. Znowu idzie dużo wody do szklarni i ogrodu. Systemy korzeniowe pomidorów już duże i ryzyko SZW spadło, ale jednak użyłem ponownie octanu wapnia na noc. Niestety konieczność walki z upałem podlewaniem naraża dochodzące owoce pomidora na brzydkie pęknięcia:






Najprzyjemniej w dolinie jest o zmierzchu. Spokój i przestrzeń, przy spadającej temperaturze do tych najprzyjemniejszych wartości, z łagodnym wietrzykiem:





Wtedy także żurawie wracają kluczami na nocleg na płytkich wodach chroniących je przed nocnymi atakami drapieżników. W ostatnim kluczu w liczbie 31 upamiętniły wszystkie dni mijającego już lipca, który okazał się klimatycznie całkowicie innym miesiącem od początkowych oczekiwań:





Cóż przyniesie sierpień? ...

Przepiękne zdjęcia. Myślę, że sierpień będzie spokojny, ciepły i słoneczny i będzie sprzyjał robieniu kolejnych cudownych fotografii

W górze i na dole, w czasie wielkiego upału:



W górze - wysoczyzna brzeżna właściwej doliny rzecznej:































Na dole - na dnie doliny:










"A Barren Hill" - wysoczyzna okalająca (druga linia wzniesień):

Pięknie, ale zdecydowanie widać, ze to już sierpień, wkrada się pewna melancholia

Re: Rumianek

To prawda,… chyba niestety.

„Mimoza” zakwitła. To już nawet nie koniec początku, to początek końca…







Dziewanna w przekwicie…






Gorąc i skwar, ale robić trzeba. Klęska urodzaju na ogórkach trwa. Na szczęście już dogorywają powoli (wiadomo – k.p.o.), a upał przy braku podlewania je rychło dobije:







Z dzikimi pieczarkami z doliny niestety koniec i nawet eksperckie nawożenie już nie pomaga:






Wysyp pomidorowy dość szybko, choć jednak spodziewanie nastał:














KLARA (zadziwiająco mała!), Ananas Noire, Pineapple KING, Brandywine Sudduth’s Strain, German Green.





Pineapple KING, Paglione, Burracker's Fvourites, Northern Lights - jakby identyczne,… laik by się na pewno nabrał, że identyczna odmiana.



JAJKA FASZEROWANE:





Przygotowanie:

Jajka wiejskie ugotować na twardo i ładnie przekroić na pół.

Wyjąć z nich żółtka i pokruszyć.

Podsmażyć drobno posiekana cebulę.

Dodać drobno posiekaną dziką nadwieprzańską pieczarkę łąkową i smażyć dalej.








Wymieszać żółtka z przesmażoną cebulą i pieczarką, a także z drobno posiekana świeżą natką pietruszki. Przyprawić do smaku solą i pieprzem. Majonez użyć jako spoiwo sklejające farsz.

Napełnić powstałym farszem wydrążone uprzednio z żółtek połówki jajek.

Wyłożyć na okrągły talerzyk do jajek.





Zdobić całość gałązkami pietruszki naciowej i pianką majonezową wedle uznania.









Podawać tylko wartym tego gościom.

A tym bardziej wartym gościom gazpacho z tego co tam jest w dwóch miseczko/skrzyneczkach, mniamm

Kiedy kilka dni temu sprawdzałem prognozę pogody miało być tylko słonecznie, sucho i gorąco. Tymczasem wczoraj pod wieczór pociemniało nagle nazbyt mocno…

Takiego „Gniewu” nie widziałem już dawno. Północno-zachodnia ściana zadrzewień mężnie przyjęła całą energię uderzenia. Coraz wyżej ją sobie cenię. Były obawy o wyłamanie drzew w tej zielonej falandze, zwłaszcza brzóz, ale jednak pomimo słyszalnego trzeszczenia ustały wszystkie. Ogród wyszedł z nawały bez większego szwanku, a został nie najgorzej podlany po upale. Jeden „Piękny Jaś” został jedynie wyłamany.











Przez wiele kolejnych godzin nocnych i w dniu dzisiejszym utrzymuje się stałe zachmurzenie i przelotne deszcze. Zaskoczyło mnie to wszystko mocno.

Spokojnie pada i nic się nie da robić, zupełnie z innego powodu, niż wcześniej:









Kapusta wszystkich odmian idzie ładnie, ale do września daleko i ślimaki mają wiele czasu, by to zmienić, a środków zaradczych stale brakuje:











Wspaniałe nasiona z oazowego „Dyniowego Straganiku” uległy już nieuchronnym przepyleniom degeneracyjnym i dyniowate coraz bardziej mnie zaskakują wynikami uprawy. Niestety tu ślimaków także nie brakuje:




















Tak więc siąpi całkiem nieoczekiwanie i wszystko w robocie stoi. Za to może przyjdzie mi niebawem wybrać się na grzyby…